2009
August 2009 PDF Print E-mail
Written by Maya   
Wednesday, 06 January 2010 18:51

In Africa, Augustus 2009

Zaterdag 1 augustus

Diverse raadselen onthuld

Ik haal de card uit de camera trap en zie vooral veel wuivend gras. Dat moet ik gewoon weghalen want daar reageert de camera ook op. Ik kan m地 ogen niet geloven: in het nachtelijk beeld verschijnt een prachtig groot Luiperdmannetje. He痴 massive! De camera heeft hem 4 keer te pakken, maar het Luiperd blijft stil staan, en na 4 foto痴 houdt de camera het weer even voor gezien voordat hij z地 volgende serie van 4 maakt. Dat kun je zelf instellen. En daarna volgt er een Aardvark dat zich in een hol direct onder de camera ingraaft. Wel 12 plaatjes. Daar hadden we de camera ook speciaal voor op deze plaats gehangen: nieuwsgierig wat er in en rond dat hol zich afspeelt. En dat weten we nu dus. Verder tref ik nog een Civet. Maar eindelijk hebben we ons Luiperd dan gezien in plaats van alleen z地 sporen. Het is trouwens ook de plek waar we Truus en haar nageslacht regelmatig treffen en we sluiten niet uit dat Truus door het Luiperd is opgepeuzeld. Maar zoals beloofd: we zorgen goed voor haar kinders.

Zondag 2 augustus

Pat en Brian zijn weer teruggekeerd uit Ierland en we gaan ze maar even gedag zeggen. Ook zij zijn ronduit geschokt over de verdwijning van vrijwel alle beesten waar ze zo dol op waren en verzorgden. Wat hangt hen nog verder boven het hoofd. Dat vraagt ook Letty zich af natuurlijk. Want alle tekenen wijzen erop dat George de farm gaat verkopen. Pat en Brian hebben hun huis in Vereeniging dan weliswaar nog, maar Ierland was toch ook wel erg mooi, ze hebben het geweldig naar hun zin gehad samen met hun familie, dus mischien gaan ze wel terug. Maar wat Letty moet? Ze kan zo bij haar zoon Andrew en Hester intrekken, maar ze wil haar zelfstandigheid (nog) niet kwijt.

Brief aan m地 vader

Beste pa, wat jou nooit is gelukt op de tuin, is mij wel gelukt. In de kas heb ik 2 prachtige vaste hagelwitte bloemkolen en een nummer 3 in de maak. Daar ben ik dus best trots op. Dat wilde ik je nog even laten weten.

Wij hadden vroeger een best grote tuin waar m地 vader van alles en nog wat verbouwde, maar de bloemkolen wilden maar nooit lukken, zelfs niet onder glas. Maar verder deed alles het bijzonder goed op de kleigrond in de Albasserwaardwaard: aardappelen, kroten, andijvie, spinazie, radijs, raapstelen, postelijn, gewone, en stokbonen, aardbeien (die meestal door de kikkers uit het aanpalende slootje werden leeggezogen). De groenteboer verdiende aan de familie Bongers niet echt veel. Pa bracht al z地 vrije tijd op de tuin door om maar bij z地 wederhelft uit de buurt te zijn. Ik kon hem geen ongelijk geven. Mijn zusje en ik mochten niet naar die tuin, want dan moest je over een heel smal plankje over dat kikkerslootje. En ook waren er glazen zaaibakken. Wij noemden dat broeikassen. En dat was allemaal te gevaarlijk. Maar op een dag was ik m地 vader toch stiekum gevolgd en gleed van dat smalle plankje in het slootje. Huilend vertelde ik aan m地 moeder ik ben door de sloot gezakt. Dat heb ik nog lang moeten horen dat ik door de sloot gezakt was. Op een andere stiekume tocht viel ik door het glas van een broeibak met een geweldige gapende wond aan m地 linker arm als gevolg. Het lidteken herinnert mij er nog vaak aan alsook de aanblik van die wond waar dokter Hagen krammen in zette en waar het verband met regelmaat van moest worden afgeweekt. Groot leed voor zo地 klein meissie.

Ik had de moed op het lukken van het bloemkool-project al opgegeven en was van plan de planten eruit te halen, maar tot mijn verrassing trof Jan 2 minikooltjes die nu groeien als kool. Ik heb de grote bladeren boven hun witte koppies samengebonden om het vergelen tegen te gaan.

Maandag 3 augustus

Piet pikpoten

Piet is niet op het werk gekomen. Die heeft ander werk deelt Abram doodleuk mee. Hoezo? Z地 salaris geincasseerd, alle voer voor de komende maand, nieuwe werkschoenen en broek ingepakt en gewoon 都ee you Monday gezegd. Sy boetie het hom vrydag gevat aldus Abram en hem naar een andere job gebracht. Ik wil weten waar dat is, want zo zijn we niet getrouwd. Shabula oid, maar als ik die lodge bel, blijk daar geen Piet aangenomen/gekomen te zijn. Ze willen dus z地 achternaam weten en die ga ik, met de telefoon aan m地 oor, aan Abram vragen, immers Emmy痴 broer. Ik ben nogal pissig worden, dus Abram c.s. denken nu dat ik de politie aan de bel heb. Houden zo. Abram stuurt de broer dus een SMS dat we in ieder geval alle spullen terug willen hebben, hetgeen ons wordt toegezegd. Maar eerst zien, dan geloven.

Salarisonderhandelingen

De jongens zijn het zwembaddeck aan het schuren en kijken niet al te blij. Later die middag staan ze opeens binnen want ze willen praten. En weer gaat het over het salaris en Sakkie doet het woord. Dat is geheid de aansteker van dit met regelmaat opkomende gezeur. Zij willen al het geld dat wij aan hen uitgeven in contanten en dan kopen ze zelf wel kos. Maar dat gaan wij mooi niet doen, dat is een stukje aardigheid van ons in de hoop ze goed gevoed te houden in plaats van alles te verzuipen en of belachelijke zooi uit te geven. Maar ze verdienen overal meer dan hier blijft Sakkie volhouden. Klaas verdient wel R2700 en Geikie krijgt ook al R1400 in de maand bij baas Abry. Maar daar wordt de zak mieliemeel en Eskom vanaf getrokken, tesamen zo地 20% van het salaris, tevens het wettelijk maximum wat afgetrokken mag worden. Ze houdt dus R1120 schoon in het handje over. Ik wordt hier eigenlijk zo razend om, de stomme klootzakken, en dit keer gaat er bij mij echt iets kapot. Dat eeuwige gelieg van Sakkie, daar wordt ik doodziek van en het verpest de sfeer met de andere twee ook grondig.

Ik ga de buren maar bellen en mailen om er zeker van de zijn dat Sakkie liegt en alle salarissen uit z地 duim zuigt. Het beeld dat daaruit ontstaat is dat ze allemaal zo rond de R1200/maand zitten, met soms een zak mieliemeel, geen Eskom, geen voedsel, nix, nada, noppes. Dat wordt morgen een leuk gesprek met Sakkie c.s. We besluiten hen R1500 aan te bieden en verder alles zelf betalen. Zijn we gelijk van dat gedoe af van boodschappen doen voor hen. En voor Eskom gaan we een betaal automaat installeren. Dus als ze geld hebben, hebben ze stroom, anders niet.

Dinsdag 4 augustus.

Om 7 uur belt buurman Herman zijn arbeidsvoorwaardenpakket nog even door en Andries is by die cross laat hij telefonisch weten. Hij moest nog wat kleine dingetjes afwerken aan het gaas op het dak, en vorige week hadden we zelf een klein ongelukje met de carport. We waren even vergeten dat er lange palen op het bakkie gebonden waren. Ergo: een deuk in het dak.

Andries heeft een hulpje bij zich en ze gaan aan het werk. Ze hebben ook spullen voor de nacht bij zich voor het geval het werk vandaag niet klaarkomt, maar ze hebben g鳬n eten bij zich. Tussen de middag wordt er behoorlijk geschranst van wat de missizz hen voorzet. En aan het einde van de middag zijn ze klaar en brengen wij ze weer naar die cross (einde Witkoppad begin teerpad). Andries, gaan ek jou nog bataal? vraag ik hem. Ek weet nie missizz, ek weet nie. Alles is klaarbataal. Hij kijkt mij lachend en afwachtend aan. Behalve de deuk is dat natuurlijk zo, maar hij krijgt vandaag toch betaald o.a. vanwege zijn eerlijkheid. En daar is hij erg blij mee.

Eieren voor hun geld

Ik kon het fatsoen vanochtend niet eens opbrengen om de staff goede morgen te wensen, want dat wenste ik ze namelijk helemaal niet. Ik wenste ze op een andere planeet. We laten hen de hele dag hangen tussen hoop en vrees totdat we hen uiteindelijk aan het eind van de middag op de stoep laten plaatsnemen. We vertellen hen wat alle staff hier in de buurt verdient, dat Sakkie ronduit zit te liegen en dat ze hun arbeidsvoorwaarden pakket gewijzigd kunnen krijgen als volgt: R1500/maand, R50 aftrek voor housing, en als hen dit niet zint, dan hun heil maar elders te gaan zoeken. Ze hebben g鳬n minuut nodig om al hun zegeningen te tellen en te zeggen dat het dan maar bij het oude moet blijven. En waag het niet er nu nog een keer over te beginnen, want dan julle kan maar mooi loop. Met andere woorden: oprotten.

Woensdag 5 augustus

Ik moet voor controle naar Bela Bela. Oliver gaat ook mee, want hij is ziek. Gisteren zat hij al de hele dag te blaffen/hoesten en nou hy het nie die krag om te werk nie. We zetten hem in Vaalwater af en dat ziet hij maar naar welke dokter hij gaat. Dr. Gr臙e verwijdert mijn hechtingen omdat er bij 鳬n een stitch abcess aan het ontstaan is. Nog een weekje rustig aan doen en het zal nog wel een maandje duren voordat de wond niet meer trekt, is zijn voorspelling. Hij vraagt waar we precies wonen want hij was afgelopen weekend in de buurt van Ellisras op jacht. En dat is nou toch echt een minpuntje aan de man. Maar hij heeft niets geschoten omdat het wild hem eerder zag dan omgekeerd. Dat is dan in ieder geval nog een schrale troost.

Skeleton Coast

We doen boodschappen bij Pick 地 Pay en scoren een milkshake bij Wimpy. Vanaf het terrasje valt mijn oog op een galerie waar een schilderij buitenstaat, dat mij in 鳬n klap naar de Skeleton Coast in Namibia brengt. Joe, de artiest, komt vaak in Namibia blijkt en het schilderij inclusief mooi lijst kost slechts R600. Het is een kudde Woestijn Olifanten in een totaal leeg landschap. Want zo is de Skeleton Coast: aarde, wegen en hemel, het ziet er allemaal het zelfde grijs en leeg uit. Ik kan het gevoel niet beschrijven en alleen diegenen die er geweest zijn weten waar ik het over heb.

Eerder al kocht ik een masker op het marktje in de stad. Daar was werkelijk niets te doen en alle swartmense proberen je hun stalletje binnen te lokken om hun handeltje te slijten. Het maskertje moest wel R400 kosten, en dat is toch echt te duur voor een grapje. Ik wil er R100 voor betalen, maar dat vindt de verkoper v鳬l te weinig. Dan niet, en we stappen in de auto. De prijs zakt naar R200, maar dat is nog steeds R100 te duur. Als we wegrijden roept hij R150. Jan kijkt me aan: wil je het daarvoor hebben. Tuurlijk, dus we stoppen en wenken. De jongen komt aangerend. Ik m地 prachtige antieke maskertje met pijpenkrullen van bambie en touw, hij R150 rijker. Jan vindt mij wel zo地 bietser. De jongen zegt nog dat Jan z地 stuur moet rechtzetten omdat we anders de stoeprand rammen bij het nemen van de bocht.

Oliver blijkt bij Poortier te zijn geweest en Topsy dacht dat het wel goed wat dat het op onze rekening komt. Abram en Emmy met Wiliam onlangs immers ook? We trekken het wel van het salaris af. Hij heeft pillen en drankjes gekregen en hoeft pas de 8e weer op het werk te verschijnen, aldus het doktersbriefje.

Donderdag 6 augustus

Keuken weer stroomloos

Het is al een paar keer voorgekomen dat de keuken stroomloos staat terwijl elders in het huis overal stroom is. Jan kan het euvel niet vinden en belt Tienie van Rooyen met de vraag of die toevallig een goede electricien kent. Die kent Tienie wel, dus naam en telefoonnummers worden uitgewisseld. De electricint belooft morgenochtend vroeg te komen en wij koken ouderwets op het gas. Ik moet wel heel diep in m地 geheugen tasten over hoelang aardappels en sperziebonen koken. Ik mik alles tegelijk in 鳬n pan en na 20 minuten lijkt het redelijk gaar.

Vrijdag 7 augustus

Dode Rockmonitor

Jan is het hek open wezen doen voor de electricin en komt met de verontrustende mededeling dat hij bij de staffquarters een dode rockmonitor gevonden heeft met een gat in z地 kop en nog bloedend. Die heeft de staff vanochtend vast kapot gemaakt met de kattenpult, want ze zijn voor alles en nog wat bang. De staff heeft het deze week wel gedaan. Als dat waar is. tja, wat dan? We komen er toch nooit achter.

Doepie (een witte vijftiger) en Frikkie (16 jarig knulletje) hebben het euvel al snel opgespoord en verholpen. Een te korte kabel die zo nu en dan wel/geen contact maakt. Ze repareren het professioneel volgens Jan en dus worden er nog een aantal klussies besproken.

Abram heeft vandaag de fench gelopen en Jan brengt de kosboxen voor hem en Oliver naar de staffquarters en laat de dode Rockmonitor zien. Abram weet van nix, en Oliver verdenkt een roofvogel van een mislukte aanval. Het is niet ondenkbaar, want vooral bij de grotere soorten roofvogels, staan dit soort beesten ook op het menu.

Ik ga voor het eerst met Luna naar buiten die dat prachtig vindt. Hij blijft gelukkig een beetje bij Raja in de buurt. En verder begin ik het door de staff geschuurde zwembad deck te olin. Het deck is zo地 80m2 groot dus ik kan m地 lol op. Want het moet nog 3 x gedaan worden ook.

Zaterdag 8 augustus

Joy and George Adamson

Ik ga weer een poosje met Luna naar buiten, en maak proppen in de loopplank naar de lookout. In Africa Geographic staat een leuk artikel over 鍍he late Joy and George Adamson, bekend geworden om de film Born Free en hun relatie met de Leeuwin Elsa. George is ook degene die Christian (a Lion called Christian) weer z地 vrijheid heeft teruggegeven. Joy en George waren dan wel getrouwd, maar leefden merendeels gescheiden waarbij Joy het met de huwelijkse trouw niet zo nauw nam. Met andere woorden: ze neukte er maar een beetje op los. En net toen George van plan was om naar haar toe te vliegen op haar uitnodiging om Kerst 1979 in haar camp te vieren, vond hij haar dood-gestoken door een medewerker die ze de zak gegeven had. Als ze nou door een Leeuw opgevreten was, was het voor hem nog te verteren geweest, maar dit niet. Hijzelf kwam in 1988 op 81 jarige leeftijd om toen hij een toeriste uit handen van stropers probeerde te redden. Joy en George behoren beiden tot de meest bekende Wildlife conservationists van de 20e eeuw. Elsa痴 kopje is een mooi resort in Kenia waar je kunt verblijven

(www.elsaskopje.com, This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it , www.joyscamp.com, This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it ). De van rest van het geld kan men kwijt bij de Born Free Foundation www.bornfree.org.uk, The George Adamson Wildlifde Preservation Trust www.george-adamson.org en The Elsa Conservation Trust www.elsatrust.org of www.elsamere.com

Hun dood, althans de manier waarp, benijd ik niet. Maar hun leven met Leeuwen, Cheetah痴 en Leopards des te meer. Why cann稚 I have a cub. Because it痴 prohibited by law tenzij in het bezit van .tig licenses en fully electrified fench. 遡 zou niet weten waarvan dat te kunnen betalen.

Zaterdag 8 augustus

Luna gaat weer naar buiten en blijft bij Raja in de buurt. Niemand beter dan zij kan hem de evt. gevaren wijzen. Ik begin met lijmen van de proppen in de schroefgaten van de loopplank naar de lookout. Jan heeft uitgerekend dat er zo地 1100 gemaakt en ingelijmd moeten worden. Daarna schuren en 3x olin. Ik hoef me de komende tijd dus nog niet te vervelen. Op het menu痴 avonds staat hutspot met een bal voor Jan.

Zondag 9 augustus

Vannacht zijn de anjers uitgegraven en de Lantana痴 gemilimeterd. Terwijl ze juist zo prachtig in bloei stonden: geel en paars. Ik verdenk de Klipspringers omdat ik hun spitsen dichtbij aantref. Bij Hans en Grietje zijn alle Alos met de grond gelijk gemaakt terwijl ik bij het planten ervan m地 handen toch lelijk had opengehaald aan hun gemene stekelige, maar erg waterhoudend, blad. Christusdoorns, Gaten-planten en Schoonma Se Tonge (Sanseverias) lijken de enige soorten die aan vraat niet te lijden hebben.

Rode kool met hach

Het kost me de hele dag om het deck bij het zwembad voor de tweede keer te olin en het begint al weer knap warm te worden in de zon. Het streepje tussen m地 shirt en short blijkt 痴 avonds behoorlijk verbrand. De pot schaft vandaag rode kool met hach voor Jan. Jan koopt vlees meestal op het uiterlijk en dan zit er wel eens een miskleun tussen. Denk je een lekkere 麩trecot oid te kopen, blijkt het suddervlees. In de prijs komt dat ook behoorlijk tot uitdrukking, maar Jan kijkt niet naar prijzen kennelijk. Tot voor kort gingen dit soort dingen linea recta naar de staff, maar die hebben het bij mij helemaal verbruid tot nader order. Ze moeten wel iets uitzonderlijks presteren, alvorens weer in de gratie te worden aangenomen.

Maandag 10 augustus

Geblesseerd

Het is vandaag de zoveelste nationale feestdag, dus geen staff. We hebben zelf lucern gehaald bij de factory. Abram heeft ons gehoord en komt helpen. Nuchter is anders. Hy het bij Klaas gekuier. En daar behoorlijk aan het bier gezeten, vul ik aan. Nee missizz net 地 bietjie bietjie. Ja, ja. Maar voor zo goed het gaat helpt hij Jan bij het laden en lossen van het lucern. Ik steek geen vinger uit, want eerder bij het helpen om een paal te verplaatsen liet Jan deze zo hardhandig uit z地 handen vallen dat hij terugstuiterde tegen de mijne. Ergo een zwaar gekneusde en uiterst pijnlijke hand. Jan heeft vandaag eerder inspectie in hun kamers gehouden. Ze waren toch allemaal weg. De koel- en vrieskast (2 jaar oud) is aan de buitenkant nog min of meer in tact, maar aan de binnenkant is het een smerige bende en van alle laden en rekken zijn gewoon stukken afgebroken. Laten aanvriezen en dan met grof geweld de la openrukken bijvoorbeeld. En bij Abram en Oliver blijken bergen toiletpapier te liggen en Abram blijkt nooit groenten en aardappelen te eten. Een doos vol treft Jan in z地 kamer aan.

Dinsdag 11 augustus

De Kamelperde zijn vanochtend vroeg al rond het huis en workshop gelopen. Aan hun sporen te zien hebben ze de omgeving grondig verkend en uitgebreid gekeuteld. Op de cameratrap tref ik een Jakhals op klaarlichte dag en een leuke Zebra foto in het zonnetje. En de hoster van m地 website is voor de tweede keer gehackt en weer is vrijwel alles weg. Er is geen foto meer op te vinden terwijl er toch inmiddels een heleboel opstonden. Hier wreekt zich het feit dat ik een absolute dummy ben op dit gebied en dus niet zelf maatregelen kan nemen.

De dag staat weer in het teken van proppen inlijmen en schuren. En ik probeer het zwembad weer schoon te krijgen. Daar hebben we anderhalve maand niets aan gedaan omdat we het toch niet warm gestookt konden krijgen, maar het begint overdag al weer behoorlijk warm te worden, dus ik waag het er maar weer op. Jan laat diverse ramen wagenwijd openstaan; welkom Schorpioenen, Slangen en Bobbejanne. Ik erger me kapot aan zoveel gemakzucht en nonchalance. Want het is in het belang van ons aller veiligheid, en niet omdat het toevallig van mij moet. En ik mag achter Luna aan in het donker.

Donderdag 13 augustus

Website gekloot

M地 website is nu al weken lang nauwelijks operationeel. Ik erger me er kapot aan. De verhuizing naar een andere host is dejure weliswaar mogelijk, maar defacto dus helemaal niet. Want Marcel had zo z地 eigen totaal afwijkende systeem van websites bouwen, zodat verhuizen impliceert dat de site helemaal opnieuw gebouwd moet worden door een andere webdesigner. Ik heb een afspraak met hem vanochtend om uit te vinden waarom het zo godvergeten lang duurt voordat m地 site hersteld is. Ik had inmiddels zelf weer een heleboel foto痴 ge-upload, maar die blijken opnieuw van het toneel verdwenen. Edoch, hij blijkt niet aanwezig omdat hij naar een vergadering van de tourist board moest. Die afspraak was hij straal vergeten terwijl hij nog wel de chairman is. De voorbereiding voor die vergadering zal dus wel nul zijn geweest. Salom zit met d池 kind te tutten in plaats van verklote websites te herstellen. Na het boodschappen doen loop ik nog maar een keer bij hen naar binnen, en nu is Marcel er wel. Het blijkt dat de server gisteren voor de tweede keer is gehackt. Hoe het kan is hem een raadsel, maar hij verdenkt een sindicaat anti-hunters. Hij host immers een heleboel hunting-sites waarop men de meest walgelijke foto痴 kan aantreffen van hunters met de door hen geschoten beesten. Zum Kotsen! Dus ik kan dat sindicaat eigenlijk nog geen ongelijk geven ook, maar ze zouden dan toch wel wat selectiever te werk mogen gaan. Mijn site is immers de dierlievendheid ten top. Ik krijg opnieuw de belofte dat het dagboek zo snel mogelijk in ere zal zijn hersteld en dat alle pogingen worden gedaan om herhaling te voorkomen. Mijn prijsverlaging van 20% wordt zonder morren geaccepteerd. Want behalve hun traagheid in (re-)aktie, vond ik ze nog eens veel te duur ook in vergelijking met andere hosters. En voorlopig kan ik zelf ook niets meer met de website omdat de adminlogin tot nader order geblokkeerd is.

Vrijdag 14 augustus

Ik leg de laatste hand aan het gastenhuis van eind van de middag zullen Janine en Fabian arriveren. Ze hebben er dan al 11 maanden wereldreis opzitten. Na Z.A. resteren alleen nog Kenia en Tanzania alvorens aan hun carri鑽e te gaan beginnen. Janine wil graag OvJ worden. Zij zit nog vol idealen die ik ook ooit had nadat ik m地 rechtstudie had voltooid. Ik ging de hele wereld verbeteren. Ik ben daar niet echt in geslaagd en heb de pijp aan Maarten gegeven. Jan heeft Fabian wel eens ontmoet in zijn hoedanigheid als secretaris van de Van Der Zee Stichting omdat Fabian een zoon is van een mede-bestuurslid. Ze hebben een Golfje gehuurd op ORT want de Waterbergtaxi vonden ze veel te begrotelijk. Ik kan daar wel inkomen, want Jan heeft ook verplicht een keer met hen naar ORT moeten reizen. Ik zag dat niet zitten om op 鳬n dag even op-en-neer te tuffen naar Joburg.

Niet alleen wij, maar ook de Zebra痴 staan onze gasten op te wachten. En dat is natuurlijk toch wel erg bijzonder. Zoiets tref je niet overal.

Janine is vegetarir, maar is inmiddels tijdens de reis wel vis gaan eten om de noodzakelijke omega-3 vetzuren binnen te krijgen. Na het eten wordt er van de Amarula gesnoept. Een traditioneel afrikaans drankje dat erg op Baileys lijkt, maar stukken goedkoper is.

Zaterdag 15 augustus.

Na het ontbijt maken we een gamedrive op eigen terrein. Bij de rivier treffen we een Njala mannetje. Kennelijk is 鳬n van de twee kerels die we steeds rond het huis troffen, weer naar de rivier vertrokken. Of we hebben er drie. Zoals altijd is het bij de rivier adembenemend mooi en waan je je alleen op de wereld of in het paradijs. Later poseren de Kamelperde op korte afstand uitgebreid. 痴 Avonds maken we braai buiten.

Zondag 16 augustus.

Mini Krok

We gaan naar de Mokolodam. Ik schat de geografische afstand zo地 25 kilometer, maar het duurt 100 kilometer en een uur om er te komen. De Mokolodam ligt in het Mokolo Nature Reserve en er staat nog erg veel water in de dam voor de tijd van het jaar. We kunnen er dus helaas niet omheen rijden of lopen. Tussen de waterplanten spot ik een dode krokodil. Hoogstwaarschijnlijk overvaren door een speedboot. Even later spot ik een Krokje van zo地 25 cm lang dat op een rots ligt te zonnen. Het arme kleine ding schrikt zich een breuk en weet niet hoe snel hij zich uit de voeten moet maken. Tegen de tijd dat de rest van het gezelschap is gearriveerd is er geen spoor meer van hem te bekennen. We besluiten een poosje in de buurt op een rots op z地 terugkomst te wachten, maar tevergeefs. Wel gaat mijn hoed er met een windvlaag vandoor. Jan stapt het water in en kan hem nog net redden. Op de terugweg rijden we een stuk langs het hek van Welgevonden waar 4 volwassen en twee baby kamel-perde staan. Ook zij blijven mooi poseren voor Fabian die uit de auto stapt en naar het hek toeloopt. Langs het Hermanusdoringspad treffen we nog een paar kudu痴 en een waterbok achter het hek. We maken 痴 avonds weer braai, maar nu in de openhaard want buiten waait het veel te hard en zouden de vonken zo het dak kunnen opvliegen.

Maandag 17 augustus

Vers sapje

Jan gaat met Janine en Fabian naar Vaalwater naar de citrusfarm. Er zijn nog beeslemoene genoeg en voor de afwisseling voor onze beesten is dat wel aardig. Janine post een sollicitatiebrief. Ze wil dus graag Officier van Justitie worden maar moet zich voor de opleiding daarvoor nog kwalificeren. Want het aanbod gegadigden is vele malen groter dan het aantal opleidingsplaatsen. Bij de afval-sinasappelen lijken er nog een heleboel goede tussen te zitten. Twee volle emmers sinasappels leveren toch nog 3 liter vers sap. Jan heeft ook een nieuwe voederplaats voor de Kamelperde geinstalleerd bij een oude voertrog die wij met water gevuld houden. En wel met overweldigend succes want ons baba kamelperd tref je er elke dag. Waar pa en ma zijn is onduidelijk. In principe zou ma weer aan het bevallen kunnen zijn. Tussen de 16 en 25 maanden na enige geboorte, kan ze opnieuw werpen. En wij zitten op 17 maanden, dus wie weet.

Dinsdag 18 augustus

Tiny lion cub

Vandaag staat Mama Tau op het programma. J&F hebben weliswaar al leeuwen gezien, maar van zo dichtbij als MT hadden ze tot nu toe alleen nog maar kunnen dromen. Danil rijdt ons langs de kampen tesamen met nog een stel. Amerikanen die bij Rhinolands logeren en daar jagen. Tja. Mijn mening is inmiddels wel bekend veronderstel ik zo. Danil is erg spraakzaam en vertelt veel over de leeuwen. Er zijn niet alleen witte, maar ook gewone bruine. Er is ook een little cub die tot onze grote vreugde wordt losgelaten als we weer bij het kantoor/winkeltje zijn. Het beestje wordt geserviced door de hond, want katachtigen gaan niet vanzelf ontlasten. De moeder regelt dat door likken, maar de moeder heeft geen belangstelling voor het schattige kleine witte bolletje wol. We knuffelen hem allemaal uitgebreid en daar heeft hij helemaal geen bezwaar tegen. Ook J&F gaan met hem op de foto als het gelukkige echtpaar met hun jonggeborene. De hoofdprijs echter is een jonge Luiperd. Die mag helaas niet los, want die is al groter en heeft scherpe nagels. Danil wil het risico niet aan. Het blijft dus bij prachtige plaatjes van het speelse waanzinnig mooie poezenbeest. Het lukt ons nauwelijks om er weg te komen. Voor locale begrippen ligt Mama Tau ca. om de hoek, maar ook hier geldt: het duurt een uur om er te komen over vrijwel uitsluitend zandpad.

Woensdg 19 augustus

Het verblijft van J&F zit er al weer op. Ze vertrekken direct na het ontbijt richting O.R.Tambo om naar Nairobi te vliegen. Abram ziet dat 鳬n van de banden van hun Golfje zacht is, en wordt nog snel even verwisseld. Daarna is het beddengoed afhalen en wassen geblazen voordat Peter Malungani op bezoek komt. Sinds mijn uitnodiging zijn er 8 maanden voorbijgegaan, maar nu is het dan zover. Hij bezit de farm Nungu waar die gehate airstrip op gelegen is. Royaal voor het afgesproken tijdstip staat hij al voor de poort. Jan is toevallig in de factory en vangt hem op. Tot mijn verrassing is hij zonder chauffeur in een Landrover gekomen.

Mangalani Peter Malungani

Peter is een swartman en o.a. Director van Investec. Een bank voor de meer gegoede burgerij. Niet onze bank dus. Hij drinkt groene thee, zonder de gebruikelijke sloten melk en ontelbare scheppen suiker, hetgeen toch een teken van beschaving is. We hebben het gedurende een uur over van alles en nog wat. De airstrip en de lampen bijvoorbeeld. Ik heb de indruk dat hij de airstrip vanuit hier gezien ook wel een beetje embarrassing vindt. Het is een aardig en beschaafd causeur en hij nodigt ons uit om vrijdag a.s. bij hem te komen ontbijten. Een uitnodiging die wij maar al te graag aannemen, want ik ben stik nieuwsgierig naar zijn farm.

Donderdag 20 augustus

Diefstal

Bij onze overburen rommelt het. Werden eerst alle beesten als donderslag bij heldere hemel verkocht toen Pat en Brian in Ierland zaten, nu hebben ze dus de mededeling gekregen vanaf 1 september ook niet meer betaald te krijgen, en wat nu? Ze komen hun hart luchten, opties passeren de revue en de foto痴 van ons eigen Luiperd, en dat van Mama Tau bekeken. Pat痴 zuster Gloria in Ierland wil die foto痴 ook graag hebben, dus die mail ik aan haar door. Dat gaat niet lukken want m地 eerder deze week gekochte databundel van 350 Mb blijkt gestolen. Volgens MTN heb ik hem al helemaal opgebruikt, maar ik heb de afgelopen 5 dagen nauwelijks ge-internet. Hooguit email gelezen in verband met onze logees. Het is volstrekt onmogelijk om in 5 dagen al die Mb痴 er doorheen te jassen. Ergo; ook hier heeft iemand kennelijk in het systeem ingebroken en leuk filmpjes of zo zitten down-loaden op mijn kosten. En pas 14 september kan ik weer een nieuwe bundel downloaden, tot die tijd gaat alles op airtime dat er werkelijk doorheen giert. Dat wordt dus hooguit email lezen en bankzaken regelen.

Vrijdag 21 augustus

Nungu

Om acht uur rijden we naar Nungu om daar om half negen bij de poort te zijn waar Peter ons komt afhalen. Het is een moeilijke 4x4 maar prachtige tocht en wat wonen we toch in een waanzinnig mooi gebied. De toegastpoort tot Nungu is een compleet bouwwerk op zich met twee felle avondsfeer verpestende en weinig smaakvolle TL-balken om het logo te verlichten. De poort bevat een royale ontvangstruimte en garage voor 6 auto痴. Gasten worden geacht hun auto daar achter te laten en het verder met de landrover of gamedrive vehicle te doen. En dat is maar goed ook, want het is gedeeltelijk uitsluitend 4x4 terrein. We are flabbergasted by the beauty van het terrein. Echt adem-benemend schitterend mooi met hoge rotspartijen, diepe kloven en de Mogolrivier, die uitmondt in de Mokolodam, inclusief krokodillen. De publieke gastenruimtes en gastenlodges zijn erg luxueus en strak, maar smaakvol door Peters echtgenote Mendi ingericht. De lodges worden door een artificieel stroompje van een grote 努eide gescheiden. Daar komen de Rhino痴 痴 ochtends grazen. Het geheel blendt mooi in in het terrein. Ronduit schitterend. Het ontbijt is zoals bij elke 5 sterren tent en de champion omelet is excellent volgens Jan. Ik houd het bij een hard gekookt ei.

Peter is 51 en heeft een gladde strakke rimpelloze huid. Vader van 5 zonen en in Soweto geboren en getogen. Pas 13 jaar geleden verhuisd naar een waarschijnlijk luxer onderkomen in Joburg. Peter heeft, net als wij, in de avonduren gestudeerd. Accountancy. En daarna een uitermate succesvolle carri鑽e gestart die hem geen windeieren heeft gelegd. Al z地 zakenrelaties en vrienden hebben hem voor gek verklaard om een mega investering in een farm te doen zonder vooralsnog enig rendement. Vrienden en relaties die zich liever op de golfbaan en luxe omgevingen ophouden. Hij probeert hen nu zo veel mogelijk te verleiden om naar Nungu te komen om ze daar te brainwashen en liefde voor de natuur bij te brengen. Want zoals bij veel mensen: voor hen is natuur iets op Animal Planet, maar als mens moeten ze er absoluut geen last van hebben en mag het de greed, expansiedrift en habitat-vernietiging absoluut niet in de weg staan. Voor Peter zelf is het een investering in his soul. Zijn achterkleinkinderen moeten ook nog Klipspringers kunnen zien. Kosten noch moeite zijn gespaard om er een waar paradijs van te maken zonder al te veel inbreuk in de natuur. De huidige farm bestond oorspronkelijk uit 4 separate cattlefarms, en telt 54 kilometer buitenhek. Ook nog eens 20 kilometer binnenhek voor de Sableskampjes. Het fokken van Sables zou een inkomenstenbron kunnen/moeten zijn, maar tot nog toe weinig succesvol omdat er in het natte seizoen zeker 10 door infectie om het leven zijn gekomen.

Naast Nungu bezit Peter nog steeds een kleine farm in de Magoebaskloof (bij Tzaneen in de buurt). Deze farm kocht hij ooit omdat z地 vader daar op een teakplantage gewerkt heeft en het (inmiddels gerestaureerde) hutje van z地 vader zich op die farm bevindt. En alhoewel hij daar niet vaak komt, zal hij die farm nimmer verkopen uit liefde en respect voor z地 vader.

Peter belooft plechtig wat aan de lichten te zullen doen en als ik suggesties voor de airstrip heb worden die mogelijk in overweging genomen zolang het maar geen geld kost. Ik moet het allemaal nog maar zien, want ik weet inmiddels wat beloftes in Z.A. waard zijn. Minder dan W.C.-papier. Per 1 september a.s komt zijn zoon, die thans bij Deloitte werkt, de honneurs als manager waarnemen zolang er nog geen managementskoppel gevonden is. Ondanks die verdomde airstrip, hebben we beiden een goed gevoel overgehouden aan de kennismaking met Peter. De basis voor een goede verstandhouding lijkt gelegd. Met de nadruk op lijkt.

Zaterdag 22 augustus

Aan het einde van de middag halen wij de firefighter van stal om de voertrog met water te vullen en treffen 12 Blou Wildebeeste bij de factory waar de firefighter geparkeerd staat. We proberen hen niet te storen en dat lukt aardig. Ze blijven gewoon dooreten, maar met enige regelmaat achterdochtig in onze richting blikkend. De Kamelperde hebben hun ruif op hoge poten weer schoon leegegeten.

Zondag 23 augustus

Raja zit in de keuken gespannen naar buiten te turen. Ze kijkt naar een Kudumannetje dat met alle vier zijn poten in het tuintje tussen ons- en het gastenhuis staat. Daar staat nog een restje gele Lantana dat ik achter z地 kiezen zie verdwijnen. Maar dan heeft hij ons opeens in de gaten en schrijdt weg.

Sneeuw

Luna heeft inmiddels een nieuw spelletje bedacht: alle toiletrollen in onze 3 toiletten worden compleet afgerold en aan stukken gereten. Alsof het er gesneeuwd heeft.

Woensdag 26 augustus

We moeten boodschappen doen en hebben een afspraak bij Menno Glas om onze nieuwe testamen-ten te regelen. Maar eerst naar de Vet om Raja en Luna hun vaccinaties te geven en gebit te laten controlleren. Raja bl鑽t de gehele weg en probeert d池 bench te mollen. Na de behandeling laten we hen daar een uurtje achter voor de verdere af te leggen verplichtingen. Dat lijkt ons beter dan achter in het bakkie. De Vet en z地 vrouw Helen hebben inmiddens een dochter van 7 maanden waarmee Helen loopt rond te zeulen. Het meiske heet Simone en wordt op enig moment in de handen van Abel, hun zwarte assistent, geduwd omdat Helen injecties moet voorbereiden. Abel probeert Simone alvast de eerste beginselen van een dierenarts bij te brengen en laat haar van alles aanraken en er aan sabbelen. Na de eerste aanloopproblemen, blijken de Vet en Helen erg blij met hun eerstgeborene.

Het Z.A. erfrecht vertoont enge gelijkenissen met dat in NL. Als je niets regelt gaat dus de helft naar de achterblijver (die daar sowieso als eigenaar van was in geval van gemeenschap van goederen, dus wat heet) en vervolgens afhankelijk van het aantal kinderen van de overledenene gaat er 鳬n kindsdeel naar de achterblijver en de rest naar de kinderen.

Donderdag 27 augustus

Abram laat Jan weten dat hij vergeten was om te vertellen dat Emmy hier logeert. De grenzen worden altijd opgezocht en overschreden. Maar vandaag gaat ze alweer naar huis en wil die missizz graag gedag zeggen. Om elf uur staat ze voor de deur met Moussa. Want het is uiteindelijk toch geen William geworden zo blijkt. Het jochie blijkt zowaar ook nog te kunnen lachen. Eerder maakte Jan een aantal opnamen van het gelukkige gezin met een kind dat wel zo chagrijnig keek alsof hij er niet bij wilde horen. Jan maakt opnieuw opnames van een lachende Moussa en we keuvelen wat. D池 paraplu (tegen de zon) is stukgewaaid, dus krijgt Emmy een nieuwe uit onze voorraad. Ze heeft nog steeds geen job en dat kunnen wij helaas ook niet anders maken. En het blijkt dat zij en Abram een eigen huis gebouwd hebben. Een golfplaten hut met twee kamers maar verder geen enkele inrichting. Zelfs geen bed. Tja, meid, dat wordt dus sparen geblazen. Maar het doel van deze visitie is mij inmiddels geheel duidelijk.

Het kind krijgt intussen de borst, maar Emmy vraagt eerst wel over of dat wel kan. Ze gaat d池 gang maar. Jan vertelde het me al eerder, maar er komt me toch een mem naar buiten met een bijna zwarte tepelhof van ik schat minstens 10 cm doorsnee. Ik vraag haar hoelang ze daarmee kan/denkt door te gaan. Tot wel anderhalf jaar, tenzij ze een baantje vindt. Dan blijft het kind bij haar moeder en krijgt hij vervolgens de fles.

Vrijdag 28 augustus

Burenvisite

Eindelijk is het dan zover. Elsabe en Hans Nel komen op bezoek. Zij hebben Zoetfontein gekocht. De farm die wij ook op het oog hebben gehad maar afgewezen vanwege uitzicht op de Matimba Power-plant. Ze hebben er een heleboel aan opgeknapt. Eskom binnengebracht, nieuw zwembad aangelegd, weg naar de kloof begaanbaar gemaakt en een berghuissie in de kloof gebouwd. Aan het woonhuis zelf is vrijwel niets veranderd en het meubilair is ook grotendeels van Dieter en Karin overgenomen. Het echtpaar zit redelijk in de slappe was en gaan 鳬n keer per jaar met het hele gezin (inclusief 3 kinderen met hun aanhang und Nachwuchs) skin in Oostenrijk. Het merendeel van de tijd brengen ze op hun farm in Pretoria door. Die is van Elsabe d池 ouders geweest en daar wordt nog cattle gehouden, 5 honden en een kat. Ze hadden 4 zoons, maar 鳬n daarvan is op 30 jarige leeftijd tijdens een parachute sprong om het leven gekomen. Het is een gezellige middag en als ze tegen het donker naar huis gaan, kunnen we hen over het Witkoppad met het oog een heel eind volgen richting hun huis.

Zaterdag 29 augustus

Bosbokkie

Bij de NWS spot ik een Bosbokkie. Op het eerste oog lijkt het een beetje op een Rooibokkie, maar de verrekijker brengt uitkomst. Bij de rivier hebben we wel vaker Bosbokkies gezien, maar bij het huis nog nooit.

Zondag 30 augustus

We hadden 4 Njala meissies maar de laatste tijd zien we er slechts twee die bij het huis komen eten. Soms worden ze vergezeld door een Njala mannetje. Die heeft inmiddels kennelijk uitgevonden dat hij niet bij de Kudu痴 hoort, maar bij de Njala meissies. Vandaag is het grootste vrouwtje alleen komen eten. Ik geef haar de brokken in een plastic bak en probeer de Vlakvarks bij haar weg te houden zodat ze rustig kan eten. Ik ga op een steen zitten kijken. Als de bak leeg is loopt ze naar me toe en blijft vlak voor m地 neus staan. M地 bak is leeg knippert ze met haar ogen. Nou meid, dan gaan we hem toch nog een keer vullen. Ik sta op en loop richting workshop waar de zak met brokkies staat. Ze schrijdt achter me aan en neemt de tweede bak met brokkies dankbaar in ontvangst. Ook deze gaat schoon op. Ik ben benieuwd hoe lang het nog duurt voordat ze uit m地 handen komt eten.

In de voertrog bij de NWS heb ik ook een zak brokkies leeggeschud. Uit het niets duiken de Kudu痴, Zebra痴 en Elanden op.

Maandag 31 augustus

Verjaardagskado

We vertrekken naar Pta en Joburg voor dokterscontrole en boodschappen. Abram heeft instructies gekregen voor Luna. Die krijgt zolang het nog een kitten is drie keer per dag eten en er moet vooral voor worden gewaakt dat Raja dat niet achter haar kiezen stampt. We gaan eerst naar Sandton om ons aan alle mooie winkels te vergapen. Ik zie waanzinnig mooie schoentjes in een etalage. Die moet ik hebben. Het blijken Prada schoentjes te zijn, dus onbetaalbaar. Ik loop al een tijd op inmiddels vrijwel afgetrapte schoenen omdat m地 linkervoet nog steeds niet in een nieuwe schoen past en de verdikking achter m地 enkel nog steeds overgevoelig is. Bij LV krijg ik een prachtig statussymbool: een portefeuille waar alle cards, muntgeld, paspoort en ID inpassen. M地 verjaardagskado voor volgend jaar, en alle jaren die daar nog op volgen, aldus Jan.

Bij het White House kopen we heerlijke donskussens voor onszelf, het gastenhuis en H&G. De standaard kussens die je bij de Sheetstreets etc. liggen toch niet echt comfortabel. Op hetzelfde plein bevindt zich een electronica winkel, Dion Wired, waar we een nieuwe laptop kopen. Mijn 10 jaar oude computer start tegenwoordig op met rood knipperende lichtjes en FATAL ERROR meldingen. Z地 dagen zijn kennelijk geteld. De keuze is snel gemaakt, maar het betalen duurt bijna 鳬n uur. Volgens de cassi鑽es worden onze diverse kaarten niet geaccepteerd door het systeem, en wordt er met de onze en hun bank gebeld. Jan heeft de moed al opgegeven en is al weggelopen, maar ik vertrouw dat gegoochel met onze kaarten van geen meter, en ga toch liever met dan zonder laptop de deur uit. Nadien zal blijken dat ze het bedrag 3 x hebben afgeschreven.

Jan haalt z地 medicijnen (Mars) bij de Makro. Ik wacht in het bakkie want ik heb toch zo地 grondige hekel aan die winkelketen. En had mezelf immers beloofd daar geen voet meer binnen te zetten. Behalve bij de drank-afdeling dan, omdat je daar Leopards Leap wijnen kunt kopen. Die zijn prima te drinken, binnen ons budget en er gaat een gedeelte van naar een goed doel: een Leopard Conservation Project in de Kaap. Tegen de avond arriveren we bij Capitol House waar Franka ons opwacht en mij een flesje teruggeeft dat de vorige keer was achtergebleven. Ik had gehoopt dat het m地 oogcr鑪e was die ik kwijtgeraakt ben tijdens 鳬n van onze logeerpartijtjes in Pta en Joburg. Dat is helaas niet het geval. Iemand anders zal zich dus wel over mijn oogcr鑪e hebben ontfermd en opgesmeerd. We eten bij de Thai. Heerlijke sushi en shashimi.

Last Updated on Wednesday, 12 May 2010 09:44
 
January 2009 PDF Print E-mail
Written by Maya   
Wednesday, 06 January 2010 10:02

In Africa, Januari 2009

Donderdag 1 januari.

Vuurdoop

Het is een prachtige zonnige dag, de gastenverblijven worden aan een laatste inspectie onderworpen en de jongste Gecko-poepjes opgeruimd. Een belangrijke dag ook: de vuurdoop voor Hans en Grietje. Nu ons huis zelf nog even aanpakken. Met een grasdakkehuis ben je nooit klaar. Elke dag nieuwe verrassingen die uit het dak gevallen zijn. Onze gasten komen volgens Jan pas eind van de middag, dus ik heb nog even de tijd. Maar om half drie staan ze al op de stoep! Anka, Ed, Mirjam en Peter. Er wordt gezoend en geknuffeld en dozen vol culinaire en alcoholoische versnaperingen naar binnen gesjouwd. Binnen 10 minuten knallen de kurken al en aan het aantal flessen te zien kunnen de volgende dagen in gepaste dronkenschap worden doorgebracht. Mirjam en Peter blijken poezenlief-hebbers en R&S laten zich deze onverwachte aandacht welgevallen. Mirjam en Peter zijn 鈩 familie van A&E, maar tevens heel goede vrienden. Ze werden vorige week vrijdag gebeld door A&E dat ze de volgende dag om 14.00 op Schiphol moesten zijn. Als dat geen verrassing mag heten. Hun grootste zorg (zoals het ook altijd de mijne is geweest en altijd zal blijven) excellente oppas voor hun poezen Bijou (Maine Coone) Saphra (lapjes Pers).

Ontwenningskliniek

Indachtig hun verblijf op Morukuru, waarschuw ik M&P dat ze hier in een soort ontwenningskliniek voor luxe-verslaafden zijn terechtgekomen. Veel aanpassingsproblemen over en weer blijken er niet te zijn, integendeel. Peter werkt in een marktsegment (etiketteringsbusiness) vanwaaruit hij Plukon kent en Euroma Wapenveld.

Er wordt braai gemaakt die soepeltjes wordt weggespoeld met de uitgelezen wijnen die Ed heeft meegebracht. E駭 van Ed痴 motto痴 is: het leven is te kort om slechte wijn te drinken; hij brengt dus z地 eigen voorraad mee. Want hij kent ons inmiddels! Vol afkeur glijden zijn ogen over onze 5 liter pakken Drosdy Hof Claret Select. Terwijl wij dit toch een heel drinkbare wijn vinden. Maar alles naar z地 prijs natuurlijk!

Vrijdag 2 januari

Oliver blijkt al heel vroeg voor de deur te hebben gestaan. Maar wij hebben allemaal gewoon lekker lang op 鳬n oorggelegen. De baba is ziek en hij moet de Elisabeth 30 rand gaan brengen in Shon-goane zodat zij met de taxi uit Shongoane naar Ellisras kan. Echt gillende onzin, maar ik heb ook geen zin in uitgebreide discussie over dit non-item. Ik besteed die tijd liever aan onze vrienden. Oliver wag net vir baas Jan om hom by Ellisras te vat zo laat hij mij weten. We gaan helemaal niet naar Ellisras Oliver, we hebben gasten. Nou dat heeft hij ook wel gezien, maar desalniettemin hy het gedink baas Jan gaan hom by Ellisrat vat. Dat het jy dan heeltemal fout gedink. Zondagavond is hij weer terug zo belooft hij plechtig.

Gamedrive

Na het ontbijt maken we een rondje over het vlakke gedeelte van de farm met z地 zessen. A&E achter op het bakkie. Behalve de Vlakvarks houden alle beesten zich schuil. Daarna gaat het richting rivier, maar het bakkie is gewoon te klein voor 6 personen, dus Anka en ik blijven achter: lekker lezen, kletsen en zwemmen. Ook richting river laten de beesten zich niet zien, met uitzondering van 2 Oryxen (Gemsbok). Abram vertelt later 4 Gemsbokke te hebben gezien; hij heeft het fench gelopen. Jan neemt de scul mee van het Blou Wildebeest dat bij buurman Ben Schutte in November j.l. dood werd aangetroffen. Er iets niets van over behalve verspreide botten. De rest van de middag wordt in en bij het zwembad doorgebracht want het is werkelijk prachtig en vooral warm weer. Het zwembadwater is 29,5 graden en later wordt er weer gebraaid.

Zaterdag 3 januari

Ed reorganiseert mijn computer nadat hij ca 1 uur is bezig geweest om het gezelschap in te checken. Als je aan de meest moderne en geavanceerde apparatuur gewend bent, dan is het hier dus echt afzien geblazen. Van een dubbeltje maakt je hier echt geen kwartje. Kwa computer, noch kwa snel-heid internetverbinding. Dus voor diegenen die een cursus 堵eduld willen volgen: kom hier internet-ten. Ed is een echte perfectionist en heeft ongelofelijk oog voor detail. Werkelijk niets ontgaat hem. Een man naar m地 hart wat dat betreft! Als ik daar nu eens iets van zou kunnen kopiren of knippen en plakken bij Jan..!

Veel te vroeg komt er een einde aan het gezellige bezoek. De tijd is werkelijk omgevlogen en wij krijgen wat tips om een verblijf in H&G nog aangenamer te maken. Nu deze opmerkingen niet van mij komen, worden ze door Jan ter harte genomen, en wel onmiddellijk. Langs ons eigen pompstation verdwijnt het gezelschap in een stofwolk richting O.R. Tambo. Want Ed rijdt niet; hij vliegt. Het Leeuwenschilderij blijft achter, dat gaan wij in Maart a.s. proberen veilig op Morukuru af te leveren. We zetten het weer veilig terug in onze inloopkluis.

Zwart gat

Als onze gasten vertrekken, zeker degene die ons erg lief zijn, laat dat op zo地 moment een enorme leegte achter. Bruiste het huis eerst nog van leven, het volgende lijkt het opeens doods, stil en uitgestorven. Wassen, strijken en opruimen moet de leemte en het zwarte gat opvullen en die sombere gedachten en onbestemde gevoel proberen te verdrijven.

Zondag 4 januari

Alle spulletjes uit de gastenverblijven zijn gewassen en gedroogd, en verdwijnen in grote plastic boxen. Jan is inmiddels aan horretje nr 2 en 3 voor H&G begonnen en ook de voorbereiding voor een lampje boven de spiegel zijn getroffenl Morgen wordt de 電onkey gesloopt om er een nieuwe/ gereviseerde in aan te brengen voor de warmwatervoorziening voor de buitendouche. Het is trouwens een bewolkte dag met slechts een paar spatjes regen. Je ziet ze in de regenmeter niet terug. Daarna wordt de kerstboom afgetuigd en de engelen verdwijnen weer in hun doos. Ik vind dat altijd zo sneu en beloof hen dat ze er over 11 maanden weer uitmogen.

De Prooi

Jan heeft van Anka het boek 電e Prooi箱 over het ABN-AMRO d鹵acle gekregen. Jan wordt zelf Prooi van de Prooi want hij is er niet uit weg te timmeren. En uit regelmatig z地 verbazing hoe de Commis-sarissen het hebben kunnen laten gebeuren dat de zaak zo is verkloot. Een ander woord schiet me er niet voor te binnen. Commissarissen met klinkende namen.

Maandag 5 januari.

G鳬n Oliver en dat zonder enige vorm van mededeling. Hij heeft zelf weliswaar geen mobiel, maar iedereen in zijn directe omgeving wel. En als hij ons nodig heeft weet hij ons telefonisch altijd w鑞 te vinden. Ik zou hem met alle liefde persoonlijk wurgen. Aanvankelijk was Jan veel te mild voor hem, maar een paar maanden geleden heeft hij toch een schriftelijke waarschuwing gekregen. Want net zoals in NL: je moet zorgen dat je dossier in orde is. Het aantal K-smoezen dat we inmiddels hebben mogen aanhoren is legio en volstrekt ongeloofwaardig. Hij heeft na z地 vakantie 3 dagen gewerkt. Begin December zijn zakken volgestoken met bonus en cadeautjes en dan kun je kennelijk weer even vooruit zonder te werken, en je werkgever (en collega痴) dus gewoon laten barsten. Naar mate de week vordert neemt mijn kwaadheid toe. Als we niet in staat zijn om hem legaal te lozen: hij gaat terug naar de basics kwa voer en een bonus met Kerst 2009?? FORGET IT. Een final warning gaat hij krijgen. En als hij zich wenst te gedragen als zwarte onverantwoordelijke idioot, dan moet hij zo ook maar behandeld gaan worden. Zo, dat lucht op, over een poosje ben ik weer afgekoeld en zijn de wraakgevoelens verdampt!

Dinsdag 6 januari

Pat en Brian komen op bezoek met een zak vol groene paprika痴 en tomaten uit eigen tuin. En voor Jan een speciaal kado: een paar Cactussen die zij op hun terrein hebben uitgegraven. Je doet Jan geen groter plezier dan met een Cactus (naast elke ochtend een verse krant en welgevulde boekwinkel om de hoek, helaas). Na een gezellige babbel vertrekken ze weer. Ze komen onderweg de Nyala meisjes tegen met een jonkie en de groep van 8 Blou Wilde Beeste met hun 7 jongen. Pat belt zoiets altijd even door.

Kom van dat dak af!!!!!

Het is al donker als we aan tafel gaan. Er loopt onmiskenbaar weer iets op het dak. 稚 Zal Simba wel wezen. Sim, kom van dat dak af!!! Bij wijze van antwoord miauwt hij, maar niet vanaf dak. Hij staat gewoon op de stoep. Het zal toch niet waar zijn. Ja hoor: tegen het donker tekent zich duidelijk een poezenfiguur af boven op de nok. Raja. Maar ze heeft even niet opgelet bij het opstappen op het dak, want ze weet niet hoe ze eraf moet komen. Als een kip zonder kop rent ze heen en weer. Ik probeer het via de ramen in de bieb, helaas dat heeft de schat niet door. Dan maar beneden bij de keuken waar het dak bijna de muur om het binnenplaatsje raakt. Ik klim op een stoel en lok haar die kant op. Simba overziet de situatie in 鳬n oogopslag en schiet mij te hulp; hij springt op de muur en miauwt haar tegemoet waarna Raja op hem afsprint en met een elegante boog op de muur naast hem belandt. Even een wederzijdse begroeting en bedankje harerzijds. De muur is voor haar bekend terrein want ik zie haar daar regelmatig overheen marcheren om wat dichter bij de vogeltjes te kunnen komen.

Woensdag 7 januari

De stuurstang voor de tractor is gearriveerd en samen met Abram probeert Jan hem te monteren. Dat loopt op een complete mislukking uit, want Sakkie heeft alle gaten waar de bouten doorheen moeten dichtgelast. Jan noch Abram slagen er in om de slakken er uit te hakken. Ze houden er een stijve nek aan over, op hun rug liggend onder de tractor. Het draait waarschijnlijk uit op het demonteren van zo地 beetje de halve tractor.

Loze beloftes

Mijn trimfiets heeft er vorige week ook de brui aan gegeven en mij wordt door Trojan een monteur voor de 13e in het vooruitzicht gesteld. Ook Marten Keuken belooft de volgende week te komen om de kasten in de badkamer te installeren. Gerrit Glasman stuurt mij de rekening voor de ruiten. Ik laat hem vriendelijk en beleefd weten met alle liefde die rekening te willen betalen als hij alles tot in de puntjes heeft afgewerkt. Want op 鳬n van de glaspanelen zit nog steeds een dikke kras en het glaspaneel dat hij uit de keuken meenam om een goede tweede erbij te zoeken blijkt te zijn beschadigd bij het terugzetten. En door het te strak aandraaien van de handgreep, is ook het glas ter plaatse gebarsten. En 21 januari a.s. mag ik weer naar het ziekenhuis voor X-rays van m地 voeten. Ik loop dan weliswaar, maar als Manke Nelis. Ik zet mijn voeten niet goed neer en weet er ook niets aan te sturen. 銭 zou trouwens niet eens weten hoe ik mij voeten in het verleden wel goed neerzette.

Vrijdag 10 januari

Avontuur voor dag en dauw

Simba komt om 05.00 al zeuren dat hij eruit wil. Ik geef daar niet aan toe, maar Jan wel. Voor je het weet ben je 24/7 portier en slaaf. 16 uur per dag vind ik meer dan genoeg. Ik ben hier dus helemaal niet blij mee. Sim sprint onmiddellijk achter een Gecko aan die in het doek van de parassol aan hem probeert te ontsnappen. De parassol heeft een lange gebogen gladde stang. De Gecko rent er langs omhoog, hij heeft immers zuignapjes aan z地 pootjes. Maar Simba kennelijk ook. Hoe hij het voor elkaar krijg is mij een raadsel, maar hij krijgt net voordat het doek begint, de Gecko te pakken en neemt hem mee tot voor de slaapkamer(gaas)deur. Daar klemt de Gecko zich met z地 pootjes en bek aan het kozijn vast. Ik duw Sim opzij en pak de Gecko voorzichtig op. Hij bloedt een beetje, maar lijkt verder in tact. En daar zit ik dan (het is weliswaar al licht, maar voor mijn gevoel nog midden in de nacht), met een bloedende Gecko in m地 hand op bed. Het liefst zou ik het dekbed over ons beider hoofd trekken. Maar de Gecko denkt dat k de vijand ben, want hij bijt zich vast in m地 wijsvinger. Hij heeft geen tandjes, dus het doet geen zeer, maar het is verrassend hoeveel kracht zo地 klein beestje in z地 kaken heeft. Als Jan probeert hem over te nemen om naar veiliger oorden te brengen, klemt de Gecko z地 kaken nog steviger op elkaar. Mischien dat hij van een druppeltje water schrikt en dan loslaat verzin ik terplekke. Zo gezegd, zo gedaan. Hij schrikt inderdaad en bijt zich nog verder vast. Uiteindelijk weet Jan hem los te wrikken en brengt hem naar de Pantry waarvan de deur stevig dicht gaat. Op een wat christelijker tijdstip verzinnen we wel een betere plek voor hem. Maar met de nachtrust is het helemaal gedaan.

Abram herinnert Jan eraan dat hij deze maand nog geen mieliemeel en toiletpapier heeft gekregen. Straal vergeten. Het toiletpapier is geen probleem. Nou Abram, dat wordt vanavond toiletpapier eten hoor, want we hebben geen mielies. Morgen gaan we wel naar Vaalwater. In dat geval wil Abram graag mee want Emmy staat op het punt van bevallen, maar dat staat ze al zo地 maand of 5. Ik plaag Abram er regelmatig mee: volgens mij krijgt ze een Kamelperdbaba, dat duurt ook 15 maanden!

Zaterdag 10 januari

Rijbewijs?

Vlak bij het huis komen we een hele grote groep Rooibokkies met jonkies tegen. Ze zijn tamelijk relaxed en een aantal lag nog lekker te slapen. Uiteindelijk lopen ze een stukje verder het bos in. Verder komen we een Blou Wildebeest tegen dat een heel eind voor ons uit blijft lopen alvorens tussen de bomen te verdwijnen waar twee mama Wildebeeste met twee jonkies lopen. Als we op zoek gaan, vinden we geen beesten, als we boodschappen gaan doen komen we meestal van alles tegen. We pikken Abram op die er weer op z地 paasbest uitziet. Keurige schone spijkerbroek en mooi geruit hemd. Ik complimenteer hem ermee. We geven hem R50 om iets leuks/lekkers voor Emmy te kopen. Bij Pat en Brian hun poort staat het plaasbakkie dat Frans van z地 werkgever heeft gekregen. Frans heeft tenminte een rijbewijs Abram, dat kun van jou niet zeggen. Maar Frans heeft helemaal geen rijbewijs aldus, Abram, en mag alleen op het Witkoppad rijden. Is ook een openbare weg, maar politie hebben we er nog nooit gezien (behalve bij het vliegtuigongeluk). Maar volgens Abram gaat Frans dit jaar wel leren voor z地 rijbewijs. Ik stel voor dat hij dan samen met Frans gaat leren, wij betalen de fees zoals al eerder aangeboden. Dat lijkt hem wel wat. Ach Abram, je zegt altijd ja, maar doet altijd nee brengt Jan in het midden. Maar volgens Abram is het dit keer menens. We zijn benieuwd, maar kunnen het eindresultaat, met een hoge mate van waarschijnlijkheid, nu al voorspellen.

Onderweg pikken we nog een aantal swartmense op, allemaal op weg naar Vaalwater. We treffen nog steeds Kerstkaarten bij de post. De onze blijken ook pas ver na Nieuw Jaar te zijn bezorgd. Verder neuzen rond bij de Gateway Gallery. Daar hebben ze zulke leuke spullen en net iets goedkoper dan de Black Mamba. Maar goed, voor een leuke schaal betaal je toch altijd nog zo地 EUR150 en dat is toch een beetje begrotelijk. Ik houd het bij twee mooie kaarten en een stel kaarsen standaards. En voor Jan uiteraard: boeken.

We gaan naar de Wapenwinkel voor nog meer bijles. Ik krijg een CZ .375 H&H in handen, maar tjemig, wat is dat ding zwaar. Bijna onhandelbaar. Voordat ik dat in noodgevallen heb aangelegd en afgevuurd, is het slachtoffer waarschijnlijk uit zichzelf al overleden. Maar mischien is het gewoon een kwestie van oefenen; dat ding elke dag even aanleggen en mischien moet ik gewoon weer eens met m地 堵ewichten aan de gang om spierballen te kweken.

Bij de Spar is het angstvallig stil en de schappen eng leeg. Alles wat we nodig hebben is er niet, alles wat we niet nodig hebben is er wel. We zoeken troost bij een skommel. Voor Jan standaard een aarbei milkshake, voor mij chocolade. We hoeven het niet eens meer te zeggen. Ze weten het al.

We hebben in Vaalwater een aantal fikse buien gekregen, hopelijk op de farm ook. Sinds afgelopen zondag is het constant bewolkt en vallen er ook wel een paar druppels, maar je vind ze in de regenmeter niet terug. Een beetje meer efficiency zou geen kwaad kunnen. Als het dan bewolkt is, prima, maar dan moet het maar flink regenen ook.

Hollandse Ooievaars?

Op de terugweg treffen we een doodgereden slang en een weilandje vol met Ooievaars. Honderden. Die komen vast uit Nederland en bereiden zich nu voor op hun terugreis veronderstelt Jan. Het zou zo maar kunnen.

Weer thuis blijkt het nog niet te hebben geregend ondanks het feit dat de meest dreigende inktzwarte wolkenformaties uitdagend aan ons neus voorbijtrekken. Ik heb al bijna de moed op een fikse bui opgegeven als opeens alles in het grijs wordt gehuld en de sluizen opengezet. Het hoost waarbij het onweer voor de bijpassende geluids-effecten zorgt; de bliksem voor de bijbehorende licht-effecten. Spectaculair om naar te kijken. De betegelde stoep is in no-time veranderd in een groot meer en uit het niets springen er een paar Kikkers te voorschijn die enthousiast rondhoppen. Op het eerste oog lijken het foam-nest-frogs. R&S weten inmiddels dat je van Kikkers en Padden toch maar beter kunt afblijven. Je gaat er zo van schuimbekken.

Van zwemmen komt het niet, dat risiko kan ik echt niet nemen met de bliksemschichten. We hebben dan weliswaar metershoge weerligafleiers maar ik zag ooit in Wapenveld de bliksem bij de buren in hun kunststoffen opzetzwembadje slaan: het water werd er bijna compleet uitgeslagen. Ik kon m地 ogen niet geloven en verder geloofde ook niemand mijn verhaal. We krijgen 40 mil!

Zondag 11 januari

De betegelde stoep staat nog steeds blank en alle kussen zijn door en door nat. Die kon ik gisteren niet tijdig meer 途edden. Maar in de loop van de dag is alles weer kurkdroog. Edoch, de buien-aktiviteit blijkt nog niet teneinde. Ik ga dus vroeg in de middag al zwemmen om niet nogmaals in de fuik van het onweer te lopen. Ondanks het vele regenwater is het badwater nog steeds lekker warm. Jan verschijnt ook ten tonele voor een duik; poedelnaakt maar uitgerust met gifgroene snorkel-equipment. Waar haalt hij dat nu toch vandaan? Het ziet er echt niet uit en ik lach me een breuk. Het is en blijft een kind. Vanochtend heb ik z地 haren geknipt. Ik ben al zo地 34 jaar z地 vaste kapster. Hij wil niet naar een echte kapper. Dat zijn volgens hem allemaal homo痴 en die mogen niet aan zijn hoofd frutselen.

Aan het begin van de avond begint het weer te regenen, dit keer krijgen we slechts 30 mil. En dan is het opeens weer zover:

De nacht van de vleugeltjes.

Miljoenen! Jan gaat het licht in de workshop uitdoen, maar komt mij halen om naar nog meer spectakel te kijken. De hele workshop is 鳬n en al fladderende vleugel. Als je zoiets nooit hebt meegemaakt is het fenomeen nauwelijks aanschouwelijk te beschrijven. Bij de deur van het huis zit een hele grote Gecko. Die kan vanavond z地 lol niet op wat voedsel aanbod betreft. Aan weerskanten van z地 bek steken vleugeltjes naar buiten. Het zijn vliegende mieren, maar hoe het systeem precies in z地 werk gaat en de functie van deze outburst? Daar moet ik nog even op studeren. Maar ik weet nu al wat mij morgen te doen staat. Vleugeltjes opzuigen.

Maandag 12 januari

Final warning, tevens uitbrander

Zoals te verwachten, is Oliver zonder een woord te zeggen aan het werk gegaan. Jan heeft hem om 09.00 besteld voor tekst en uitleg. En daar zit hij dan op de schopstoel wachtend op de stroom van woorden die hem zeker over hem uitgestrooid gaat worden. Dat voelt hij op z地 figuurlijke klompen feilloos aan. Daar was baie probleme met die babietjie. Die cellphone van die Elisabeth het nie gewerk nie, hy het die nommer van die misssizz versjeet. Hou op met die bullshit Oliver, steekt Jan van wal. Dat kind heeft een moeder die de hele dag de tijd heeft om zich om dat kind te bekommeren, iedereen heeft een cellphone, Sakkie was in de buurt die je had kunnen laten bellen, je had naar Abram kunnen laten bellen, maar niks van dat alles. En dat terwijl we het 5 december in aanwezigheid van Sakkie en Abram je nog eens duidelijk hebben meegedeeld dat het afgelopen moet zijn met dit gedrag. Je hebt het geluk van de wet aan je zijde, anders was je er nu uitgevlogen. We volstaan op dit moment met een written final warning, bij een volgende keer is voorgoed voorbij. Dan ons los jou. Verstaan jy? Die boodschap komt over; hij bevestigt: next time no more job nie. Zo is het maar net. Abram contra signeert de waarschuwing in diens hoedanigheid van getuige. Na de koffie gaan ze weer aan het werk. Verder met het muurtje van de kas.

De Kas

Het woord 杜uurtje is een understatement eerste klas. Het is weliswaar maar zo地 50 cm hoog, maar de omtrek van de kas is werkelijk mega groot. Ik schat zeker 100 meter, mogelijk zelfs meer. En alhoewel de kas van schaduwnet gemaakt gaat worden, is het muurtje nodig omdat we niet de grond in kunnen. We hebben immers alleen maar rots. Ook de bedden moeten worden gebouwd (met gewone bakstenen) en vervolgens gevuld met een mengsel van aarde, zand, compost etc. waarna het grote kweken kan beginnen. Er komt een snijbloemen afdeling, een cactussen-department en een groenten-afdeling.

De cactussenafdeling is Jan z地 ding, daar moet 鈩 mag ik me dus vooral niet mee bemoeien. De snijbloemen-afdeling wordt een gemengde aktiviteit en daarmee de garantie voor de nodige toekomstige fricties. De groentenafdeling tenslotte zou in eerste aanleg mijn ding moeten zijn, ware het niet dat Jan altijd alles beter weet en beter kan. Hij is weliswaar een echt stadsmens en ik een uit de klei getrokken boerentrien. Maar desalniettemin. Dus ook daarover zal met regelmaat een robbertje gevochten moeten worden.

Het huis is van de meeste vleugeltjes ontdaan, daarna is het zwembad aan de beurt. Het poolcover is er ook mee bezaaid en bij het openen ervan komen de meeste ervan in het water terecht. Dat is dus vleugeltjes vissen geblazen. In de workshop wonen twee gepantserde hagedissen die zich ijverig van hun gevleugelde-mieren-opruimtaak kwijten. We hebben er een poosje naar zitten kijken hoe nauw-keurig ze daarbij te werk gaan.

Nu de verplichte nummers achter de rug zijn loop ik met Raja naar het H&G huisje. Daar ligt een grote Swart Mamba te zonnen. Als hij onze trillingen ervaart, pakt hij zijn biezen en gaat ervan door. Terwijl ik opeens ontzettende zin heb in een goed gespek met een slang. Het vorige met de Gespikkelde Bosslang wilde ook al niet erg vlotten. Dit is natuurlijk geen serieuze opmerking: met Slangen spot je niet, en al helemaal niet met die humeurige chagrijnige onberekenbare Swart Mamba痴. Raja heeft hem niet gezien. Een eindje verder op staat Brownnose met z地 vrouw. Raja ziet hen ook en alle haren gaan overeind van opwinding.

Dinsdag 13 januari

Wat er ook komt vandaag: geen Trojan technician. Volgens een SMS komt hij nu morgen. Frank is er wel met Johnnie. De hoogste prioriteit heeft het voor eens en altijd in orde maken van de zwembad-opvangbak. Heeft altijd gelekt, maar de laatste weken zie je het water er gewoon met een stroompje uitlopen. Er wordt een gat in de bodem gehakt waar een skimmer in geplaatst gaat worden. Daarna komt er een nieuwe vloer in die afloopt naar het afvoerputje. De huidige afvoer zit zo in de wand bij de bodem geplaatst, dat daar geen enkel filter inpast, en bovendien loopt de bodem (in plaats van naar het midden) af naar beide kanten van de bak. Tot slot wordt het geheel betegeld. Ik probeer Andrew Poole te laten delen in de kosten. T段s immers zijn constructiefout. Mondeling zegt hij me dat toe daar gaarne toe bereid te zijn, maar daarmee heb ik nog geen geld op de bank.

Controversieel puntje

痴 middags staat er opeens ene Deon Laurens voor de deur. Meer dan een jaar geleden uitgenodigd voor een offerte voor een sprinkler installatie op het dak. Ik wil helemaal geen sprinkler op het dak geinstalleerd want dat gaat geheid ten koste van het grasdak. Ze trappen het helemaal kapot en dan zitten wij met de gebakken peren en een geweldige kostenpost om het weer gerepareerd te krijgen. Bij nieuwbouw kan ik me er iets bij voorstellen, dan kan het mooi geintegreerd worden en wordt het gras pas later opgedekt. Jan en ik zijn het op dit punt dus gillend oneens. What痴 Deon Laurens doing here? Informeert Frank. Making a quote for a sprinkler I do not want. Hoezo? Doe you know him? Maar al te goed volgens Frank. He takes chances you know. Tja, daar hebben we er al een hele stoet van voorbij zien trekken. Is hij zoals Andrew Poole? Vraag ik hem. Worse. Hy maak kakwerk.

Ik zie meer heil in een waterkanon zoals de boeren dat ook gebruiken. Een veel groter bereik, veel grotere wateropbrengst, en als er niets aan de hand is, kun je hem gewoon opruimen en wegzetten in de factory.

Rolmops

Brian is vandaag jarig. 71 geworden. Ik ga hem even feliciteren en neem een kadootje mee. Onlangs liet hij zich ontvallen dol te zijn op rolmops, maar daarvoor moet je helemaal naar Woollies. Een beetje te ver voor een potje. Wij slaan altijd een paar potten tegelijk in als we bij Woollies zijn en er is er nog 鳬n op voorraad.

Het begint geweldig te stormen en regenen zodat er een vest van Pat aan te pas moet komen. Jan komt later ook nog een poosje op de Quadbike in z地 gele oliejas. Z地 haren staan rechtovereind. Dat staat altijd wel leuk en bovendien heel jeugdig. Brian heeft ook een .375 H&H die we even vast mogen houden. Het is en blijft een loeizwaar ding. Volgens de 鳬n heeft een zwaar kaliber geweer minder terugslag dan een lichter kaliber, volgens de ander is het juist andersom. We krijgen veel adviezen die elkaar vaak tegenspreken.

De paprika-planten werpen veel vruchten af (letterlijk en figuurlijk); we krijgen weer een doosje mee. Zo vers van de plant ruiken ze verrukkelijk. De Quad blijft achter, want het giet. Die halen we morgen wel op.

Woensdag 14 januari

Weer de hele dag voor Jan Doedel op de Trojan-man gewacht. Aan het eind van de middag belt hij of hij aub morgen mag komen, want hij is nu nog in Polokwane/Pietersburg. Op twee en half uur rijden afstand dus. Daar ga ik geen bezwaar tegen maken.

De lunchbox voor een geliefde

Frank is tot ver over z地 oren verliefd op Elmarie. Hij laat me de lunchbox zien die ze voor hem heeft klaargemaakt: twee blikjes Gingerale, een bak met kip, 鳬n met spinazie, en een derde met weer een andere groente, twee zoete chocolade lekkernijen en rode servetten. Voor een hele dag genoeg. Ek is heeltemal onderstebo hoor ik regelmatig. Hij heeft een kadootje voor haar gekocht: iets voor haar rifle. En daar is ze helemaal niet blij mee want wie koopt er nu iets waar je geen geld mee kunt verdienen. Kom daar maar eens om: de meesten willen Diamanten! Toch?? ja, sy is 地 deeglike boeremeissie zucht Frank ergens in de 7e hemel. Volgens Jan hebben we er een kind bij, maar het is zo schattig om te zien en het werk (tussen de ..tig SMS弾n per dag door) lijdt er niet al te hevig onder.

Als ik de kattenbak ga verschonen lopen Simba of Raja meestal wel mee. Soms heb ik het niet in de gaten en dan wordt er h鳬l luid gemiauwd: Wacht op mij!!! Want het eerste stuk vanaf het huis vinden ze niet echt lekker lopen op die kleine puntige klippies. Maar als ze 鳬nmaal zand onder de voeten hebben, komen ze in galop aangestormd. Sim staart recht omhoog, Raja draagt hem altijd een beetje opzij. En dan moet er gerold in een grote hoop met zand. Vandaag ziet Simba opeens de gepantserde hagedissen bij de workshop en hij sprint erop af. Maar ze zijn hem te snel af en verdwijnen onder een paar kastjes. Ik ben benieuwd wat hij ermee zou doen. Ze zijn knalhard en verrassend sterk met gemene scherpe klauwtjes.

Donderdag 15 januari

Marten Keuken zou vandaag komen, maar de schijtert stuurt een SMS dat het maandag gaat worden. Bellen durft hij niet. En dat is balen, want hij zou de tegels voor de zwembadbak uit Bela-Bela mee-brengen. Dichter bij huis waren ze niet te krijgen.

Elisabeth exit

Elisabeth is stipt om half acht ook present. In haar werk-outfit. Jan begint vast met de jobstijding dat we geen werk meer voor haar hebben. Ze krijgt 鳬n maand betaalde opzegtermijn (de wet schrijft slechts 鳬n week voor) waarin ze niet hoeft te werken en krijgt bovendien 3 (in plaats van de wettelijk voorgeschreven 0,5) maanden bij wijze van ontslagvergoeding. Het ontslag had ze niet verwacht en er komen tranen aan te pas. Ze zegt dat ze, ondanks alle papierwerk dat we bij het Labor-department hebben ingeleverd, geen uitkering heeft gekregen tijdens haar maternity leave. Nu komt die waar-schijnlijk nog wel, maar 稚 is wel lullig. Maar of ze de waarheid spreekt? ik krijg namelijk sinds haar officile maternity-leave-periode elke maand post voor haar op ons postbusnummer van een over-heidsinstantie.

Ze is ooit een groentetuintje begonnen bij de staffquarters (nooit iets van terechtgekomen: de apen stalen werkelijk alles) met schaduwnet. Ze vraagt of ze dat net en palen mag meenemen. Dan gaat ze in Shongoane maar kippen houden om te verkopen. Of frisdrank verkopen. Ze vraagt wie mij nu gaat helpen met schoonmaken, en wie komt er in haar kamer te wonen? Helemaal niemand. Maar ze vertrouwt het van geen meter want ze vraagt het herhaaldelijk. In haar ogen bestaan er geen witmense die hun eigen huis schoonhouden.

Het blijkt dat ze ook het kind heeft gebracht met een oppas (An van 11, een meisje dat zelf nog op school hoort te zitten). Ik maak me daar razend om want ze weet dondersgoed dat we dat niet willen. Voor je het weet zit je met een Plakkerskamp en mogen we aub baas zijn op eigen plaas? Het staat bovendien duidelijk in hun arbeidscontracten: de kamer is uitsluitend voor staff. Voor tijdelijk verblijf (zoals in schoolvakanties) van familie is voorafgaande toestemming nodig. Het moge voor de buiten-wereld dan wel sneu voor haar lijken, en wij hardvochtig en onmenselijk, maar kind nr 4 was haar eigen en uitvoerig besproken keuze. Bovendien blijk ik mijn eigen handen ook nog steeds te kunnen laten wapperen en ben nog steeds heel blij met onze herwonnen privacy en vrijheid. Om nog maar niet te spreken van het feit dat er geen spullen, waaraan ik toch gehecht was, meer sneuvelen.

Ze zal haar spullen pakken met behulp van Oliver en Abram; Jan brengt haar zaterdag of zondag dan naar Shongoane.

Alfred Trojan staat onverwacht voor de deur met een hulpje. Het zijn twee zwarte superbeleefde jongens die de computer van de fiets vervangen. Een werkje van 5 minuten. Ze drinken thee en frisdrank en eten koekjes. De laatste koekjes gaan mee in de hand.

Frank en Johnnie vertrekken rond het middag-uur. Voor vandaag kunnen ze niet verder en bovendien gaat Frank een houten juwelenkistje voor Elmarie d池 verjaardag maken nu hij niets meer voor haar mag kopen. Ik raad hem aan het kistje met blauw fluweel te bekleden, dat is immers haar lievelings-kleur. En maak het kistje niet te klein hoor, waarschuw ik hem nog en maak een gebaar met m地 handen van de omvang.

De 鳬n z地 dood; de ander

Afgelopen weekend is Christina overleden. Zij is de zus van Catherine die op haar beurt getrouwd is met Frans-van-het-bakkie-maar-zonder-rijbewijs van Motswedi. Ze was nog maar 28 en Jan gaf haar wel eens een lift. Een hele mooie en gezond ogende meid, aldus Jan. Niemand weet wat er aan de hand is/was. Ik bel Andr Botha van de Biltongshop waar Christina werkte en informeer of hij mogelijk op zoek is naar vervanging die ik hem mogelijk kan bieden. Dat niet direct aldus Andr, maar maak 地 draai en ons kan kyk wat ons kan doen. Ik ga naar Elisabeth en vraag of ze belangstelling heeft. Eigenlijk niet, maar ze gaat toch mee. Ik laat haar een poosje alleen bij Andr髓s vrouw en een ander persoon om het 鳬n en ander met haar te bespreken. Ze mag per 1 februari a.s. beginnen. Het salaris is een fractie minder dan bij ons, en het royale voedselpakket ontbreekt. Maar tijdens werkuren wordt er wel gekookt voor de hele staff en ook de kinderen zijn van harte welkom aan de dis. Maar of Elisabeth er ook daadwerkelijk naar toegaat? Het salaris vind ze te weinig en het eten mischien wel vies. 稚 Zou zo maar kunnen, maar beter iets dan niets en de geldstroom gaat mooi door en heeft ze een aardig buffertje van ons op haar bankrekening gekregen.

Ramkoers

Jan stapt op blote voeten, als het al donker is, nog even naar buiten omdat hij iets in het bakkie heeft laten liggen. Gelukkig zijn de buitenspots aan anders had hij boven op een Schorpioen getrapt. Ik moet komen kijken. Het is een behoorlijke grote die de stoep van de carport afschuimt op zoek naar prooi. En geloof me nu maar; mensen behoren daar echt niet toe. Maar je moet er nog op gaan staan of zitten, want daar zijn ze niet van gediend. Van de andere kant komt een groot zwart Insect aangelopen dat ik nog nooit in wat voor gids dan ook heb kunnen vinden. Zeker een 5 cm groot 3-delig-zwart lijf met 6 poten. Een zelfde die ooit uit de schoorsteen/openhaard kwam zetten. Schorpioen en Insect liggen op ramkoers om het maar zo te zeggen. Het Insect vervolgt ongestoord zijn weg en als de Schorpioen vlak bij hem (of vice versa) is, maakt de Schorpioen plotsklaps rechtsomkeert. Het insect heeft kennelijk een voor ons onzichtbaar en geheim (stink) wapen. De Schorpioen maakt ook aanstalten om naar binnen te komen, maar we doen toch de deur voor z地 neus maar dicht. Je blijft maar mooi buiten.

Vrijdag 16 januari

Ek nie verstaan nie??

Jan heeft gisteren de door mij opgestelde ontslag papieren, inclusief getuigschrift en proof of payment van de ontslagvergoeding, bij Elisabeth achter gelaten. Ter bestudering, bespreking in de groep, en ondertekening. Inhoud precies zoals besproken overigens, en waar ze zo nodig mee naar the Department of Labor kan om een uitkering aan te vragen als ze niet naar de Biltongshop wil. Ze vertikt het om te tekenen, want ze wil ook het geld van de maternity leave van ons hebben. En bovendien begrijpt ze de inhoud niet. Elisabeth en niet begrijpen? Ze begrijpt het maar al te goed, maar probeert er nog meer slaatjes uit te slaan. Dan tekent ze maar niet. Als ze een uitkering wil zal ze met haar billen bloot moeten bij het DoL waar tevens in staat dat ze per 1 februari a.s. bij een nieuwe werkgever kan beginnen met naam en toenaam.

Ik kom Brownnose weer regelmatig tegen, er staat een Nyala mannetje bij de NWS en aan het eind van de middag staan er tot mijn verrassing twee Blou Wildebeeste bij de workshop. E駭 gaat er zelfs op z地 gemak bij liggen. Abram heeft vandaag de fench gelopen en heeft op het weide bij het blauwe hek vanochtend vroeg baie baie Blou Wildebeeste gezien. Hoeveel precies weet hij niet, maar veel meer dan 10. Verder is hij de Waterbokke tegengekomen bij de rivier en een paar grote (trophy) Kudubulle. De rivier staat erg hoog, aldus Abram. We moeten er zelf ook maar snel weer eens naar toe.

Zaterdag 17 januari

Parend (echt-)paar

We moeten nog steeds elke dag kleine zwarte kevertjes opzuigen. Overdag verdwijnen ze in allerlei kieren, hoeken en gaten. 痴 Avonds komen ze en-masse te voorschijn. Ze stinken als de hel. Mijn trimfiets staat op het deck bij het zwembad vlak bij de buitenmuur van de slaapkamer. Aan die muur, onder de rand van het grasdak, huizen twee Vleermuizen. Een mannetje en vrouwtje. En alhoewel je het verschil niet ziet, er is geen spoor van twijfel, want met regelmaat wordt er gepaard. En dat gaat met het nodige gepiep van het vrouwtje gepaard. R&J hebben dat dus ook in de gaten gekregen en proberen tegen de muur op te springen om hen te grazen te nemen. Vooralsnog lukt het hen niet, maar Sim verzint vast nog wel een list. Het mannetje neemt zo nu en dan een rustpauze om weer op krachten te komen.

Zondag 18 januari

Een Volksverhuizing

Jan vertrekt met een trailer vol spullen naar Shongoane om Elisabeth en d池 aanhang weg te brengen Oliver en Abram gaan ook mee om de trailer te helpen afladen, nadat ze hem gisteren al hadden volgestouwd. En Elisabeth zou Elisabeth niet zijn als ze niet nog extra dingen bij elkaar gegraaid heeft. Jan laat het maar zo, want wij zullen de spullen niet echt missen schat hij in. De heenweg schijnt in alle stilzwijgen te zijn verlopen hetgeen werkeljik meer dan uitzonderlijk is. Op de terugweg wordt dat ruimschoot goedgemaakt. Ook Sakkie is nu van de partij, want zijn vakantie zit erop. Z地 golfplaten huis is klaar, maar kan elk moment instorten volgens Jan. Schots en scheef in en aan elkaar gezet.

Dinsdag 20 januari

Marten Keuken heeft gisteren dan uiteindelijk de badkamerkasten gebracht, maar liet daarbij tot 18.00 uur op zich wachten. Ik was al bijna de wanhoop nabij. De kasten zijn bij het gastenhuis op de stoep neergezet in afwachting van de installatie woensdag a.s. Midden in de nacht is het opeens geweldig gaan waaien. Ergo: regen. Het zou toch niet waar zijn, alle kasten doorweekt. Er rust werke-lijk geen zegen op dit project. (Op welk eigenlijk wel?). Jan gaat polshoogte nemen en tot ons grote geluk, komt de wind uit het oosten en blijven de kasten op de stoep gelukkig droog.

Woensdag 21 januari

Wilde Honden

De staff rapporteert gisteravond 4 Wilde Honden op Ben z地 terrein te hebben gezien waar ze 2 Kudumeiden te grazen hebben genomen tegen het hek. De favoriete jachtmethode van W.H: beesten tegen een fench aandrijven. We kunnen het nauwelijks geloven: Waren het geen Hyna痴 of Jakhalzen? probeert Jan. Jakhalzen kunnen het sowieso niet zijn, die pakken echt geen volwassen Kudu痴. En Hyna痴 zijn voornamelijk scavengers en dieven van prooidieren die door Leeuwen of Cheetah痴 wordt gepakt. Ligt ook niet echt voor de hand dus. Het waren vast de honden miss Letty, grap ik tegen hen. Ze laten zicn niet van hun propos afbrengen: het waren Wilde Honden.

Marten Keuken komt samen met Johannes de kasten installeren en heeft de tegels voor de opvang-bak van het zwembad meegebracht. Frank komt immers vandaag tegelen. Ja toch? Neen dus; hij kan de 鍍iler nergens vinden laat hij per SMS weten. Gisteren was Elmarie jarig, het is dus waarschijnlijker dat hij zich nogbij haar bevindt en zich niet van haar kan losrukken. En in Visgat vind je inderdaad g鳬n 鍍iler. Het plaatsje Visgat is namelijk slechts 鳬n huis groot (dat van de Swanevelders).

Marten heeft trouwens zelf iets kwa uitvoering verzonnen waar ik het helemaal niet mee eens ben. Iets dat zogenaamd beter voor de constructie is zou zijn. Het is goed bedoeld en het kost hem zelfs meer hout dan gepland. Het vergt enige tijd om hem te overtuigen dat de uitvoering op de door mij ontworpen manier gaat geschieden, maar uiteindelijk lukt het dan toch.

Tegen de uiterste tijd dat we moeten vertrekken, gebeurt er weer van alles tegelijk dat op de valreep nog aandacht nodig heeft. De stenen voor de kas komen er aan. En daar hadden we in der verste verte nog niet mee gerekend. Hoe moet de chauffeur rijden, welke gate, staat er iemand bij de gate op hem te wachten, (we zullen Abram instrueren) kan hij met de truck het terrein wel op, etc.

Uitgeput val ik in het bakkie neer om mij naar het ziekenhuis te laten vervoeren. De Kamelperde liggen met z地 3en langs Jan se Pad te herkauwen. Sterkte hoor meid, lijken ze me toe te knipogen. We stoppen altijd even bij ze voor een praatje, hoe kort ook. Vinden zij (WIJ DUS!!) altijd heel erg leuk.

Ontslagen

Ik moet dus naar het ziekenhuis. Even naar Bela-Bela op en neer. Dr. Gr臙e toont zich absoluut te vreden over hetgeen hij op de X-rays ziet. Van de fracturen is niets meer te zien, en er is nog steeds kraak-been te zien. Correcter is het om te zeggen dat er g鳬n kraakbeen te zien is, maar een ruimte tussen de gewrichten. En in tegenstelling tot mijzelf, vind hij dat ik niet eens zo地 raar 斗oopje箱 heb. Maar zou je dat toegeven als arts: ik heb je enkel verprutst, er een zooitje van gemaakt, en je loopt volstrekt belachelijk? Ik vrees van niet. Hij hoeft mij niet weer te zien behoudens in geval van verslechtering van de situatie. Laat het plaatje nog een half jaar zitten, adviseert hij, en besluit dan of je het pers verwijderd wilt hebben of niet. Want dat is ook een behoorlijke operatie met alle mogelijke littekenweefsel van dien. Mijn emotionele weerstand tegen het plaatje is aan het afnemen dus wie weet, houd ik het gewoon. Het heeft tenslotte best veel gekost.

We spoeden ons via Pick 地 Pay weer naar huis. Het blijkt dat Marten alle kasten heeft moeten aan-passen. Gewoon niet goed gemeten, cq rekening gehouden met de kromming van de muren. Maar het moet gezegd: hij werkt erg netjes dus het komt allemaal wel een keer goed. En wat er staat, ziet er prachtig uit. Maar de alu-glas-deuren zijn er niet. Die wilde de leverancier niet afleveren omdat ze nog niet betaald waren. En dat komt weer omdat ik nog niets aan Marten betaald heb. Geldverslindende infficintie die ik werkelijk niet begrijp. Want nu moet hij 2x naar Pretoria om spullen op te halen en 3x naar ons toe komen voor de afwerking. Dit terwijl ik het met z地 vrouw Sharita over een deposit heb gehad. Daar had ik geen enkel probleem mee, maar wilde wel een factuur daarvoor hebben. Marten toont trouwens belangstelling voor ons oude zwembad. Het is een beer van een kerel met kuiten zo dik: die komt je maar zelden tegen. Je kunt er niet naast kijken. En zoals een goed afrikaan betaamt: zomer en winter in korte broek.

Donderdag 22 januari

College ondernemersschap

Frank komt met Johnny en Piet de opvangbak van het zwembad betegelen. Piet is een al iets oudere swartmens, en werkt zeer nauwgezet. Ik complimenteer hem daarmee, want de muren van die opvangbak zijn alles behalve recht en waterpas te noemen. Het is een rotklus, in de felle zon, in een krappe bak met zwarte glimmende tegels. Bloody hot dus. De klus kan om technische redenen van-daag niet worden afgemaakt. Want hoe krijg je de laatste tegels op de bodem waar je zelf ook nog geacht wordt te staan?. Om 12.00 uur is Frank al weer vertrokken, uitgenodigd voor de lunch door Elmarie. Pas om kwart voor drie is hij terug. Ik moet maar eens even met hem praten. Hij met mij trouwens omdat hij niet meer voor R500 per dag kan werken. We zijn best bereid om wat meer te betalen, maar een gesprekje over uitgave-discipline kan geen kwaad. Met dit soort ritjes tussendoor naar je geliefde: daar kan g鳬n enkel redelijk dagtarief tegenop. Jan vreest dat Frank met een verdubbeling van z地 tarief komt. Maar dat valt reuze mee; hij zit slechts R25 hoger dan waartoe wij bereid zijn. We komen tot een deal nadat ik hem het idee uit z地 hoofd heb gepraat in de toekomst alleen nog klussen voor een vaste prijs aan te nemen. Dat kan best als je erg gedisciplineerd bent en werkt en volledig kunt vertrouwen op je medewerkers en toeleveranciers, maar dat is hier alles behalve het geval. En als een klus dan veel langer duurt dan gepland en/of gecalculeerd, dan ben je financieel nog veel verder van huis. Na het lesje 登ndernemerschap箱 gaat hij weer opgewekt aan de slag. Maar nog g鳬n uur later zit hij weer bij me op de bank in m地 study.

Gedwongen huwelijk

Pa en Ma Swanevelder vinden dat Frank en Elmarie volgend jaar moeten gaan trouwen. Dit nadat Pa Swanevelder hem al heeft geprobeerd in zijn bedrijf in te lijven. Jan heeft hem op z地 hart gebonden erg goed na te moeten denken over de konsekwenties van zo地 constructie. Want stel het gaat (op den duur) mis tussen jou en Elmarie? En trouwen? Ze kennen elkaar 2 maanden en pas sinds een maand is het echt serieus. Frank luistert naar mijn bijdrage aan zijn dilemma en komt met mij tot de conclusie dat het nog veel te vroeg is voor zo地 ingrijpende beslissing, of om daaromtrent nu al beloftes af te leggen. Zelfs het bed lijken ze nog niet te hebben gedeeld. Een verkeringsperiode van 2 jaar zou hij toch op z地 minst willen.

Abram vertelt dat ze gisteravond nu ook een Wilde Hond op ons terrein hebben gezien. Zat achter de Rooibokkies aan. Ze doen voor hoe ze hem hebben verjaagd: rennend, druk met hun armen/handen wapperend en roepend: go away of woorden van gelijke strekking in het Tswana. Alsof ze een spook op de hielen zaten.

Vrijdag 23 januari

Achterbakse streek

Het is dit weekend de beurt van Abram on lank naweek te hebben.En dat komt goed uit want Emmy staat onverminderd gedurende de laatste 2 maanden op punt van bevallen. Maar wat schetst mijn verbazing (Jan is reeds om 06.20 richting Pta vertrokken); Sakkie heeft dit voor zichzelf opgeist. Net 4 dagen gewerkt na een 3 weken durende vakantie. Volgens Jan, die mij daarover belt, is dit besluit in onderling overleg tot stand gekomen. Vergeet het maar. Abram komt zich niet beklagen, maar als ik hem er naar vraag, komen de verwijten. Ik heb Abram en Sakkie donderdag hun salaris op hun bankrekening bijgeschreven en vroeg in de ochtend hebben ze een SMS gekregen van de bank dat hun geld gestort is. Sakkie deelt doodleuk mee dat hij naar Shongoane gaat nu er geld op z地 rekening staat. Maar dat is helemaal niet de afspraak, sputtert Abram. Dan presteert Sakkie het ook nog om Abram op te dragen mij te bellen dat hij, Sakkie en dus niet Abram, met long weekend gaat. Je belt maar mooi zelf of anders ga je maar bij het kruispunt op baas Jan staan wachten heeft Abram hem laten weten.

Sakkie Troetel kan maandag dus een preek van mij verwachten. Dit is gewoon niet in de haak. Sakkie sprak mij eerder in de week aan over het feit dat hij deze maand opnieuw niets op z地 spaarrekening kon laten zetten omdat Geikie/Kaikie de verkeerde kleren voor Jerry z地 schooloutfit had gekocht. De leraar had haar daarop aangesproken. En toen begon hij een heel verhaal over z地 zwarte medemens die te beroerd was om te werken. Dit terwijl er in Ellisras fantastische contracten kunnen worden afgesloten met Sasol en Medupi. En dat deze maatschappijen nu dus noodgedwongen elders moeten gaan recruteren tot in Pta aan toe. Niet dat Sakkie dit soort hoogdravende bewoordingen gebruikt; het is mijn vrije vertaling ervan. Ook was hij bang dat ik iets vergeten was, terwijl ik geen begin van aan-knopingspunt kon vinden waar het over ging. We hebben Abram er toen bijgehaald voor de vertaling. Abram liet weten dat Sakkie bang is dat we zijn verjaardag vergeten zijn. Maar Sakkie is pas 4 februari a.s. jarig.

Abram vertelt mij nu dat het helemaal niet over de verjaardag ging (hij wilde mij niet schofferen) maar om een salarisverhoging omdat Sakkie nu tractor kan/mag rijden. En dat er in Ellisras aanbiedingen worden gedaan door Sasol en Medupi die kwa salaris veel hoger liggen dan het loon bij ons. Abram is helemaal op dreef en ook Oliver doet een duit in het zakje. Sakkie is stom, kijkt alleen naar de korte termijn. Het zijn allemaal tijdelijke contracten die in Ellisras worden aangeboden en na 2 jaar sta je weer op straat en waar moet je dan naar toe?

Bad news

Jongens, als jullie het elders beter kunnen krijgen dan hier, dan moet je gewoon gaan. Wees geen dief van je eigen portemonnee. Die boodschap brengen Abram en Oliver heus wel aan Sakkie over. Maar het is nog niet alles. Johnny kwam mij vanochtend vragen waar Sakkie was. Because he has bad bad news for him. En wat mag dat dan wel wezen Johnny?. Hij kijkt mij samenzweerderig aan: Sakkie has a son with my sister. Born in 1994 en dit jaar heeft Sakkie het verzuimd om het schoolgeld en kleren voor that son te betalen. Het wordt steeds fraaier met Sakkie Troetel. Nu wisten wij wel dat hij in Vaalwater nog ergens een kind had rondlopen, maar het komt nu wel erg dichtbij. Abram spreekt er schande van. Als jy kleintjies maak, jy moet hulle support. Oliver is het roerend met hem eens. Reden te meer Jongens om er nog maar eens goed over na te denken: 鳬n kind: meer kunnen jullie je niet veroorloven (bovendien: er zijn er al meer dan genoeg). Want dat kind moet kunnen leren en studeren en niet meer aangewezen op Plaaswerkers-baantjes zoals jullie hebben. Zorg voor een goede opleiding van dat ene kind dat tot een betere goed betaalde baan moet leiden.

Betonmolen

Jan is tegen zessen weer thuis, 12 uur onderweg geweest, maar thans wel de trotse bezitter van een betonmolen. Tot nu toe werd het cement met de hand gemixt in de kruiwagen. En of dat de kwaliteit van het eindprodukt ten goede kwam? Ik heb zo mijn twijfels. En aangezien er in de kas nog behoorlijk veel gemetseld moet worden aan de bedden, en de palen voor de lookout ook in het cement moeten, heeft de directie van de CC gezamenlijk ingestemd met dit investeringsvoorstel. De substructure planken voor de lookout heeft hij onderweg in Nylstroom afgeladen. Die moeten nog een CCA treatment ondergaan tegen rotten en insecten.

Zaterdag 24 januari

Lekker lang uitslapen en niemand in of rond het huis om achter de vodden te zitten, te woord te staan, het goede voorbeeld te geven, met raad en daad terzijde te staan. Kortom: heerlijk zo地 zaterdagje rust!

Surprise!

Uit de slaapkamer komt een verschrikte kreet. Jan heeft z地 schoenen daar uitgeklopt die vannacht buiten hebben gestaan. En daar komt een hele grote dikke Pad uit. Niet dat je van een pad hoeft te schrikken, maar gewoon de onverwachte gebeurtenis op zich. Ik pak hem op om buiten te zetten, maar de Pad verzet zich en is nog sterk ook. Simba komt zich er ook mee bemoeien. Buiten probeert de Pad weer beschutting te zoeken, maar helaas die is er niet op dat moment. Hij is helemaal upset en z地 hart gaat tekeer van jewelste. Ik timmer dus razend snel vervangende woonruimte voor hem in elkaar. Een kartonnen doosje waar ik een reep van het deksel afknip bij wijze van voordeur. Ik bewaar kleine doosjes altijd, en meestal dienen ze als doodskistje voor een dood vogeltje oid. De Pad gaat onmiddellijk naar binnen en ik barricadeer het huisje zo dat Simba en Raja er niet bijkunnen, maar de pad er nog wel uit.

Tot mijn verrassing zie ik 2 Njala meissies bij de NWS en tref ik een reuzen Sprinkhaan tegen de gaasdeuren van de badkamer. Hij heeft geweldig lange achterpoten en hele lange voelsprieten. Als Raja hem ook ontdekt gaat ze met haar voorpoten tegen hem staan tikken. Maar de Sprinkhaan heeft geen zin in dit domme spelletje en klimt dus hoger tegen de deur op, en komt daarmee buiten haar bereik.

Jan is bezig om de betonmolen in elkaar te zetten. Hij is prachtig rood en harmonieert daarmee dus goed met de eveneens rode firefighter. Het ding is van Chinese makelij, en er zit een redelijk duidelijke assemblage instructie bij. Op de laatste pagina daarvan staan alle afzonderlijk onderdelen vermeld, elk van een nummer. Helaas, een beschrijving wat welk nummertje voorstelt, zit er niet bij. Maar aan het eind heeft Jan slechts 2 ringetjes en 1 klemmetje over van de 80 afzonderlijke onderdelen. Een hele goede score dus!

Patrick (vriend van Pieter, zoon van Letty van de overkant) belt of hij even kan langskomen, want hij heeft de 堵auge bij zich voor de generator. Een gauge is een ding waarop je de benzine of dieselstand kunt aflezen. Die werkte vanaf het begin niet, dus het was tot nu toe altijd een gok hoeveel diesel er nog in de generator zat. Patrick heeft z地 dochter met schoonzoon en 3 kleinkinderen bij zich. Er schijnt ook nog een nr 4 te zijn, maar die was te klein om mee te komen. Allemaal stuk voor stuk v鳬l, maar dan ook v鳬l te dik. Kleine meisjes met een pens van jewelste. Wat moeten die mensen toch met zoveel kinderen vraag ik me altijd af in een wereld die al compleet over-overbevolkt is, en daardoor wordt kaalgevreten, uitgewoond en uitgeleefd. Het zal mij in ieder geval altijd een raadsel zijn en blijven. Ben blij dat ik daar nooit een bijdrage aan heb geleverd.

Zondag 25 januari

Parade

We vullen de opvangbak van het zwembad en zijn benieuwd of de operatie 努aterdicht maken gelukt is en we van verdere lekkages hopelijk verschoond blijven. Het is heerlijk weer en we lummelen maar wat aan. Jan heeft vanochtend al de 3 Njala vrouwtjes met jonkie gezien. Later in de middag staan ze bij de NWS, gevolgd door de Kudu痴. Alsof we naar een Parade zitten te kijken.

Abram liet me vrijdagmiddag weten hy sal die misssizz bel als die baba gekom het. En vanochtend was het dus zover: een zoon. Emmy is in het ziekenhuis bevallen en aangezien Jan morgen de planken moet ophalen in Nystroom, kan Abram mooi meerijden.

Ik kijk in het Paddenhuisje of de Pad naar z地 nieuwe onderkomen is teruggekeerd. Neen dus. En dat vind ik nu wel zo ondankbaar. Fatsoenshalve hij toch tenminste toch wel 鳬n keer kunnen terug-komen?

Maandag 26 januari

Jan vertrekt met Abram en de trailer richting Nylstroom. Jan vindt dat hij een bloemetje voor Emmy moet kopen. Neem dan maar een vaas van huis mee, want die hebben ze daar heus niet schat. Ik zoek de lelijkste uit, want ik zie hem waarschijnlijk toch nooit meer terug. In Vaalwater moeten er ook kleren voor Emmy worden opgepikt bij het ouderlijk huis, of wat daarvoor moet doorgaan, zo ook haar moeder. Abram weet eigenlijk niet eens waar dat huis is, maar als het dan eenmaal gevonden is, blijkt het een keurig stenen huisje, met een toegangshekje en tralies voor de ramen.

Cultuurschok

Jan informeert veiligheidshalve toch maar waar hij Emmy meer plezier mee doet: bloemen of chocola. Chocola natuurlijk. Wat heb je nou aan bloemen? Emmy heeft zich beklaagd ook te weinig te eten te krijgen in het ziekenhuis en Abram heeft geen geld. Toch prettig dat hij een wandelende bank bij zich heeft om toch de nodige mondvoorraad bij de Spar te kunnen aanschaffen. Het ziekenhuis blijkt een grote verzameling van, in de loop der tijd, aan elkaar gebouwde barakken. Ze krijgen een guard mee met een wapenstok. Zeker bang dat het bezoek op dievenpad is, nu ze buiten de reguliere bezoekuren zijn verschenen. Bij de baby komen is er al helemaal niet bij: slechts een blik op een zaal vol met een zee van zwarte hoopjes, hun kind zal er dus wel ergens tussen liggen. Emmy ziet er totaal uitgewoond en afgeleefd uit. Ze krijgt geen hand, geen zoen, geen knuffel en zelfs geen felicitaties van het bezoek, waaronder ook haar zuster. Nul komma nul affectie. Jan is de enige die haar feliciteert, haar hand vasthoudt en vraagt hoe het met haar gaat. Ze denkt dat ze wel een maand moet blijven (en begint te huilen), vertelt ze aan Jan, want de rest vraagt en doet niets. Hoe gaat het kind trouwens heten, wil Jan weten. G鳬n idee, en wie dat gaat beslissen? Ook geen idee. Abram weet niet eens hoe de moeder van Emmy heet. Ik stel Jan een strikvraag: hoe heette de mijne eigenlijk? Nel weet hij prompt te antwoorden. Het fototoestel voor een gezellig familie kiekje moet helaas in het bakkie achterblijven. G鳬n foto痴, als waren het geheime militaire doelen.

Jan laat ze maar een poosje alleen en gaat een burgertje eten bij Wimpy痴. Daarna haalt hij het bonte gezelschap weer op dat onder een boom in de schaduw op hem zit te wachten.

Sakkie heeft intussen van mij z地 preek gekregen over z地 gedrag vorige week vrijdag. We gaan zelf maar een schema maken en de weekeinden per maand toewijzen. Zelfs deze vrijheid kunnen ze niet aan.

Dinsdag 27 januari

Marten Keuken heeft het gisteren laten afweten. Wij rekenen nergens meer op en dat helpt, want even na tienen staat hij voor de deur. Zou het mischien dan toch nog goedkomen? Jan heeft met de jongens de betonmolen in gebruik genomen. Ze vinden het prachtig want nou hulle kan vinnig bouw en hulle hande gaan nie meer so moeg word nie. Abram is de oppermixer, Sakkie hoofd transport, en Oliver de opzichter/uitvoerder. Twee van de 3 bedden in de kas zijn al af, en het fundament voor nummer 3 wordt ook in ramp tempo aangelegd.

Halverwege de installatie komt Marten Keuken erachter dat de alu frames voor de twee grote frosted glass doors in het verkeerde verstek gesneden zijn. Hij gaat bijna door het dak, want nu kan de installatie vandaag weer niet worden afgerond. En hij had nog wel duidelijke tekeningen gemaakt voor de manufacturer/leverancier.

William

Abram vertelt dat Emmy en het kind naar Bela Bela zijn vervoerd, want met het kind gaat het niet goed. En in BB is er een kinderarts, dus vandaar. Wij hebben het kind inmiddels William genoemd. Wij vinden dat wel een nette voornaam klinkende naam. Zeker als hij over 17-18 jaar op de Universiteit zit, al dan niet uitgerust met een goudkleurig brilletje. Swartmense met een brilletje staat echt h鳬l erg intellectueel. Je ziet ze zelden, en als we er bij wijze van hoge uitzondering eentje zien, dan gedragen wij ons als ware het een bezienswaardigheid: kyk; een swartment met 地 bril. Dus 痴 ochtends vragen wij hoe het met William gaat. Abram moet daar steeds om lachen, maar wij verzekeren hem dat het heus geen grapje is. Hij zal Emmy de boodschap overbrengen: het kind heet William en dat hebben die misssizz en baas Jan besloten. We zijn benieuwd.

We hebben Oliver 12 maanden geleden al in het vooruitzicht gesteld dat er per januari 2009 geen salaris meer contant wordt uitbetaald. Maar hij wil niet naar de bank voor het openen van en bank-rekening. Jan heeft zich dus al voorgenomen om bij het eerstvolgende bezoek aan Ellisras Oliver mee te nemen en samen naar de bank te gaan. Maar Oliver komt vroegtijdig met een oplossing: z地 salaris moet in het vervolg naar de bankrekening van Elisabeth. En daar zijn wij niet echt ongelukkig mee, want de kans op verzuipen is daarmee tot een minimum gereduceerd. Hij krijgt deze maand slechts R825 omdat hij een volle week niet is verschenen. Ik geef hem een copie van de internet betaling; dat gaat hij nu elke maand krijgen zodat hij weet wat we op Elisabeth d池 bankrekening hebben bijge-schreven.

CFO痴

Marten Keuken heeft dus al eerdedr belangstelling voor het zwembad getoond en kan bovendien voor compost voor de kas zorgen. Hij denkt aan gelijk oversteken, maar de compost kunnen we in Vaalwater voor R80 per kuub krijgen, dat is dus voor ons niet echt een aardige deal. Het probleem zit in de transportkosten: de compost krijgen we gratis, maar het transport met een truck kost gewoon R ./km. Ik doe hem een ander voorstel waar we volgens mij wel uitkomen. Maar hij moet dat met zijn CFO (Chief Financial Officer) bespreken. Sharita dus. Zo werkt dat toch: de vrouwen in het huis zijn de CFO痴. De mannen mogen dan wel denken de CEO痴 te zijn, but .. de gene die op de centjes past is toch heus het belangrijkst.

Donderdag of vrijdag komt Marten Keuken om de installatie af te ronden. Dat wil zeggen; als hij tijdig de goede alu-frames krijgt aangeleverd. Het is absoluut geen kwaaie kerel en hij schept eer in z地 werk. Dat kom je niet vaak tegen. En samen met Johannes maakt hij er iets moois van. Als ze naar huis gaan, zet ik steevast een plastic zak met lekkers voor onderweg in hun bakkie. Want tijd om te eten/drinken gunnen ze zich niet, behalve een snelle slok tussendoor die ik voor hen klaarzet.

Donderdag 29 januari.

Dag knikkers

Het is een beetje trieste dag, want we moeten met Simba naar de Vet om hem te laten castreren. Z地 urine begint inmiddels ongelofelijk te stinken. Maar vervelender nog: hij krijgt het zo nu en dan zo op z地 heupen dat je de testosteron door het huis voelt/ziet gieren en daar is Raja het slachtoffer van. Bij voorkeur midden in de nacht waarbij de plukken haar in het rond vliegen. En als hij is uitgeraasd is het gewoon weer ons lieve aanhankelijke Simmetje. Ik vind het eigenlijk zo地 luizenstreek van ons, maar er is nog een andere hele goede reden. De African Wildcats worden in hun voortbestaan bedreigd vanwege kruisingen met gewone ordinaire domestic cats. Op dat punt zal ons dus nimmer enig verwijt kunnen worden gemaakt dat wij aan het teloor gaan van die prachtige wilde katjes hebben mee-gewerkt.

We moeten Sim om 10.00 inleveren en mogen hem dan na 15.00 weer ophalen. Nou daar komt helemaal niets van in: we komen van ver, je opereert hem maar als eerste en om 12.00 staan we weer op de stoep om hem op te halen, leggen wij de hoogzwangere assistente uit. Geen enkel probleem: Sim komt bovenaan de lijst. Met lood in m地 hart laat ik hem achter na nog een paar keer verteld te hebben dat we ontzettend veel van hem houden en hem natuurlijk op het eerst mogelijke moment weer komen ophalen.

AOW

We gaan naar het Politiebureau. Jan moet een verklaring van een bevoegde authoriteit dat hij, en een eventuele partner/echtgenote, nog in leven zijn teneinde op z地 65e AOW in ontvangst te mogen nemen. Omdat ik thans g鳬n inkomen heb, krijgt Jan straks voor dat gemis een zeer bescheiden toeslag. Hoeveel? Wil ik weten. Schat daar kun je niet eens het zout voor je zwembad van betalen. En dat is toch schrikken hoor. Het wordt toch tijd dat ik Bos ook maar eens een briefje ga schrijven. Enerzijds maar geld blijven plempen in banken die er een zooitje van hebben gemaakt, en wij als arme, inmiddels weer belasting betalende, burgers kunnen niet eens het zout voor ons zwembad betalen van de in het vooruitzicht gestelde AOW-toeslag. En daardoor straks, naast de banken en auto-industrie, dus ook de hele zout-industrie in recessie. En dat kunnen we ons toch niet laten gebeuren wel? Op het politiebureau leggen we uit aan de zwarte beambte wat de bedoeling is. Deze schuift het probleem snel door naar een andere beambte met twee strepen op z地 mouw. Deze leest het formulier nauwkeurig en stelt er vragen over. Hij tekent niet zomaar, en dat siert hem. Binnen 10 minuten, de beambte z地 handtekening en officieel stempel rijker, staan we weer buiten. En 稚 kost helemaal niets, geen l馮es, geen andere belasting of wat voor verdere onzin dan ook. Gewoon niets.

Het heeft overigens wat voeten in de aarde zo地 AOW-aanvraag. Stapels papier en ze willen zelfs de gegevens van eventuele eerdere echtgenoten/es en hoe dat huwelijk tot een einde kwam: scheiding of dood? En waar je beiden sinds je 15e gewoond en gewerkt hebt. Dat wordt dus even de hersenen pijnigen. Want heb ik in Dordrecht ooit formeel ingeschreven gestaan toen ik op 17 jarige leeftijd, via aanelkaar geknoopte lakens uit het zolderraam, het ouderlijk huis in Oud-Alblas voorgoed verliet? Ik zou het echt niet weten. Eerst een tijdje op de Zeedijk (de hoerenbuurt, maar niet praktiserend. Dolph had er gewoon een hele zolderverdieping voor ons kunnen vinden) in Dordrecht gewoond, en daarna op een camping bij de Moerdijk in een tent totdat het te koud werd.

Even na twaalven staan we weer bij de dierenarts op de stoep. Sim ligt in een bench en de arts legt uit wat hij precies gedaan heeft. Ik geloof dat ik het snap, maar kan het niet herhalen. Sim z地 scrotum is in ieder geval duidelijk leeggehaald en kaalgeschoren, En wanneer komt u nu eens bij ons op bezoek? Liefst zo gauw mogelijk laat de arts weten, maar ze (Helen en hij) zijn in afwachting van hun eerste kind binnen 1, 2, 3 of 4 weken. Iedereen lijkt hier in verwachting te zijn. Niet alleen zwart, maar ook wit.

Simba gaat in z地 eigen bench met handdoek en we moeten z地 ogen tegen zonlicht beschermen. Onderweg laat hij laat z地 urine lopen op enig moment valt hij op z地 rug helemaal stil. Ik schrik me kapot en laat Jan het bakkie aan de kant van de weg zetten en de motor uit. Ik voel geen hartslag, helemaal nix. Maar na een paar minuten (we zijn dan al bijna weer op de terugweg naar de Vet) begint hij weer zachtjes te ademen en voel ik z地 hartje in de verte weer kloppen.

En als je dan eenmaal thuisbent, dan denk je dat Raja d池 zieke 澱roertje/vriendje wel komt troosten. Vergeet het maar: blazen. Want Sim stinkt. Hij ziet er dan wel uit als Simba, maar zo ruikt hij helemaal niet. Kortom: een onbekende vijand vooralsnog. We installeren Sim in de grote bench waar we Taiga hierheen mee emigreerden. Soms probeert hij de bench af te breken, soms ligt hij er total-loss bij. Dat duurt tot ver in de avond.

Onverwachte gast

Maar eerst moeten we ons drukmaken om een gast die binnen een half uur op de stoep zal staan. Andr, die voor Siemens de telefoon-infrastructuur bij Nungo moet aanleggen. Oftewel de farm van Peter Malungani waar ook de illegale airstrip op ligt. Peter is die dag met een vliegtuig vol hotemetoten naar z地 farm gekomen en nu moeten alle contractors maar zien elders in de buurt een dak boven hun hoofd te krijgen voor 1 nacht. Vanochtend in Ellisras kwamen we de fam. Venter tegen, en die heeft ongetwijfeld, deze ontmoeting vers in het geheugen, de aanbeveling voor onsgedaan. Koos Venter immers verricht ook hand en spandiensten voor Nungo.

Het guesthouse wordt door Marten Keuken als workshop gebruikt, dat wordt dus met een pestvaart Hans en Grietje optuigen. Ik stond op het punt te gaan zwemmen, maar inkomsten gaan voor. En later komt het er niet meer van vanwege het hevige onweer dat losbarst. Ik ben net klaar met H&G als Andr arriveert. Geboren namibian, maar op 12-jarige leeftijd al vertrokken. Het aangeleerde duits heeft niet beklijfd. We drinken een pilsje op de stoep alvorens hij naar bed gaat. Hij wil morgen om 07.00 ontbijten om tijdig weer op het werk aanwezig te zijn. Maar waarvan hij nu al weet dat een heleboel mensen/spullen niet gaan komen gelet op de losgebarsten regenbuien. Het zal dus, net zoals vandaag, een dag van wachten worden op mensen/spullen die toch niet gaan komen.

Halverwege de avond laten we Sim uit de bench en hij loopt wankel richting z地 eetplek. De operatie heeft hem niet plotsklaps in een vreetzak veranderd. Integendeel, helaas. Zelf ik vind het erg skinny, maar de Vet noemt het liever 殿thletic.

Vrijdag 30 januari

Tegenslagklep

En weer is het me overkomen. Gisteravond tijdens de storm, regen en onweer de zwembadpompen uitgezet en niet meer gecontrolleerd. Ergo: vanochtend blijkt het bad weer leeggeheveld tot het niveau waar de jets zitten. Dag warmte, zout en chloor. Er kan geen vuil in de terugslagklep zijn gekomen vanwege de waterdichtmaakoperatie vorige week, inclusief plaatsing nieuw filter. Dat blijkt inderdaad niet het geval. De terugslagklep is gewoon zonder reden blijven hangen in open stand. We kunnen het ding beter tegenslagklep gaan noemen. Na dit euvel verholpen te wil hij niet meer open. We zijn de hele ochtend aan het kloten met de zwembadpompen en leidingen voordat we alles weer aan het werk hebben zoals het moet. Tja, als je veel spullen hebt, heb je ook veel zorgen!

Tegen de middag komt Marten Keuken om de laatste hand aan de badkamerkasten te leggen. Daar zijn ze toch nog tot 18.30 uur zoet mee, maar het resultaat mag er wezen. Marten is bek en bek af. Johannes krijgt een fooi van Jan. En ik kan morgen aan de schoonmaak en het inruimen van de kasten en laden gaan beginnen. En daarmee zijn eindelijk alle contractors de deur uit. Wat een zegen. Nog even afgezien van de keuken natuurlijk, wat daarmee gaat gebeuren weten we nog niet. De Kitchen Specialists Association heeft onze klacht in onderzoek. Sharita (Martens vrouw) werd toevallig vanochtend door KSA gebeld voor nadere informatie. Want ook Marten onderschrijft en ondersteunt onze klacht volledig.

Simba is er vanochtend stukken beter aan toe dan gisteren en wil weer naar buiten. Zou zo地 beestje in de gaten hebben wat hem is overkomen, wat hij is kwijtgeraakt en de consequenties daarvan voor de rest van z地 leven? Ik hoop het niet, dat hij maar in gelukzalige onwetendheid moge verkeren, en deze vervelende gebeurtenis snel vergeten is. Raja begint het te stalken en achter hem aan te snuffelen. Maar Simba mag nog niet naar haar toe komen; dan wordt er stevig geblazen.

Zaterdag 31 januari

Jan heeft de lichtjes boven de wastafels en in de pronkkast ernaast geinstalleerd. Het ziet er beeldig uit. Eindelijk hebben de verbandmiddelen en die pille vir die pain vaste laden gekregen en zijn over-zichtelijk ingeruimd. Raja heeft inmiddels alle laden en kastjes geinspecteerd en uitgeprobeerd. Je kunt overal in zitten, in staan, in liggen, je uitrekken, naar een hoger geplaatste plank springen, achterlangs vanuit de ene lade in de andere klimmen. Kortom: een grote nieuwe, toch zeer tijdelijk, speeltuin. Sim slaat alles vanaf de badmat, waarop hij zich geinstalleerd heeft, gade en waarop hij z地 gekweste kaalgeschoren private parts ligt te verzorgen. Raja heeft hem inmiddels weer geaccepteerd.

Last Updated on Wednesday, 12 May 2010 10:00
 
Febuary 2009 PDF Print E-mail
Written by Maya   
Wednesday, 06 January 2010 09:59

In Africa, February 2009

Dinsdag 3 februari 2009

Het is vandaag 2 jaar geleden dat Taiga, Jan en ik op onze farm aankwamen. En zoals toen: het is heerlijk weer en het zonnetje schijnt. Maar Taiga is er niet meer. Wat een onverteerbaar verlies.

Met William schijnt het helemaal goed te komen heeft Emmy aan Abram laten weten. Ik vraag Oliver of Elisabeth inderdaad naar de Biltongshop gegaan, maar ik weet het antwoord natuurlijk al. Neen dus. Waarom niet Oliver? Hij haalt z地 schouders op en kijkt me niet aan. Ek weet nie misssizz, ek weet nie. Gaan sy nie meer werk nie? Hij haalt nogmaals z地 schouders op. Waarom zou ze gaan werken. Er staat immers geld op de bank. En pas als dat op is, dan zie je wel weer verder.

Camera Trap

Gistermiddag heeft Jan de Camera Trap geinstalleerd. Mijn order bleef maar 菟ending op de website sinds de bestelling van 26 november j.l. totdat ik Chris vorige week belde. Hij bleek nergens van te weten. Het boodschappenmandje op de website blijkt niet te werken en daar baalt hij van als een stier. Onder het aanbieden van .tig excuses stuurt hij het apparaat onverwijld op zijn kosten naar ons toe. Het is een weerbestendige camera die je aan een boom bevestigt en die foto痴 maakt als er iets voorbijkomt. (Of van een bewegende grasspriet). Ook 痴 nacht, met infra rood en infra rood flitser. Hopelijk krijgen we zo ons Luiperd nog eens te zien. De 3 Kamelperde staan vlakbij nieuwsgierig toe te kijken wat we aan het doen zijn, daarna komen we twee Zebra痴 met een jonkie tegen en vlak bij huis een Schildpadje. Dat zwemt in een grote plas met modderwater waar wij nu net doorheen moeten. Jan waadt er naar toe om het beest uit het water te zetten, maar de Schildpad duikt onder en we kunnen hem niet meer vinden. In z地 achteruit dus om een andere route naar huis te nemen. Wat een geluk dat we net z地 koppie zagen. Weer iets geleerd: niet door modderige plassen rijden als 稚 even kan. Want overal zit kostbaar leven in.

Simba is weer helemaal de oude, op z地 knikkers na dan. Die zijn en blijven weg. Even wild en druk als altijd. We hebben hem niet kunnen afleren om over het poolcover te lopen, maar hij heeft een methode gevonden om daarbij toch g鳬n natte poten te krijgen. Daar heeft hij een ongelofelijke hekel aan. Hij springt midden op het cover en met een volgende sprong is hij aan de overkant. Met droge voetjes. Raja is juist gek op water. Als het geregend heeft, gaat ze door de plassen lopen banjeren en ervan drinken.

En er is weer een boek uit van Ton van der Lee over de Maasai cultuur.

De Maasai

De Maasai zijn een van de bekendste maar ook geheimzinnigste volken van Afrika. Zij hielden hardnekkig vast aan hun oude gebruiken en rituelen, terwijl om hen heen de westerse wereld oprukte. Nu dreigt hun cultuur ten onder te gaan. Daarom nam de raad van stamoudsten en spirituele leiders enkele jaren geleden een opmerkelijk initiatief. Zij besloten hun geheime rituelen en ceremonies op beeld te laten vastleggen voordat ze voorgoed zouden verdwijnen. Ze willen hiermee aantonen, dat de Maasai juist door hun opmerkelijke en intact bewaard gebleven culturele erfgoed recht hebben op een eigen plaats in het moderne Kenia en Tanzania.


Jandries Groenendijk groeide op in Kenia en is ingewijd als Maasai. Hij is professioneel filmer. De opperste spirituele leider van de Maasai, Mokompo, vroeg hem om de taak van 双fficieel filmer van zijn volk op zich te nemen. Hij heeft inmiddels een grote hoeveelheid rituelen en ceremonies vast-gelegd die nog nooit eerder zijn gezien door buitenstaanders.


Ton zelf woont al twaalf jaar in Afrika en schreef zes boeken over het continent. In dit boek vergezelt hij Groenendijk op een langdurige expeditie. Hij doet verslag van de rituelen die hij bijwoonde en van zijn verblijf bij Mokompo. 賎eheimen van de Maasai schetst niet alleen de cultuur en tradities van de Maasai. Het gaat ook in op het conflict rond hun heilige bos, dat de Keniase overheid toeristisch wil exploiteren. Het bos is een belangrijke ceremonile plaats en herbergt de grootste biodiversiteit van Oost Afrika. Tot dit 宋erboden bos, de woonplaats van Mokompo, kregen Groenendijk en van der Lee als eersten toegang. Hiermee gaat het boek ook over belangrijke actuele thema痴 als milieu, duurzaam toerisme en lokale politiek. Boek en DVD vormen samen een uniek ooggetuige verslag in woord en beeld van een bedreigde ecologie en cultuur. KOPEN DUS!!!!

De jongens zijn bij de rivier het fench wezen repareren. Ze zijn er geheel tegen de bedoeling in met z地 3en naar toegegaan en blijven de hele dag weg om 6 draden te repareren. Jan windt zich daar geweldig over op en gaat ze tegemoet. Ze blijken zonder diesel te zitten (het leek Jan dat er wel genoeg in de tractor zat, niet dus. En daarmee de opwinding ook niet helemaal terecht).

Turtles, Tortoises and Terrapins

Eenmaal weer in huis heeft hij een verrassing voor mij. Uit z地 borstzakje tovert hij een klein Schild-padje tevoorschijn. Die heeft z地 ei nog niet zo lang geleden verlaten. Hij moet op de foto en als beloning offreren we hem een blaadje sla. Maar hij wil helemaal geen sla, hij wil gewoon weg. Ik zet hem in de tuin en wens hem een lang, gezond en gelukkig leven toe. Dat is hard nodig, want het is favoriet voer voor o.a. Black Backed Jackhals, Ground Hornbills, Monitor Lizards, Leopards and Puff Adders. Leopard Tortoises kunnen gemakkelijk 100 jaar oud worden, 15-20 kilo wegen en 450-500mm lang worden. Met uitschieters in Somali tot wel 40 kilo en 70 cm lang. Het zijn plant-eters, maar ze kauwen ook wel op beenderen en eten Hyna uitwerpselen om calcium binnen te krijgen. (Doe mij maar gewoon m地 kalkpillen). En worden ze, al dan niet met opzet, weggehaald uit hun eigen territorium, dan kunnen ze over een afstand van wel zo地 25 - 50 kilometer hun weg terug naar 塗uis vinden.

De vrouwtjes leggen 3 7 broedsels per maand gedurende het broedseizoen. De eieren komen tussen de 8 en 15 maanden uit, afhankelijk van het weer en temperatuur. En als ze al niet vroegtijdig zijn verorberd. Door zowel dieren, maar ook mensen die dol op de eieren zijn en ze uitgraven ondanks dat het overal ter wereld ten strengste verboden is. De kleintjes (hatchlings) wegen zo地 23 50 gram en zijn tussen de 40 en 50 mm lang.

De begrippen Turtles, Tortoises and Terrapins hebben geen vaste taxonomische betekenis. In Afrika worden ze als volgt onderscheiden: Turtles leven in zee, Terrapins in zoet water, en Tortoises op het land.

Woensdag 4 februari

Verjaardagstaart en condooms

Frank, Johnny en onze jongens beginnen aan het plaatsen van de palen voor de look-out. Het is zwaarbewolkt en overal in het land regent het pijpestelen behalve hier op de berg. Joburg en Pta hebben ernstig te lijden onder de wateroverlast, en ook in Ellisras giet het. Ik moet wat boodschappen doen: een verjaardagstaart voor Sakkie die vandaag jarig is. En iets voor Marytta (24 Riviere) die morgen haar 45e verjaardag viert. Die viert ze pas de 7e februari, alleen dat weet zij zelf niet. Johnny blijkt gisteren ook jarig te zijn geweest, maar daar kwam geen verjaardagstaart aan te pas. Ik pak voor hem dus ook maar een kleinigheidje in en hij geniet mee van Sakkie z地 overheerlijke chocolade taart. Het is hier totaal ongebruikelijk om je kadootjes uit te pakken kennelijk, maar Frank weet Johnny toch over te halen, althans gedeeltelijk. Frank werpt een blik in de verpakking en constateeert: condooms. Maar wel huidkleurig en met chocoladesmaak, dus ook leuk voor je vriendin, vul ik aan. In werkelijkheid zijn het flinterdunne chocoladeblaadjes. Ze lijken we een beetje op Pringles. Of Johnny kleurt onder z地 chocoladebruine huid weet ik niet, maar hij moet er wel erg om giechelen. In Sakkie z地 geschenkverpakking bevinden zich twee T-shirts en twee onderbroeken en ook een blikje choco-laadje. Het blikje in de vorm van een pennen- of potlodendoos voor z地 zoontje Jerry of zo.

Op de heenweg naar Ellisras ben ik een kudde Blou Wildebeeste met jonkies tegengekomen en een paar Zebra痴. En op de terugweg een kudde Zebra痴. Wel een stuk of 7. Een onbekende kudde want ze stormen weg als ze het bakkie horen en zien. De mij bekende Zebra痴 blijven immers gewoon op een meter afstand staan kijken en rustig doorgrazen. Als je op zoek gaat, vind je niets. En als we boodschappen gaan doen, komen we van alles tegen. Michiel van Baalen kwam tweede Kerstdag een Aardvark tegen op de farm zo vertelde hij vandaag aan Jan. Hij hij nog nooit in levende lijve gezien. Hebben hier op onze farm trouwens ook niet.

Donderdag 5 februari

Er worden weer twee palen geplaatst. Ze worden vastgezet aan 都cheerlijnen箱 want de hoogste paal is bijna 9 meter en die blijft echt niet vanuit zich zelf staan. Het valt mij eigenlijk tegen dat er maar twee per dag geplaatst worden met 5 man sterk. Maar het is een hele toer om ze overeind te zetten en te schoren. En de betonmolen draait op volle toeren. Maar niet nadat Jan er een aantal kunstgrepen op heeft moeten toepassen. Want hij sloeg regelmatig op z地 thermische beveiliging uit als gevolg van oververhitting.

Nadat alle werkvolk het toneel heeft verlaten en de rust is weergekeerd, tref ik twee grote Kudu-bullen bij de NWS en als ik later op m地 trimfiets cardiovasculair aan het werk ben, vliegt er een Ooievaar voorbij. Het lijkt er zelfs even op dat hij bij de NWS gaat landen, maar hij buigt af naar het westen, mogelijk naar de Dam waar inmiddels redelijk water in staat. Maar het haalt het niet bij vorig jaar. Iedereen meldt een veel hogere regenval dan vorig jaar, bij ons is hij juist aanzienlijk lager.

We kijken naar de eerste foto痴 van de camera-trap. 痴 Nachts heeft hij niets ontdekt behalve een voorbijflitsende Jakhals en de bewegende grassprieten. Overdag blijkt hij haarscherpe foto痴 te hebben gemaakt van een Zebra, Blou Wildebeest met jonkies, Elanden, Vlakvark en een Kudu.

Vrijdag 6 februari

Vandaag staan Charlie van Miele op het programma en Gerrit Glasman. Tot mijn niet geringe verbazing komen ze ook beiden opdagen, maar . Gerrit Glasman mist een glaslat. Die zou bij ons moeten liggen, maar een belletje met Marten Keuken, die de deur gedemonteerd heeft, was de glaslat nu juist een de deur gelaten. Dus nu moet Gerrit voor alleen een glaslat helemaal nog een keer uit Bela Bela terugkomen. Toch 270 K vv. Wat een geld- en tijdverspilling. En Charlie heeft een paar dingen bij hem die goed zijn, maar niet de ontkalker voor de steamer, noch de afdichtring. En de nieuwe deur van de koffiemachine blijkt wederom gekrast, maar nu ook nog verder opgeleukt met een deuk. Alles mooi met beschermfolie afgedekt behalve die bovenste reep RVS waar de krassen en deuk zitten. Echt onbegrijpelijk. Ik bel Charlie痴 baas Rob en vraag hem hoe dit gepruts toch in gods-naam mogelijk is. Oh ja, u hebt een highpressure steamer, dat was ik even vergeten, aldus Rob. Maar het staat met zoveel woorden op m地 bestellijst inclusief typenummer!!!. Tja, maar er zijn slechts 2 high-pressure steamers in heel Z.A. is z地 excuus. So what????

Aan het einde van de middag komen de Njala meiskes langs bij de NWS.

Zaterdag 7 februari

Bezuinigingsmaatregel

Om de stoep staat een foeilelijk witte balustrade. Het was de bedoeling hem helemaal te verwijderen voor een nieuw exemplaar, maar dat wordt te begrotelijk. Ik heb bedacht dat wanneer de kruizen er uit verwijderd worden en ik de rest zwart verf en een nieuwe topplank, dit mogelijk een acceptabel, maar in ieder geval v鳬l goedkoper alternatief is. Bij wijze van experiment zijn er 3 kruizen al verwijderd en ik begin aan de verf-klus. Het resultaat is alleszins bevredigend. De verf die Jan gekocht heeft strijkt lekker, maar hoe ik de kwasten schoon moet krijgen? Er staat alleen 砺erdunner op het blik, maar water noch terpentine werken. De verf is van een onbekend merk, dus die zullen ook hun eigen verdunner dan wel ontwikkeld hebben of zo. Sympatiek.

Surprise party

We gaan naar Henk en Marytta voor de viering van haar 45e verjaardag. Er zijn zo地 35 mensen uigenodigd en het moest een verrassing zijn, edoch; dit mislukt totaal. Want aangekomen bij hun poort blijkt Marytta achter ons aangereden vanuit het dorp. En die vraagt zich dus af wat dit ongenode bezoek komt doen.

Hun huis is enorm groot geworden en de gastenfaciliteiten zoals lounge, eetkamer, keuken zijn helemaal klaar. De keuken is iets waar iedere kok bij zou watertanden. Mega-groot en voorzien van professionele apparatuur (uit de proefkeuken van Stork Boxmeer die ze vorig jaar in de container uit Nederland aantroffen na die vreselijke brand waarbij al hun bezittingen verwoest werden). Yvonne en Gerard uit Joburg zijn ook gekomen. En Marytta d池 schoonzus en 卜oeder waren donderdag j.l. al bij wijze van verrassing aangekomen. We ontmoeten ook de spaanse overburen met hun 5 (vijf!!!!!) kinderen. Zij is best een mooie vrouw en heeft zich in rap tempo de engelse taal meester gemaakt. Waar ze zich mee bezighouden is minder: behalve fokken als konijnen; een hunting farm. Ze gaan zelfs met gasten Leeuwen jagen in Botswana. Ik ga daar compleet van over m地 nek. Ook de eigenaar van de Spar en z地 vrouw maken hun opwachting. De rest van het gezelschap is ons vooralsnog onbekend.

Het is erg gezellig maar om 22.00 uur begeven we ons richting huis. Want we hebben zeker nog zo地 5 kwartier voor de boeg.

Maandag 9 februari.

Slecht bouwjaar

M地 pa zou vandaag 88 geworden zijn zo hij nog geleefd had. Dolph痴 (m地 ex), Jan痴 vader en de mijne waren allemaal van hetzelfde bouwjaar, maar zijn allemaal al overleden. Frank werd geacht met Johnny vandaag verder te komen werken aan de look-out, maar zonder enige verdere vorm van mededeling, laat hij het afweten. Ik begrijp hier helemaal niets van, indachtig hetgeen ik de afgelopen tijd zoal over het geschreven heb. Tot een uur of twaalf hebben Jan en de boys op hem zitten wachten. Maar dan komt opeens het besef: wat Frank kan, dat kunnen wij ook. Ze hebben immers het kunstje van de palen positioneren en in het gewapende beton zetten vorige week goed afgekeken. Vandaag plaatsen ze hun eerste paal en wel met groot succes. Ook ik moet bijspringen om de paal rechtop in de juiste verticale positie te krijgen.

Dinsdag 10 februari

Weer geen Frank maar daarom niet getreurd: vandaag worden er twee palen gesteld. Abram heeft Emmy nog niet kunnen bellen; z地 airtime is op. Ze is nog steeds in Bela Bela, maar komt vandaag naar huis. Ik plemp wat airtime in z地 cellphone. Dat gaat erg gemakkelijk. Je surft naar je bank, inloggen > prepaid > reload > providerkeuze > bedrag > cellnummer en tenslotte > pay en klaar ben je.

Alle kasten zijn weer leeggeplunderd, dus we moeten boodschappen doen. We besluiten naar Vaal-water te gaan, dan kan Abram mooi mee bij wijze van verrassing voor Emmy. Hij heeft tenslotte William nog steeds niet gezien. Hij is aangenaam verrast als ik het hem voorstel. Ik stuur hem naar huis om zich op te doffen. We pikken hem zometeen wel op bij de staffquarters. Op het Witkoppad pikken we een zoon van Maria-van-de-overkant op. Die moet naar Ellisras, dus de lift duurt maar heel kort. Maar tegen de tijd dat we bij de tarroad zijn, heeft hij zijn plan al herzien: hij gaat ook naar Vaalwater. Bij de Spar snel ik de winkel binnen en graai het een en ander voor Emmy bijelkaar. Druiven, twee verpakkingen braaiworst en een grote doos chocola. Maar helaas, ze is er nog niet. Zit nog steeds in Nylstroom in de taxi te wachten. Dat zijn van die kleine bussen die pas gaan rijden als ze helemaal afgestampt volzitten. Te vol, zodat er ook heel veel mensen tegelijk kunnen verongelukken. Want ze rijden zonder uitzondering als gekken met onverantwoorde inhaalmanoevres.

Wij gaan even bij de Gateway Gallery browsen. Ze hebben daar prachtige kaarten en een heleboel afrikaanse kunst en kitsch. Stevig aan de prijs, maar net iets goedkoper dan de Black Mamba. Ik wijs Jan een aantal prachtige maskers bij wijze van verjaardags-kado-suggestie. Maar het ideale tafeltje voor de keuken vinden we uiteindelijk toch bij de Black Mamba. Daar ga ik wel altijd even naar binnen als we op de Skommel zitten te wachten op het pleintje bij de Spar. Abram belt dat Emmy eindelijk gearriveerd is.

Teken invasie

Ik heb vanochtend snel tussendoor even geholpen om 鳬n paal mee te positioneren. Ik had mijn uitgaanskledij richting Vaalwater reeds aan: een korte rok. En dat bleek een wel heel domme zet. Want het barst van de bosluise (teken) en die hebben zich in die korte tijd dat ik bezig was het touw te spannen toch een weg langs m地 blote benen weten te banen naar hoger gelegen uiterst kwetsbare delen. Oerstom van mezelf en tegen Jan maar roepen: lange broek aan en broekspijpen IN je sokken in plaats van andersom.

Woensdag 11 februari

Helemaal in de wolken

Er worden weer twee palen geplaatst maar halverwege de middag begint het te gieten van jewelste. We krijgen die dag uiteindelijk 68 mil waarmee onze opgelopen achterstand in 鳬n klap weer een beetje is goedgemaakt. Vanwege de hevige regen en het onweer is er geen TV kijken bij. Het beeld vermeldt dat er naar een zender wordt gezocht. Dat kan lang duren want de ervaring leert dat er met dit soort weer g鳬n zender gevonden gaat worden. Ik ga buiten dus life naar het 努eer箱 zitten kijken. Dat blijf ik spectaculair vinden. Het huis bevindt zich compleet in de wolken die voor m地 ogen voorbijrazen en de bliksem zet de hele omgeving aan de lopende band in het felle licht. Het zwembad loopt via de opvangbak over en de grote druppels dansen op het blauwe poolcover. En ondanks dit zware weer, zijn er toch vliegende insecten actief die het op hun beurt voorzien hebben op nog kleiner rondvliegend gespuis. Voor de Vleermuizen is het afzien geblazen. Die vliegen onder deze omstandigheden niet uit en moeten dus zonder eten naar bed.

Donderdag 12 februari

Dag TV

Ik neem node afscheid van onze prachtige B&O TV. De facto was dat in Januari 2008 al gebeurd toen hij door de bliksem werd getroffen. Na destijds zo地 5 maanden bij Onverwacht Electronics te hebben gebivakkeerd, lieten ze ons uiteindelijk weten dat hij daar niet te repareren was en dus maar moest worden doorgestuurd naar de B&O dealer in Bryanston (Joburg). Ze schakelden daar een couriersbedrijf (Fast Freight uit Thabazimbi) voor in dat de TV vervolgens uit hun poten hebben laten vallen of zo. Want naast de bliksemschade bleek nu ook het scherm helemaal gebroken. Ze hebben daar bij B&O foto痴 van gemaakt en op de vrachtbrief aangetekend, maar niemand voelt zich verant-woordelijk en ook de verzekeringsmaatschappij wil dit onderdeel niet vergoeden. En een advocaat inschakelen kost waarschijnlijk meer dan het ooit zal kunnen opleveren. Na 9 maanden vruchteloze pogingen houd ik het maar voor gezien. Ik was dol op die TV want met slechts 鳬n klein handzaam elegant afstands-bedieninkje kon je alles aan- en uitzetten en bedienen: de satelietontvanger, DVD, CD, Radio, you name it. Nu hebben we .tig afstandsbedieningen die moeten worden bediend om berhaupt iets op het 徒astje te voorschijn te toveren. Ik snap er geen hout van er wordt er helemaal gestoord van. Maar tja, de B&O tijden zijn helaas voorgoed voorbij.

Abram komt mij namens Emmy bedanken voor de kadootjes. Ik vraag hem hoe het met William gaat en hoe William nu eigenlijk gaat heten. Ek dink Emmy gaan hom William noem antwoordt hij lachend. De jongens hebben hun nieuwe werkkleding aan die we dinsdag voor hen kochten. Ze hebben zelf de maten opgegeven maar ik vind het allemaal veel te ruim. En ze hebben het nog in stereo gekregen ook, want ze zouden graag halverwege de week van kleding verwisselen. En daar kon ik heel goed inkomen.

Sakkie heeft intussen de traktor gemold. Jan vreest dat hij de startmotor heeft laten doorbranden. Slechts 3 personeelsleden, maar desalniettemin niet in de tang of het gareel te houden. Sakkie Troetel lijkt een beetje van z地 voetstuk te gaan vallen. Want hij wordt met de dag eigenwijzer. Hij beschouwt zich CMO (Chief Mechanic Operations) en lijkt van dat waanidee niet af te brengen.

Voor de tweede achtereenvolgende avond zit Raja boven op het dak. De eerste avond is het een hele toer om haar aan haar verstand te brengen hoe ze er weer afmoet via het raam in de bieb. Nu heb ik haar laten weten dat ze in haar sop kan gaar koken. We blijven niet aan de gang, wij gaan eten. En na een half uur staat ze gewoon voor de deur om binnengelaten te worden.

Maandag 16 februari

Verjaardagsdrama

Het is Raja haar eerste verjaardag. Het zou dus een feestelijke dag moeten zijn, maar hij eindigt in een afschuwelijk drama. Simba wordt op klaarlichte dag letterlijk en figuurlijk uit het leven weggerukt. De Bobbejanne zijn als dieven in de nacht langsgekomen. Dit in tegenstelling tot anders waarbij ze met veel gekrijs, geschreeuw en/of ander kabaal hun opwachting maken. De eerste trop om een uur of twee bij het gastenhuis. Die ben ik daar gaan wegjagen want ik heb een gloeiende pesthekel aan die vernielzuchtige niets ontziende rotkrengen. En een gevaar voor de poezen. De tweede trop om een uur of vier. Zeker 50 60 stuks. Ook die jaag ik met grof verbaal geweld weg. De groep bij het gastenhuis moet Simba in z地 slaap onder een steen in de schaduw hebben verrast en gekaapt. Het was bij wijze van hoge uitzonderingen eens een keer bloedheet en dan gaan Raja en Simba heus niet op stap. Bobbejanne zoeken vaak onder stenen en rotsen naar voedsel zoals Lizards en Schorpioenen. Gisteren had Jan het probleem nog flat zitten ontkennen tegenover Michiel van Baalen die hier op bezoek was. Wat? Bobbejanne? Ik zie ze nooit. De basterds zijn er bijna elke dag.

Simba is niet ter plekke levend uit elkaar gescheurd, want we hebben geen bloedsporen kunnen vinden. Dus f ze hebben hem onderweg uit hun poten laten vallen, waarbij hij ernstig bezeerd is geraakt, f ze hebben hem bij hun slaapplek alsnog gemolesteerd. De gedachte alleen al dat z地 mooie lieve lekker geurend lijffie bij leven aan stukken is gereten is onverdragelijk. En als hij het er wel levend, doch gewond, heeft afgebracht dan is hij 痴 nachts alsnog door de Hy鈩a痴 of Jakhalzen opgegeten. Zo werkt dat nu eenmaal in de natuur. Daarin wordt alles schoon opgeruimd; er gaat niets verloren in de voedselketen. Behalve dan ooit het Blou Wildebeest bij Ben, vind je nooit (restanten van) kadavers. En dinsdag-ochtend trof ik verse Hy駭a- en Jakhalzenspoortjes vlak bij huis.

Het besef dat hij weg was kwam rond half zeven. Zo rond een uur of vijf - zes melden hij en Raja zich gewoonlijk voor hun Diner, waarna ze niet meer naar buiten mogen. Te gevaarlijk in het donker. Voor die tijd gaan ze lekker hun gang in en rond het huis waar wij zelf ook bezig zijn en een oogje in het zeil kunnen houden. Vorige week was hij ook al een keer behoorlijk stout geweest; reageerde toen ook niet op mijn geroep om binnen te komen. Jan wist hem bij toeval in de kladden te grijpen en mee naar binnen te nemen. Dus om vijf uur begonnen de alarmbellen nog niet te rinkelen. We zijn met lampen gaan zoeken en roepen. Steeds de oren gespitst of we hem ergens hoorden miauwen met z地 zachte stemmetje. Raja is ook mee geweest. Tevergeefs. De hele nacht wakker gelegen of hij toch niet alsnog zou komen. Maar niets.

Zaterdag 21 februari

Ik heb me de week huilend, zoekend en roepend doorgeworsteld. Maar ik heb helemaal niets kunnen vinden. Dinsdagochtend hebben de jongens ook meegezocht. Behalve dan een paar kattenspoortjes (die net zo goed van de Afrikaanse Wilde Kat kunnen zijn) vinden ook zij ze niets. Geen bloed- noch slangen-sporen. Ik heb Abram en Sakkie zelfs onder het huis en de stoep gestuurd met de bouwlamp. Slangenhol bij uitstek. Dinsdagavond heeft het hard geregend waardoor alle eventuele nog aanwezige sporen volledig werden uitgewist. Ik heb ook alle omringende buren/farms gevraagd een oogje in het zeil te willen houden. Ze zijn allemaal pessimistisch. Cedric (Tswana), Klaas (Wilderness) Dawn en Herman: ze hebben onlangs allemaal een hondje verloren hetgeen zij aan de Luislang wijten. Ook g鳬n spoor kunnen vinden van hun beestjes. Maar de Luislang is over het algemeen alleen 痴 nachts aktief en ze worden op onze farm alleen bij de rivier aangetroffen. Wij hadden vandaag Monique en Hans Vestjens op bezoek. Het dierenartsenechtpaar uit Leiden. Hans had ooit een Luislang als patint behandeld omdat die gebeten was door .een kat. Het Luislangverhaal wil er bij mij, althans wat Simba betreft, dus ook absoluut niet in.

Anderhalve week geleden heb ik nog een heleboel foto痴 van Simba gemaakt en een paar daarvan aan Mirjam en Peter gestuurd die begin januari in Hans en Grietje logeerden. Nu heb ik hen laten weten dat Sim spoorloos is en wij radeloos van verdriet. Ze leven heel erg met ons mee.

Vanavond zat Raja ingespannen naar buiten te turen. Een slang vlakbij de gaasdeur op de stoep. Het leek mij een bruine huisslang. Ik ben naar buiten gegaan, en na nog een beetje te hebben 途ond-gedrenteld heeft hij zich elegant langs de muur naar beneden laten glijden.

Zondag 22 februari

M地 laatste zoektocht

Geheel tegen beter weten in ga ik toch weer zoeken. Weer boven op de berg waar de Bobbejanne een oversteek naar de buren hebben richting slaapplek op Tswana. Het is ook het hoogste punt in de wijde omgeving, dus mijn geroep moet dus tot in de verre omtrek te horen zijn. Voor het geval Simba het er wel levend afgebracht zou hebben en hij mijn stem als orintatiepunt kan gebruiken. Hemels-breed is de afstand naar Tswana zo地 5 6 kilometer schat ik. Mijn verstand zegt dat het tevergeefs is, mijn hart wil daar niet aan. Ik heb me zelfs liggend op m地 rug door het fench heengeworsteld om ook nog een stuk terrein van de buren te lopen. Opeens wordt ik gestalked door een aantal Bobbe-janne. Maar ik heb een panga (scherp kapmes) bij me en ben dus goed gewapend. Voor het geval ook dat ik onverhoopt w鑞 een Luislang met bobbel in z地 buik tegenkom. Ik zit helemaal onder de teken omdanks de goede voorbereidingen van overhemd (van Jan) met lange mouwen, broekspijpen in m地 sokken, maar het mocht niet baten. Opgelopen in het lange gras en dichte begroeiing waar ik zo nu en dan doorheen moest zien te komen.

Cobra

Tegen het donker zit Raja weer gespannen naar iets te turen. Nu is ze nog buiten. Ik commandeer haar naar binnen, maar tevergeefs. Zij en een Cobra zitten elkaar te bestuderen op een halve meter afstand. Ik kan niet zien of het een Mozambican Spitting Cobra is; hoogstwaarschijnlijk niet, anders had hij haar wel in haar ogen gespuugd. Dat we het afgelopen seizoen geen slangen in de buurt hadden was hoogstwaarschijnlijk aan ons duo Raja/Simba te danken dat zelfs een Parabutus Schorpioen binnenskamers om zeep hielp. Ook de eekhoorns zijn weer teruggekeerd. Daar maakten Raja en Simba samen jacht op. Eekhoorns ogen lief en leuk, maar ze verwoesten je grasdak compleet. Naast de Bobbejanne staan zij op een tweede plaats wat dit betreft.

Dinsdag 24 februari

Andries Gras

Via Michiel van Baalen zijn we in contact gekomen met Andries. Andries is h鳬l erg zwart, maar kan wel grasdekken. Hij gaat de lookout dus van een grasdakkie voorzien en het is een hele toer uit uit te vinden hoe hij dat gaat berekenen. Op enig moment geeft hij op: reken zelf het aantal vierkante meters maar uit en op basis daarvan rekenen we wel af. Hij heeft geen vervoer vanaf Vaalwater, maar hij kan in Elisabeth d池 kamer logeren zolang hij hier aan het werk is met z地 crew. En we zullen ook wel de boodschappen voor hem doen zodat hij aan 鳬n stuk door kan doorwerken.

Woensdag 25 februari

9 levens

Jankend het ontbijt achter m地 kiezen gewerkt. Er smaakt werkelijk helemaal nix en ik kan gewoon niet ophouden met huilen om Simba. Zo地 mooi lief klein alert en watervlug kereltje en Raja d池 vriendje. Onbegrijpelijk dat, en waarom, het lot ons allemaal zo vijandig en wreed gezind is. Ik kan het niet bevatten dat Simba zo ongeveer onder m地 ogen en neus op klaarlichte dag spoorloos verdwenen is. Voor Jan ook niet leuk want hij vindt het vreselijk dat hij me niet kan troosten. Jan troost zichzelf met de gedachte dat Sim een weliswaar h鳬l erg kort, maar wel h鳬l erg mooi en intiensief leven heeft geleefd. In het begin zeiden we zo vaak tegen elkaar die wordt niet oud. En Sim waarschuwden we regelmatig dat wanneer hij in dit tempo zou doorgaan, zijn 9 levens wel heel snel op zouden zijn. Maar dat hij zijn 9 levens in zo korte tijd heeft verbruikt gaat werkelijk alle verstand en bevattingsvermogen te boven. Hij kon en mocht alles (behalve in het donker naar buiten) en heeft geen seconde van z地 aktieve leventje verspild. En Raja? Ze wil helemaal niets meer behalve liggen op een stoel in Jan z地 kantoortje en 痴 avonds kan ze ongelofelijk lopen te schreeuwen. E駭 keer per dag neem ik haar mee op een verplicht rondje richting Hans en Grietje zodat ze toch nog een beetje in beweging komt.

Jan en de jongens zijn vandaag aan de loopbrug naar de lookout begonnen. En voor Abram en Emmy moet ik een instructie schrijven. Emmy komt hierheen om Abram in het weekend gezelschap te houden als hij oppasdienst heeft. En ze kan het gastenhuis schoonmaken om wat bij te verdienen.

Donderdag 26 februari

Emmy is gearriveerd met William. Haar vader heeft haar gebracht. Kennelijk een 途ijke familie dat ze over een bakkie beschikken. Emmy blijkt niet het type moeder-met-kind-in-handdoek-op-de-rug-gebonden. Integendeel. Een splinternieuw mummypak met toebehoren. Onbegrijpelijk dat ze daar hun geld aan uitgeven, want binnen 2 maanden is zo地 kind er helemaal uitgegroeid. Ze gaat trouwens vrijdagmiddag al weer weg, want zaterdag moet ze op controle in het ziekenhuis in Nylstroom met William. En zin in werken heeft ze al helemaal niet meer. Nou ja, als je je dat kunt veroorloven.

We knuffelen Raja ten afscheid en vertrekken via Vaalwater Apteek en postkantoor naar Morukuru. Raja mag niet naar buiten als we er niet zijn. Maar Abram zal goed voor haar zorgen, eten geven en kattenbakken verschonen. Ook zaterdag en zondag. Maar m地 hart bloedt om haar alleen te laten zonder Simba痴 gezelschap.

Morukuru

Jan heeft zich een week geleden verstapt met z地 rechtervoet en heeft daar nog steeds behoorlijk last van. Ik rijd dus het grootste gedeelte naar Morukuru waar we om half drie arriveren. Onderweg zijn we hele grote cactussen tegengekomen zoals wij er zelf ook een hebben. De stiekum die in de nacht bloeide. Ook deze cactussen staan barstens vol knoppen die binnenkort dus slechts 鳬n nacht zullen gloreren. Anka haalt ons op bij de Thakadu-gate. Ed haalt de vrienden op die zo ongeveer gelijktijdig met de shuttle uit Joburg arriveren. Bij de lodge staat het hele Morukuru-team klaar om ons een warm welkom toe te zingen. Althans dat hopen we dan maar, want we verstaan er g鳬n hout van. Gevolgd door een rondje knuffelen. Ik vraag aan Philip of hij op dit moment op debit- danwel credit-points leeft. Hij denkt op creditpoints. Bij ons vorige bezoek werd hij immers door Ed geweldig geplaagd. Ed arriveert al snel met Marion, Koen en hun dochtertje Pientje van 3 jaar. En Marian en Eric. Die hebben hun dochters Serafina en Callista onder de hoede van hun Philipijnse au-pair thuisgelaten. Koen en Marion hebben twee jaar in Port Elisabeth gewoond waar Koen een voetbalstadion heeft gebouwd. Ze zijn op de terugweg naar Nederland, maar niet voor lang. Want het volgende project speelt zich af op Sri Lanka waar een haven gebouwd gaat worden door BAM. Marian is financieel- en beleggings-expert. Eric heeft een eigen efficintie-verbeterings-bureau.

Uitstalling

Op onze kamer treffen we een hele uitstalling van alle spullen die Anka en Ed uit Nederland hebben meegebracht. Practische zaken die we in Z.A. nog niet hebben kunnen vinden, leesvoer, Ton van der Lee痴 Maasai-boek, zwarte kip, rookworst, gewoon veel te veel om op te noemen. Wat zijn het toch schatten. En een schitterend kado: een paars-blauwe glazen vaas met daarin een vleugje rood. De kleuren van ons interieur. Wij hebben voor hen het leeuwenschilderij meegenomen dat al spoedig boven de openhaard hangt te prijken.

High tea

Bij het zwembad wordt de high tea geserveerd maar de witte wijn leidt alle aandacht van de thee af en blijft dus onaangeroerd. High moet in dit geval dus niet figuurlijk, maar letterlijk worden genomen.

Op onze gamedrive komen we de twee Rhenostermannen tegen. Morgen krijgen jullie mischien wel een vriendin stel ik hen in het vooruitzicht. Omdat er al een aantal mensen gearriveerd zijn die morgen zullen assisteren bij de Rhino-capturing, wordt er een braai aangericht in de Boma. Daar treffen we bijvoorbeeld Rusty. Een gepensioneerde, gepassioneerde en bevlogen man daar waar het Rhino痴 betreft. Hij kent ze bijna allemaal in Z.A. Hij voorziet de Rhino痴 van een chip in hun hoorn en van oormerken. Niet van die stomme grote gele of oranje 登orbellen maar een hapje uit hun oren welke tevoren op een tekening staan aangegeven en welke gegevens in een grote Rhino-databank worden opgeslagen. Ed heeft besloten dat de 4 te vangen Rhino痴 worden vernoemd naar Marion, Marian, Pien en Maya.

Vrijdag 27 februari

Om 05.30 worden we gewekt om na een kopje thee ons richting the scene te begeven. Op de heenweg komen we een mannetjes leeuw tegen. Sorry Leeuw, we hebben nu even geen tijd voor je; we池e on a mission, en scheuren weer verder. Bij het kantoor van de Park Administration (een voor-malig klooster) is het verzamelen geblazen. Het is een behoorlijk groot en bont gezelschap zo blijkt waaronder een aantal trainee痴 die in het Park praktijkervaring moeten opdoen, Parkrangers- en Wardens.

De Med Vet maakt de darts klaar om de Rhino痴 te verdoven en de anti-dots om ze weer bij te brengen. Z地 medicijnenkist is niet bepaald het schoolvoorbeeld van een steriele operatiekamer. We krijgen instructies over hoe ons te gedragen wanneer de Rhino痴 鳬nmaal gedart zijn. Met de piloot klimt hij in het kleine helicoptertje op zoek naar een geschikte Rhino populatie. Dat duurt een paar uur want het moeten vrouwtjes zijn zonder kalveren en ze moeten zich ook nog in de buurt van een zandpad bevinden waar de truck kan komen om ze op te laden. De hele colonne aan vehicles, waaronder een truck met twee containers, rijdt erachter aan. En dan opeens hebben ze beet en scheert de heli laag over de boomtoppen waarbij de Med Vet half uit de heli hangt om de Rhino痴 te darten. De Rhino痴 schieten voor onze neus nog een paar keer het zandpad over alvorens in het struikgewas neer te ploffen. Het gezelschap (Marion en Pientje hebben zich inmiddels ook bijgevoegd; zijn met de ontbijtservice/Gemma meegekomen) begeeft zich naar de eerst gedarte Rhino. Er wordt onmiddellijk begonnen om haar nat te houden. Daarvoor hebben wij de firefighter bij ons van waaruit de 5 liter flessen gevuld kunnen worden. Haar ogen worden afgedekt en ze krijgt een leiband om d池 neus. Intussen ligt ze te kermen en te huilen. Ik heb het ontzettend met haar te doen. Wat gaat er door zo地 礎eestje heen? vraag ik me af. Ondertussen worden er bloodsamples genomen, zwangerschapstest gedaan, boort Rusty met de Black & Decker een gaatje in haar hoorn waar de chip ingaat en worden haar oormerken aangebracht waaruit blijkt dat dit dus Marion Rhino is. Van het oormerken voelt ze helemaal niets zo is ons verzekerd, maar ik weet het zo net nog niet. Als al deze verplichte nummers zijn afgewerkt, krijgt ze een beetje anti-dot zodat ze in half verdoofde toestand, aan de leiband geleid, zelf naar de container kan wankelen/waggelen.

Krak

Maar Marion R struikelt in het lange gras en valt bovenop Parkranger Declan die niet achteruit kan deinzen vanwege een in de weg staande boom. Ze komt een beetje overeind, maar uiteindelijk blijft Declan痴 linkerbeen onder haar bekneld en ik hoor 徒rak. Met nog een paar anderen blijf ik bij hem en kietel onder z地 voeten om te kijken of er niets ernstigers aan de hand is dan alleen een botbreuk. Het gevoel zit er nog in, maar hij verrekt van de pijn. Ik kan z地 pijn bijna letterlijk voelen indachtig mijn eigen ongeluk. Medische hulp is ontzettend snel ter plaatse, constateert de locatie van de breuk waarna de voorbereiding voor het transport begint. De shuttle uit Joburg staat op punt van arriveren, daar kan hij dus mooi mee terugvliegen denken we allemaal. Nou vergeet het maar, want er moet volgens de airline-voorschriften medische begeleiding bij zijn. Er is maar 鳬n hulpverlener in het park die nu met Declan bezig is, en die mag het park niet verlaten. Want contractueel is geregeld 24/7 tenminste 鳬n hulpverlener in het park aanwezig. De bureaucratie is ook hier om gek van te worden. Uiteindelijk heeft Declan 5 uur moeten wachten voordat hij dan eindelijk met de auto naar Pretoria Oos Hospitaal werd afgevoerd waar hij diezelfde dag om 18.30 is geopereerd. Gelukkig een ongecompli-ceerde breuk, dus dat zal allemaal wel goedkomen.

Jan, Eric, Ed e.v.a. hebben inmiddels Marion R aan haar leiband naar de container geleid/getrokken. De andere kleinere Rhino, oftewel Pientje R, blijkt ook al geladen, waarna de colonne op weg kan naar de nieuwe bestemming van de Rhino痴 aan de andere kant van de drift. Als gevolg van Declan痴 ongeluk wordt het vangen van de overige twee meiden (oftewel MarjanR en Maya R) uitgesteld. De drift is een natuurlijke afscheiding tussen het officile Madikwe National Park en een aantal farms (waaronder die van Anka en Ed) die officiel g鳬n onderdeel van het Park uitmaken maar van de Madikwe Landowners Assocciation, kortweg MALOA. De drift is zo stijl, dat de Rhino痴 daardoor niet terug kunnen lopen naar het Park tevens hun voormalige verblijfplaats. Onderweg worden de Marion en Pientje R door de Med Vet gemonitord, krijgen ze nog meer anti-dot toegediend en worden leibanden en oogkleppen verwijderd. Op een mooie grote wei komt de colonne tot stilstand, worden de containers afgeladen en de dames losgelaten. De twee meiden vinden elkaar heel snel en samen verkennen ze de nieuwe omgeving. Ze lijken inderdaad niet al te gestressed. Volgens de Med Vet is de oudste dame zwanger. In onze eigen gamedrive vehicle maken we nog een rondje in de buurt en treffen de twee meiden nog een keer gezellig samen keuvelend in hun nieuwe omgeving. Plaatjes op de website; Madikwe-album, te beginnen met het plaatje van de heli.

Elk voordeel heb se nadeel

Nu de heren Rhino痴 gezelschap van twee dames hebben gekregen, worden daarmee ook de territo-riumdriften flink aangewakkerd. En er is maar ruimte voor 鳬n heer. De andere zal t.z.t. dus noodge-dwongen het veld moeten ruimen. Zeker nu alleen Pientje R maar beschikbaar is om mee te 杜aten zodra ze 妬n heat komt. Vanwege de zwangerschap van Marion R is 杜aten daarmee voorlopig geblokkeerd.

White Rhino痴

Marion R en Pientje R zijn zogenaamde White Rhino痴 (Ceratotherium simum). Volwassen exem-plaren wegen tussen de 2 2,5 ton en worden zo地 40 45 jaar oud. Het is daarmee het tweede grootste land-zoogdier. Vanaf hun 4e 5e levensjaar kunnen de vrouwtjes voor de reproductie gaan zorgen. De draagtijd ligt tussen de 16 en 18 maanden en met intervals van 3 jaar wordt er 鳬n kalfje geboren. De Rhino痴 kunnen hun hoofd niet in horizontale positie brengen en dus ook niet zwemmen. Hun zicht is slechts beperkt maar horen en ruiken kunnen ze des te beter. En als het moet halen ze snelheden van 40 kilometer per uur over korte afstand. Het zijn gras-eters, en per dag eten ze ca. 5% van hun lichaamsgewicht. Omdat hun spijsverteringssysteem nogal in-efficint is (het zijn zgn hind-gut-fermenters), verlaat het voedsel in vrijwel onbewerkte staat het lichaam weer. De mannetjes gebruiken een bepaalde plek voor hun droppings (middens). Met hun poten gaan ze daarin staan trappelen om vervolgens aldus de omgeving van hun geurmerk te kunnen voorzien waar ook nog over geurineerd kan worden. Als er mannetjes in een territorium 努onen waarin geen water aanwezig is, is het hen toegestaan via een corridor naar het belendende territorium-met-water te komen waarbij het ten strengste verboden is om op dat andere 堵ast-territorium droppings te laten vallen of te urineren. De herkomst van de naam is niet helemaal duidelijk, maar men gaat ervan uit dat hun wijde hoekige lippen (wijd, wide) tot 努hite is verbasterd. Eind 1800 was de White Rhino bijna volledig uitgeroeid/ uitgemoord. Er waren nog zo地 20 stuks in het gebied dat tegenwoordig het Hluhluwe-Imfolozi Game Reserve is. Mr. B. Vaughan-Kirby is de hoofd verantwoordelijke persoon van een succesvol breeding-project waardoor er nu weer enkele duizenden White Rhino痴 (uit een dus zeer beperkte genen-pool) zijn.

Black of Hook-lipped rhinoceros (Diceros bicornis)

Zoals de naam al suggereert is de vorm van de lippen sterk afwijkend van de Witrenoster en weegt een mannetje 都lechts max. 1.2 ton. Deze Rhino houdt juist van dicht bosveld en is een browser. Hij kan z地 hoofd w鑞 optillen en eet dus blaadjes en takjes in plaats van gras. Draagtijd ca. 15 maanden en ook hun levensverwachting zo地 40-45 jaar. De Swartrenoster is merendeels solitair en heeft de reputatie nogal aggressief te zijn. Bij de Swartrenoster loopt een kalf achter z地 moeder; bij een Witrenoster ervoor. Ondanks de naam, is er nauwelijks tot geen kleurverschil tussen beiden species.

Kneedbeurt

Ik onderga een heerlijke massage bij Alfie en duik verder in een boekje van Claudia Tabbert mijn hart blijft in Africa.

Zaterdag 28 februari

Op onze ochtenddrive zien we de Marion R en Pientje R samen lopen. En komen we een hele grote Olifanten bull tegen. Hij is in musth, maar heeft verder geen kwade of chagrijnige bijbedoelingen. Kevin laat hem tot aanraak-afstand bij de vehicle komen. En dan is het tijd voor de morning-coffee. Ik ben al bijna uit de vehicle gesprongen op weg naar het toilet achter de bosjes. Edoch, Tom en Kevin spotten daar de twee mannetjes-leeuwen op 10-15 meter afstand. Geen goed plan dus om nu juist daar de koffie te gaan genieten want we hebben niet genoeg kopjes voor twee extra gasten. Ze liggen vrijwel onzichtbaar in het hoge gele gras. In retrospectief had ik het kunnen weten. Het is vlak bij een dam waar twee Rooibokkies nogal nerveus in de richting van de Leeuwen staan te staren en te blaffen. E駭 van de leeuwen spotten we gisteren op weg naar de Park Administration. Hebben ze toch mooi zo地 25 kilometer te voet afgelegd om op deze plek te komen.

Kraamvisitie

Vanmiddag zijn we bij Lucy op kraamvisitie geweest. Niet voor Lucy zelf, maar bij Minnie 鳬n van hun twee Teckeltjes. Minnie wordt helemaal leeggelebberd door 6 hongerige mondjes en Lucy doet al haar best om Minnie aan het eten te houden en te laten aansterken. Daarna nog een stukje 鍍rouw-video van Lucy en Quintin. Lucy is bijzonder klein en tenger, maar haar moeder zo mogelijk nog meer. Ik lijk op een Olifant daarbij vergeleken. Lucy痴 moeder was danseres van beroep, en dat heeft ze zo op de video te zien nog niet verleerd.

Lucy voelt zich even helemaal niet lekker; waarschijnlijk ook zwanger. Althans dat was wel de bedoeling en planning als ik het goed begrepen heb. Ze hebben me een puppy aangeboden om het verlies van Simba te kompenseren. Maar dat verlies laat zich niet kompenseren en bovendien: ik ben niet geschikt voor een hond zal ik maar zeggen. L&Q hebben een prachtig huisje met mega grote keuken en kwa smaakvolle inrichting lijkt het sterk op de lodge.

Later op de dag gaan we achter de Wilde Honden aan. Eric heeft die donderdagochtend al gezien bij de Molatedi-gate. Een stuk of veertien waarvan hij prachtige foto痴 heeft gemaakt. Kevin en Tom doorkruisen het gebied waar ze verwacht en gespoord worden te voet, Ed rijdt de vehicle via ongebaande paden. Dat op zich is al avontuur. Koen speelt voor 鍍racker maar als Koen 斗inks zegt, gaat Ed 途echts en omgekeerd. Het is een hilarische rit. De honden worden niet gevonden, dus drinken we ons verdriet in het veld weg alvorens naar huis richting diner-table in de Sala te gaan. Maar op weg daarheen spotten we de Leeuwenmannen nogmaals en kunnen we een heel stuk in het donker achter hen aanrijden over een zandpad. Ze trekken zich er werkelijk helemaal niets, maar dan ook helemaal niets, van aan.

Zondag 1 maart

In de maling genomen

Tot onze grote verrassing treffen we Marion R en Pientje R in het gezelschap van de heren. Wat fantastisch dat ze elkaar al zo snel hebben gevonden. Maar eigenlijk zijn we weer (tevergeefs) op Wilde Honden jacht. Tom en Kevin sporen ook twee jonge Leopards die we dan maar gaan volgen. Maar de twee Luiperd-bengels nemen ons compleet in de maling. Hun sporen gaan alle kanten uit en we komen steeds weer nieuwe verse sporen tegen. Aan de omvang en vorm van de sporen (tussen de 6,5 en 9 cm) kun je aflezen dat het om jonge mannetjes gaat; aan de afstand tussen de poot-afdrukken dat ze nog jong zijn. En aan de mate waarin de zandkorrels (die opspatten als ze hun poten neerzetten) op de vochtige ondergrond al weer zijn opgedroogd, kun je aflezen hoe oud/vers de sporen ongeveer zijn. Tom vindt een spoor waarbij het Luiperd even is neergehurkt en dus z地 staart afdruk ook in het zand te zien is. Het is echt een hele, maar vooral interessante, kunst dat sporen lezen. En Tom is er ongelofelijk goed in. We zullen het vandaag met alleen de sporen moeten van onze targets moeten doen. Plus die van een Lioness die cubs op de berg heeft en alleen aan de voet daarvan op jacht naar voedsel is geweest. Ook zij blijft onzichtbaar. Laat onverlet dat we natuurlijk heel veel Rooibokkies en Blou Wildebeeste hebben gezien. En een Leopard Tortoise tijdens de coffee. Het is bekend dat deze beestjes onmiddellijk uit zelfverdediging beginnen te piesen als je ze oppakt. Wat we niet wisten is dat ze (de volwassen exemplaren) slechts een halve liter watervoorraad bij zich dragen. En je ze dus niet te veel moet optillen/sarren om uitdroging te voorkomen. Uit de tas komen niet alleen de koffie-spullen (Ed maakt heerlijke espresso痴 met een handmachientje) maar ook een klein Schorpioentje. Eric probeert hem te fotograferen, maar het Schorpioentje houdt niet van het daglicht en blijft maar heen en weer rennen over de tas, op zoek naar een donker hoekje.

Bootje varen

Vanmiddag staat de Molatedi-dam op het programma. Om te varen en van de Sunset te genieten. Lucy, Quintin en Holiday hebben de voorbereidingen al getroffen: een gazebo waaronder snacks zijn uitgestald en uiteraard een flinke koelbox met de drankjes. Het motorbootje wordt te water gelaten en aan de achterkant een luchtkussen aan een lang touw bevestigd. Naast Kevin, in zijn functie als Kapitein op dit schip, passen er nog twee personen in het bootje. De waaghalzen onder ons kunnen op hun buik op het luchtkussen gaan liggen, zich stevig vasthouden aan de handgrepen, en dan met zo地 60 kilometer per uur door het water laten sleuren. Eric, Marian, Anka en Koen laten zich niet kennen, maar ik vrees voor m地 contactlenzen. De rest van het gezelschap slaat het spectakel vanaf het droge gade.

Maandag 1 maart

Afscheid

Wij moeten na het ontbijt helaas weer huiswaarts keren. Aan de ene kant blij om naar Raja te gaan, aan de andere kant zou je altijd wel in dit Paradijs willen blijven (en Raja dus gewoon gaan ophalen) waar werkelijk niets te dol is om het je naar je zin te maken en rekening te houden met al dan niet afwijkende eetgewoontes en -voorkeuren. De uitbundige buffet-ontbijten worden aan het zwembad geserveerd en elke dag is er een breakfast-egg-special die door Philip of Evans wordt voorgelezen. Maar je kunt gewoon egg-any-style kiezen. Ik schrijf een stukje in het gastenboek en een kaartje voor Harry Borghouts (CdK Noord Holland). We kennen hem nog uit onze St.Paul-de-Vence tijd waar een aantal captains-of-industry en overheids-functionarissen elkaar in een fantastische ambiance troffen onder het voorzitterschap van hetzij Wim Deetman, hetzij Anne van der Meijden over de 鍍opics van dat moment. Harry was destijds S.G. op justitie als ik me het goed herinner. Zodoende kwamen we ook ooit in de Scheveningse gevangenis terecht. Als bezoeker dan natuurlijk. We bewaren aan die tijd ook goede en heerlijke herinneringen. Harry en z地 vrouw Petra komen samen met de ouders van Ed na ons hier logeren. We nemen afscheid van Koen, Marion, Pientje, Marian en Eric en wordt uitgezongen door het aanwezige Morukuru team. Anka, Ed en Quintin brengen ons weer naar de gate alwaar een einde komt aan wederom een fantastische tijd met meer dan aangenaam gezelschap.

Last Updated on Wednesday, 12 May 2010 09:59
 
March 2009 PDF Print E-mail
Written by Maya   
Wednesday, 06 January 2010 09:55

In Africa, maart 2009

Maandag 2 maart

Pas als we Madikwe hebben verlaten constateert Jan te weinig diesel in de tank. Dat betekent dus op zoek naar de dichtstbijzijnde pomp. Nella die ook in Madikwe werkt, en nu 3 vrije dagen thuis mag gaan doorbrengen, weet een pomp in haar dorp: Dwarsboom. En dat betekent 鳬n uur extra omrijden. Want we kunnen het risico gewoon niet nemen om in de middle-of-nowhere te stranden. We komen slechts een handjevol auto痴 tegen, maar wel de dikste en nieuwste BMW痴 X-veel en een Hummer. Je blijft je hier verbazen. Bij aankomst op de farm staat blijkt ook hier het ontvangst-committee al klaar te staan: de Kamelperde staan bij de poort om ons welkom thuis te heten.

Dag Simba.

Tijdens ons bezoek aan Morukuru heb ik het verdriet om Simba diep weggestopt. Nu komt het in alle hevigheid terug en is er steeds nog een sprankje hoop dat Simba toch teruggekomen is. Maar dat is niet zo. Aanvankelijk wilden de woorden niet komen om, althans op papier, afscheid te nemen.

Simba 8 april 2008 16februari2009

Op klaarlichte dag,

Het was Raja d池 eerste verjaardag,

Was het dat jij spoorloos verdween,

Terwijl de zon nog volop scheen.

Een eerste verjaardag zul jij nooit beleven,

Die is je door het lot niet gegeven.

In de schaduw onder een rots overvallen,

Door de Bobbejanne in grote getallen.

Bij leven aan stukken gereten,

En respectloos opgegeten.

Het zijn onverdragelijke gedachten,

Die pijn en verdriet nooit zullen verzachten.

Hopelijk ben je in schock geraakt,

En heb je het niet bewust meegemaakt.

Weer is er een zonnenstraaltje gedoofd,

Maar de herinnering blijft in hart en hoofd.

Roekeloos en voor de duivel niet bang,

Avonturier pur sang,

Raja d池 wilde kameraadje,

Dag ons allerliefste Simbaatje.

Raja is erg blij dat we er weer zijn. Tijdens onze afwezigheid is er 30 mil regen gevallen en Abram heeft het hele weekend gewerkt: gras uit de tuin verwijderd. Sakkie zegt ook opgepast te hebben: er waren ontzettend veel Bobbejanne en zij hebben ze weggejaagd, aldus Sakkie. Als ik de jongens naar hun kamer breng, kruipt Abram naast me op de passagiersstoel. Ik vraag hem of Sakkie echt mee opgepast heeft. Nee misssizzz, ek was heeltemal alleen by die huis. Sakkie het net daar by sy kamer gebly. Ik erger me dood aan dat gelieg. Onlangs had Sakkie bij Pat verteld dat hij z地 schuld aan haar niet kon aflossen toen hij op lang-weekend ging. Hij zou geen salaris van ons hebben gekregen. Onderweg naar hun kamer op Jan se Pad treffen we de kudde Blou Wildebeeste met tenminste 5 jonkies.

Dinsdag 3 maart

Er wordt gestaag doorgewerkt aan de lookout. Maar Andries Gras krijg ik niet meer te pakken. Weer zo eentje die het laat afweten?. Hij bBlijkt ergens anders aan de gang te zijn gegaan hoor ik van Michiel. Jan heeft inmiddels wel een andere monteur voor de tractor gevonden. De startmotor bleek inderdaad zum Kloten, maar komt gerepareerd en wel weer terug. Ergo: de tractor doet het weer, maar mag niet langer als taxi worden gebruikt. En als er iets niet in orde is: waag het niet om er zelf aan te gaan prutsen Sakkie, heeft Jan hem op het hart gedrukt. Het zal mij benieuwen hoelang die boodschap beklijft.

5 maart

Vandaag staat er een bijeenkomst gepland van het Waterberg Leopard Forum. Maar die wordt op het allerlaatste moment door organisator Hanno afgeblazen. Van de 30 deelnemers hebben 24 het er laten afweten. Ik vrees dat dit lot ook de volgende bijeenkomsten beschoren zal zijn. Verantwoorde-lijkheid en discipline zijn in dit land ver te zoeken. Alleen in gevallen van eigen belang gaat men ergens voor, maar anders ..

Luislang

Ik schreef al eerder dat de buren de verdwijning van Simba aan een Suider-Afrikaanse Luislang (Python natalensis) wijten. Ik geloof daar dus helemaal niets van want geen spoor van een Luislang gevonden. Maar er zijn nog meer redenen om het niet te geloven als je naar de karakteristieken van het beest kijkt: Gewoontes: Snags die aktiefste, maar l en bak graag veral n 地 groot maal. Dit l dikwels prooi voor, gryp dit met die kragtige teruggekromde tande, en versmoor dit. In teenstelling met die algemene opvatting, druk dit nie die prooi fyn nie en geen bene word in die proses gebreek nie. Dit is ook nie waar dat 地 luislang sy stert om 地 boom moet anker voordat dit die prooi kan versmoor nie. Hierdie slang is lief vir water en dit sal in diep poele afduik waar dit baie lank onder water kan bly. Kortom het beest houdt zich bij voorkeur op bij het water, in ons geval dus de rivier. Dat is ook de plek waar de jongens hem/haar met enige regelmaat zien. Het zijn allemaal maar kleine exemplaren tot zo地 2 meter die ze tegenkomen. De slang wordt gemiddeld 4 meter lang, met uitschieters tot 6 meter. Maar dat wordt steeds zeldzamer omdat boeren ze afschieten. Want nadat de boeren eerst de natuurlijke prooien zoals ratten en muizen van de slang met chemische bestrijdingsmiddelen hebben verdelgd, moet de slang noodgedwongen dus wel op zoek naar andere bronnen van voedsel. De landbouwhuisdieren van de boer derhalve.

Hibiscus cannabinus

In deze tijd van het jaar staat het land er vol mee; de lichtgeel gekleurde Wilde stokroos. Hibiscus betekent 杜ellow or 杜arsh mallow in het Grieks terwijl cannabinus 塗ennep betekent. De plant behoort tot de Malvaceae, de katoenfamilie. Verder ontdekken we een explosie aan Barleria pretoriensis bij het gastenhuis. Lichtpaarse bloemetjes en onderdeel van de Acanthaceae familu met wereldwijd zo地 3.500 species. Barleria is afgeleid van de 17e eeuwse Dominicaanse monnik en botanist, Jaques Barrelier. Pretoriensis betekent van Pretoria. Aziatische species worden zelfs tegen slangenbeten gebruikt. Maar of dat effectief is, dat vermeldt het boek niet. Als ik met Raja ons dagelijkse ommetje naar Hans en Grietje maak, dringt een vieze riool-achtige lucht m地 neusgaten binnen, maar kan niet ontdekken wat het is. Wel zie ik een bloeiende succulent. De bloemen zijn dieppaars, tegen het zwarte aan. Het gaat om de Orbeopsis lutea lutea. Jan gaat er een foto van maken en zit met z地 neus dus practisch op de bloemetje met z地 macro-stand. Moet je nu eens ruiken, nodigt hij mij uit. Ja hoor, de rioollucht die ik eerder rook. Daar komt ook de engelse (Yellow Carrion Flower) en afrikaanse naam (Geelaasblom of Slang gwaap) vandaan. En volgens de gids 兎vilsmelling like rotten fish. Het 堵eel komt niet van het bloemetje, de succulent zelf is gelig-groen.

Dinsdag 10 maart

Gisteren is Abram niet komen opdagen zonder enige vorm van mededeling. Sakkie heeft van Abram痴 broer Sammy begrepen dat hij geen taxi kon krijgen vanuit Vaalwater. Dat is echt bullshit. Hij krijgt vandaag dus op z地 lazer en een schriftelijke waarschuwing. We kunnen het maar niet begrijpen. Onlangs tekende hij als getuige toen Oliver uitgebreid op z地 lazer kreeg nadat deze zich een week lang niet vertoond had. Daar leert en mens toch van, en dat knoop je toch goed in je oren zou je zo denken. Maar nee hoor: Abram doet gewoon precies hetzelfde. We voelen ons net kleuterjuffen. Het enige wat er aan mankeert is luiers verschonen, maar verder .. Abram lijkt zwaar aangeslagen door Jan痴 hel- en verdoemenispreek. En ik vrees dat Abram痴 alcoholvrije tijdperk al lang weer voorbij is, en dat daar de oorzaak van z地 ongeoorloofde afwezigheid ligt. Maar hij beweert van niet.

Intussen wordt er verder gewerkt aan de lookout, maar met hindernissen. Want zo nu en dan valt er een spat regen, en dan wordt er niet met electrische apparaten gewerkt. Het is al weken zwaar bewolkt, maar echt regenen is er niet bij.

Buurman Herman belt dat er een pack van plm 14 Wilde Honden rondtrekt. Zijn buurman Abrie heeft ze zojuist gezien. Ik vind dat geweldig nieuws, maar hij helemaal niet want ze vreten z地 bokken en schapen op. Slacht je zo nu en dan zelf ook niet een schaap Herman? Dat wel, maar dat is iets h鳬駘 anders. Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar ik vrees dat hij ze met z地 geweer opwacht.

Vrijdag 13 maart

Krokodillen

Gisteren zijn we naar Joburg en Pta vertrokken en hebben de trailer bij Waterberg Poles in Warmbad achtergelaten zodat er grasbundels en palen voor de lookout opgeladen kunnen worden. We zijn naar Amatuli geweest. Een afrikaanse kunstgroothandel waar we onze ogen hebben uitgekeken. Er waren twee prachtige krokodillen, maar die kregen we met geen mogelijkheid op het bakkie vanwege hun v鳬l te lange staart. Dus trad noodgedwongen plan B in werking: kleinere krokodillen bij wijze van verjaardagsgeschenk. E駭 voor buiten bij het zwembad, de ander aan een lange kale witte wand in de badkamer. Het is een heel bijzondere zaak met huisvlijt en antiek uit heel Afrika waar we zeker nog wel eens een keer terug zullen komen als de bankstand het toelaat. We hebben zoals gebruikelijk in Capital House in Pta overnacht zodat we vandaag bijtijds, na mijn kappersbezoek, weer richting Warmbad kunnen om de trailer op te pikken. We troffen er wederom een ambassadeurs echtpaar uit de VS dat in Nairobi gestationeerd is, maar in mei a.s. naar Sao Paolo overgeplaatst wordt. Ze hadden al eerder in Nairobi gediend 14 jaar geleden, maar inmiddels is de bevolking verviervoudigd en is het er bepaald niet beter op geworden. Ook zij zijn in Pta voor ziekenhuisbezoek. Bij Woolworths hebben we weer de heerlijkste verse groenten ingeslagen en bij Adendorff eindelijk de houtbewer-kingsmachine aangeschaft waar Jan zich al maanden op liep te verheugen. Een of andere in de lengte of breedte verstelbare cirkelzaag waar je echt niet zonder schijnt te kunnen.

Bij Waterberg Poles is men net aan het laden begonnen op een manier die Jan niet wil. Maar hoe er ook geladen wordt: de 55 superbundels gras en 12 palen passen gewoon niet op de trailer en dus moet Jan morgen weer terug. Het prijsvoordeel ten opzichte van onze locale markt daarmee geheel teniet doend.

Zaterdag 14 maart

Uitje

Jan is met Abram en Oliver richting Warmbad vertrokken. Hebben zij ook een leuk uitje dat wordt afgesloten met een lunch bij Wimpy痴. Dat vormt het hoogtepunt van de reis. Ze hebben vanochtend vroeg de trailer al gelost en zullen dat straks wederom doen. Jan heeft ze een sixpack bier gegeven, om alvast te proosten op mijn verjaardag.

Ik heb alle schatten uitgepakt van onze shoppingspree in Joburg en Pta en de buitenkrokodil een plekje gegeven; de andere wordt zometeen opgehangen als Jan weer thuis is. Want daar komt meer bij kijken dan alleen maar neerleggen. Op weg naar de workshop lees ik de sporen van vannacht. In ieder geval Rooibokkies en een Bruine Hyna. Het is opnieuw zwaar bewolkt en de gehele dag miezert het een beetje. Voor mijn gevoel heb ik de zon al weken niet meer gezien.

Zondag 15 maart.

Het is al weer mijn 3e verjaardag in Z.A. Maar ondanks de kadootjes en ontbijt op bed voel ik me verre van feestelijk. Het is grijs en miezerig en m地 verdriet om Simba neemt eerder toe dan af. Mijn poezen zijn me zeer dierbaar en om ze zo kwijt te raken, anders dan na een mooi en lang gelukkig poezen-leven, is ronduit ondragelijk. Pat en Brian komen op visite. Ze willen in Juli naar Ierland om Pat痴 familie te bezoeken maar ze hebben nog steeds geen tickets geboekt. Ze beschikken niet over een internetverbinding en missen daarmee het gemak om zulke zaken te regelen. Hoe ze zonder dat overleven is me een raadsel. Ik beloof hen te kijken naar de gunstigste prijzen en vluchten.

Ik loop ongetwijfeld verjaardags-telefoontjes mis vanwege de nu al weken lange kapotte landline. Maar de electronische snelweg mankeert gelukkig niets; die brengt mij lieve kaartjes en geluk-wensen.

Dinsdag 17 maart

Gistermiddag is de landline gerepareerd en kreeg vriendin Ria me 痴 avonds uiteindleijk te pakken om de nachtr臠liche felicitaties over te brengen. Maar het gesprek werd abrupt door Telkom afgebroken. Vanochtend wordt wederom een gesprek zomaar pardoes afgebroken en daarna is het weer helemaal mis met de telefoon. En kan er opnieuw een storingsmelding uit naar Telkom via hun internetsite. Daar krijg je keurig een automatisch gegenereerde antwoord op terug uit Bloemfontein dat de storing geregistreerd is onder nummer zoveel. Dat is het enige wat ze goed voor elkaar hebben, want verder hoor je vervolgens weer weken niets. Dus zit ik elke dag achter John Denton aan. Hoofd storingen in deze regio. En elke keer moet ik hem opnieuw uitleggen wat die probleem is en wat ons nommer is.

Zaterdag 21 maart

Er beginnen weer regelmatiger beesten bji de NWS te komen. Ik zie Blou Wildebeeste en later een paar Kudu痴. Het lijkt er op dat er kleintjes bijzijn, maar ze gaan er vandoor voordat ik er eigenlijk goed en wel erg in heb. Er komt ook steeds een grote lonely Kudu bull zout likken. Hij heeft echt geweldig grote horens en ongelofelijk groot.

Maandag 23 maart

Spoor van vernieling

Het is al weer 5 weken geleden dat Simba op klaarlichte dag spoorloos verdween en rond een uur of twee is dezelfde trop Bobbejanne er weer. De jongens rennen er brullend en met hun armen zwaaiend op af, maar de apen trekken zich er niets van aan; ze vliegen het dak van het gastenhuis op, pakken grote plukken gras vast en rukken het uit zodat er alleen een grote chaos van het dak overblijft. Had ik maar een geweer. Eerst Simba kapotgemaakt en nu het dak compleet aan baggels. Ik denk dat mensen eerst zelf de sporen van vernieling moeten zien om mijn gloeiende pesthekel tegen die rot-beesten te begrijpen.

Ik heb 3 pagina痴 met vluchtmogelijkheden van Johannesburg naar Dublin gevonden en uitgeprint voor Pat en Brian. Er wordt niet rechtstreeks op Dublin gevlogen, alles gaat met 鳬n of twee tussen-stops. Een heleboel vluchten vallen af vanwege de stopover op London Heathrow. Die luchthaven vermijden ze bij voorkeur. De gewone KL avondvlucht met doorverbinding naar Dublin is tot mijn grote verrassing het goedkoopst en de best mogelijke optie. Ze gaan er thuis nog even op studeren en komen morgen terug om defintief te boeken. Dat alles via internet geregeld kan worden zonder ergens tussentijds tickets op te hoeven halen is een fenomeen dat hen nog niet geworden was.

Dinsdag 24 maart

Was it legitimate?

Pat komt samen met Letty, de paspoorten en creditcards om de definitieve boeking te maken. Dat neemt erg veel tijd in beslag met zo地 langzame internetverbinding als de onze. De boeking wordt voltooid met het invoeren van de gegevens van een creditcard, maar die wordt helaas geweigerd. Ook Brians Mastercard wordt geweigerd. Er zit dus niets anders op dan de mijne tevoorschijn te halen. Als we langer wachten, is de kans op prijsstijgingen navenant en dat vind ik nu ook weer zo sneu. Want veel te makken hebben ze niet, en zo地 reis naar Ierland is een rib uit het lijf. Een uur later wordt Pat door de bank gebeld met de vraag of de poging tot transactie wel legitimate was. Waarom bellen ze niet direct als ze het niet vertrouwen? En natuurlijk was de poging legitimate.

Andries is ook gekomen om aan het dak van de lookout te beginnen. Samen met 3 hulpjes heeft Jan hem vanochtend in Vaalwater opgehaald. Andries kan in Room nr 2 overnachten, maar de 3 andere jongens trekken daar ook heel graag bij in. Want ze hebben er een toilet, wastafel en douche. Ik zorg voor beddengoed en handdoeken. Een stuk zeep erbij kan ook geen kwaad, hopelijk weten ze er weg mee. En verder zullen we ook voor hun kos zorgen die ze wel zelf zullen betalen. Andries kan maar 鳬n dag blijven, want z地 vorige klus was nog niet klaar. Die ren het my baie gepl laat hij weten. Maar is amper klaar. Hij moet dus nog even terug voor de laatste hand ergens halverwege richting Vaalwater. En zoals gebruikelijk komen ze vrijwel zonder gereedschap. Alleen een borstel en lange naald. De rest komt uit onze workshop die gelukkig in vrijwel alles voorziet. Alhoewel; ik hoor nog regelmatig verzuchtingen wat er allemaal nog aan schort. Een kolomboor bijvoorbeeld.

Woensdag 25 maart

De 5 maart j.l. uitgestelde bijeenkomst van het Waterberg Leopard Forum vindt vandaag plaats. Bij de maingate van Welgevonden. Ik ga er alleen naar toe en neem Andries mee. Want ik moet toch via Vaalwater rijden om Jan z地 medicijnen op te halen. Andries vertelt honderd uit, dat hy sukkel en Mauritz is kak. De andere klus wordt onder regie van Mauritz uitgevoerd. Mauritz kwam ooit met Danil op mijn eerste verjaardag in Z.A. en deed ons allerlei loze beloftes. Mij vertel je over hem dus niets nieuws. De klus is bijna klaar, maar Andries heeft nog geen cent gezien. Hij zit helemaal zonder. Miskien die missizz gaan my 15 rand g om terug by die plaas te kom? De BV Eigenbelang verstrekt die 15 rand graag, want ze wil die lookout graag snel klaar hebben.

De opkomst bij het WLF is redelijk. Lourens Swanepoel doet in opdracht van een Universiteit in Pretoria Leopard-populatie onderzoek in Welgevonden, Entabeni en Keta. Daar zijn inmiddels een flink aantal cameratraps geinstalleerd en we krijgen de eerste resultaten te zien. Er blijken echt Leopards aanwezig, zelfs 鳬ntje met een cub. De voorlopige resultaten of conclusies zijn dat er ca 2 volwassen Leopards per 100m2 rondstruinen. En dat is niet veel. Zeker niet als bedacht wordt dat het aantal gamefarms inmiddels geweldig is uitgebreid en er dus veel meer prooidieren zijn. Het vermoeden is dat ze toch nog erg vaak illegaal worden gejaagd, want ze vreten bokkies en schapen. Wat moeten ze anders? De hypocriete mens vreet ook bokkies en schapen, maar laat een slager het vuile werk voor hen opknappen waar ze graag bereid zijn er veel geld voor neer te tellen. Ik zie het verschil niet. Het besluit over het logo is buiten vergadering al gevallen en het mission statement van het Forum is nog in bewerking. De overheid (i.c. TOPS) is bezig met nieuwe natuurwetgeving. Met name de provinciale overheidsvertegenwoordiger aanwezig heeft er weinig vertrouwen in. Maar zolang er geen concept voorligt, kunnen we er niet over oordelen. Want we gaan ons er zeker tegenaan bemoeien. Bij de bijeenkomsten is Fred Berrang ook aanwezig. We ontmoetten hem in 2006 al op zoek naar een farm. Hij woonde toen bij Charnelle op Nkwe. Ook toen was hij al bezig om iets met Leopard onderzoek en conservation op te zetten. Aanvankelijk herkenden we elkaar niet, maar hij was dan ook flink in toevang omgenomen. Dat kan ik van mezelf niet zeggen. Na de bijeen-komst moet ik nogmaals naar Vaalwater, want de insuline was vanochtend nog niet bij de apteek aangekomen. Veiligheidshalve bel ik even met de Madeleine van de apteek want bij Welgevonden moet ik kiezen: links- of rechtsaf. Het wordt rechtsaf richting Vaalwater.

Donderdag 26 maart

Tronk

Onze staff heeft het skelet van de kas in een ware tronk veranderd. Ze hebben er staaldraad omheen gespannen zoals een echt gamefench. Alleen in het 電ak worden de draden niet gespannen, terwijl mij dat juist het belangrijkst lijkt. Want daar springen de Bobbejanne vanuit de bomen bovenop. Ik houd m地 hart vast en vrees dat de constructie maar een kort leven beschoren zal zijn. Ik ga elke dag een praatje, hoe kort ook, met ze maken. Hun bouwwerk hadden ze zelf nog niet als tronk gezien, maar nu ik het zeg! Sakkie stelt voor om er aardappels, bananen en sinasappels in te gooien om de Bobbejanne te lokken. En als ze eenmaal binnen zitten, gaat de deur op slot, en vangen we ze om in Pretoria te verkopen. Dat lijkt met echt een geweldig plan!

Stoute meid

Raja verandert, als het eenmaal begint te schemeren, van een moederskindje in een ronduit stoute meid, want luisteren is er dan niet meer bij. Of ze nu wel of niet gegeten heeft, ze komt gewoon niet. En laat ze zich ook niet horen. Terwijl ze overdag de hele tijd achter me aan loopt, aandacht vraagt en neemt, en in/tegen zichzelf hele verhalen loopt af te steken. Ik zie dan al weer horrorscenario痴, vooral omdat ik een slang bij de kruipruimte onder het huis tref. Die worden geacht te vertrekken als ze beweging ruiken of voelen (behalve een Puff Adder die op z地 schutkleur vertrouwt), maar dat is op deze slang allemaal niet van toepassing. Hij komt langzaam naar me toe gekonkeld, me nieuwsgierig aankijkend en met z地 tongetje de lucht proevend. Op een meter afstand blijft hij in de lichtbundel van mijn zaklamp liggen met z地 koppie omhoog. Had ik nu maar zo地 tang, dan kon ik hem pakken en beter bestuderen met het boek erbij. Ik laat hem maar, en zet mijn zoek- en roeptocht voort. En dan opeens staat ze achter je alsof ze de braafste meid van de klas is. Na 1800 mag ze niet naar buiten, maar soms weet ze achter je rug om of tussen je benen door op slinkse wijze gewoon te ontsnappen.

痴 Avonds hoor ik onze Spotted Eagle Owl (gevlekte ooruil) vlakbij roepen. Soms landt hij op het dak van het huis en wordt je door z地 geroep in slaap gewiegd. Straks zal de lookout ook voor hem wel een goede plek-op-de-uitkijk zijn. Hij roept hu whoooooooo en wordt wel 45 cm hoog. Ze fourageren op insecten, knaagdieren, vogels maar hebben met een bushbaby (Nagapies) ook helemaal g鳬n moeite. Vlak bij het huis wonen er ook een aantal Freckled Nightjars (Donkernaguil). Dat zijn tamelijk grote 28 cm lange vogels die tegen de schemering uitvliegen en op insecten uit zijn. Rond de tijd dat ze uitvliegen zit ik gewoonlijk een halfuurtje sr place te zwoegen op m地 stalen ros en kan hun bewegingen heel goed gadeslaan. Want ze landen steeds vlak voor m地 neus in de dakrand. Boven m地 hoofd hangen dan de Vleermuizen al weer te protesteren, die ook op het punt van uitvliegen staan. Zij zijn van mening dat ik in hun uitvliegroute zit, en vliegen rakelings langs m地 oren de schemerige avondlucht in. We hebben verschillende soorten Vleermuizen, maar bij gebrek aan een vleermuizenboek blijft het bij deze weinig specifieke mededeling. En soms komt er een Uilskuiken (kwartel) naar het licht gevlogen en kwakt dan neer op het deck. Die pak ik dan even op, en na een knuffel gooi ik hem terug het donker in om weer weg te kunnen fladderen.

Zaterdag 28 maart

Kas bijna klaar

Tienie komt met z地 staff het schaduwnet rond de 徒as installeren. Ze zijn er de hele dag mee bezig en er blijkt nog een stuk net te ontbreken. Dat zijn ze in de fabriek vergeten in/aan elkaar te naaien. Onze jongens zijn al begonnen om de bedden vol te kruien met zand waar we vervolgens compost doorheen mengen. De deuren moeten nog gemaakt worden. Dat was een klussie voor Frank die nooit meer kwam opdagen en ook onze teleoontjes niet beantwoordt. En dat terwijl ik toch wel benieuwd ben naar de achterliggende reden van z地 verdwijning. Jan houdt het erop dat de verkering uit is en hij een klus in Australi heeft aangenomen. Maar dan nog, had hij dat best even kunnen melden. Geduld is niet mijn sterkste kant, dus de eerste zaadjes gaan de grond in en de tomaten worden uit hun potten gehesen en in de volle grond gezet.

Zondag 29 maart

Een bont gezelschap

Pat wordt 69 vandaag en we gaan haar feliciteren. Er komen nog een aantal mensen uit Ellisras die ze in de kerk heeft opgeduikeld. Het blijkt een nogal bont gezelschap. Bijvoorbeeld een civil engineer uit de Filipijnen die op contract voor bepaalde tijd in Ellisras werk. En Vincente met Angie van onbekende, zeker niet afrikaanse, herkomst. Ze lijken mij ook helemaal niet bij Pat en Brian te passen, maar schijnt bedriegt mischien. Er wordt een braai aangericht waar zoals gebruikelijk 10 maal zoveel voedsel wordt aangerukt dan gegeten. Er is ook ene Miguel uit Peru. Die doet een opleiding in Z.A. om nadien hunting expeditions vanuit Peru naar Z.A. te kunnen begeleiden. En daar heb ik het al helemaal niet op. Dezelfde achterlijke bullshit die je vanuit de mond van bijna elke trophy hunter hoort: als er geen trophy hunters zouden zijn, zou alle wildlife al lang verdwenen zijn. Zij zijn namelijk degene die er voor zorgen dat er altijd wat neer te knallen overblijft. Waarvoor hartelijk dank! En het aantal Luipaarde neemt enorm toe, dus het is heel terecht dat daar ook veel huntingconcessions voor worden afgegeven, aldus Miguel. Een discussie over onderzoeksresultaten in SAN parks zoals Welgevonden/Marakele door Lourens is als Paarlen voor de Zwijnen. Volstrekt zin- en nutteloos. Hoe iemand toch met verve en vol overtuiging met zoveel rubbish weet uit te kramen is en zal bij altijd een raadsel blijven.

Het hele gezelschap rookt bovendien ook nog als een schoorsteen. We zitten weliswaar buiten maar

Om 1700 kan ik van de koppijn niet meer uit m地 ogen kijken en keren we huiswaarts waar de Kamelperde ons bij de poort staan op te wachten.

Maandag 30 maart

Miep Kraak

Op maandag poets ik de left-wing van het huis, op dinsdag de righ-wing en dat is best aanpoten. De left-wing bestaat uit het gastentoilet, ons beider kantoortjes, een klein badkamertje waar wij tijdens de verbouwing ons toilet maakten, de slaapkamer, walk-in-closet en badkamer. En het deck bij het zwembad moet ook gestofzuigd want daar ligt het altijd vol met droppings van de Vleermuizen die daar onder de dakrand hangen. De right-wing bestaat uit de woonkamer, keuken, voorraadkamertje en bijkeuken. Dan is er natuurlijk nog de bieb, waar Jan wel eens de stofzuiger doorheen jaagt. Hij is op pad voor de maandelijkse boodschappen voor de staff. Ik hoef gelukkig niet met hem te ruilen.

Sakkie z地 vriendin komt altijd tijdens schoolvakanties, nadat hij toestemming heeft gevraagd en verkregen. Vanochtend staat Oliver op de stoep of Elisabeth ook mag kom kuier. Ik kan moeilijk neen zeggen, want een negatieve reactie, hoe graag ik die ook zou geven, is niet uit te leggen. Het zou me niet verbazen als ze er al was. Met z地 vijven op een kamer van 9m2 want haar oude kamer staat haar niet meer ter beschikking. Daar bivakkeert Andries met nog 4 andere personen in. Andries was gisteren de sleutel van de kamer kwijt. Geen ongebruikelijk verschijnsel. We hebben weliswaar een reserve, maar Jan drukt hem op het hart eerst toch maar eens goed te gaan zoeken en haalt een voorbeeld aan dat Olivier ook z地 sleutel kwijt was. Bleek nog gewoon in het slot te zitten. Maar volgens Andries is hij niet zo dom. Maar desalniettegenstaande; de sleutel bleek nog gewoon aan de buitenkant in het sleutelgat te zitten.

E駭 van de nieuwe hulpjes van Andries is Solly. Zoon van Maria van de overkant die het vak ook graag wil leren. Maar wat blijkt: Solly loopt de godganse dag te roken. Samen met de rookvergiftiging van gistermiddag, dat bij mij een cumulatief effect heeft, ben ik uit ervaring tenminste een week lang hoofdpijn verzekerd. Dus laat ik Andries weten dat hy sy mense moet s hulle moennie smoke nie by die huis, want iat gaan my kop seer maak. En ik moet er van kotsen beeld ik er met handgebaren bij uit.

Het dak van de lookout is klaar, maar er moet nog wel gaas over het grasdak. Het fijnmazige dat we nodig hebben, is niet voorradig, dus Jan heeft de grote mazen meegebracht. Op mijn boodschappen briefje stond expliciet vermeld: niet de grote mazen hoe goedkoop ze ook zijn. Ze worden onmid-dellijk door Andries afgekeurd. Daar kunnen de Bobbejanne juist leuk in klimmen, weet Andries dit product vakkundig en snel de grond in te boren. Terwijl bij de kleine mazen ze dat juist niet doen omdat ze dan hun vingers bezeren als ze die erin willen wrikken. Het is trouwens een waanzinnig dure aangelegenheid want op alle daken, ik schat zo地 1000 m2 bij elkaar moet gaas. Ik heb er schoon genoeg van dat die rotapen elke keer de daken verruineren. Het bedrag dat bestemd was voor buiten-meubilair in de lookout krijgt dus helaas een andere, doch noodzakelijker, bestemming. Oliver maakt intussen alle gaten tussen het grasdak en het huis dicht, want daar komen de Eekhoorns door naar binnen. Die graven tunnels in het gras en bivakkeren tegenwoordig zichtbaar in de nok. 痴 Avonds is het daar een gedoe van jewelste en regent het korte grasjes in de woon-kamer. Dat probleem behoort binnenkort dus hopelijk ook tot het verleden. En overdag zijn de Eekhoorns toch niet thuis, dus ze worden heus niet ingemetseld. Bovendien, ze zouden via de woonkamer kunnen ontsnappen, want ik zie hun staarten 痴 avonds gewoon in de nok hangen als ze met hun ding (wat dat dan ook moge zijn) bezig zijn. Raja reageert er niets eens meer op; ze zijn voor haar kennelijk tot onderdeel van de familie geworden.

Dinsdag 31 maart

Pap

Jan belt stad en land af voor het fijnmazige gaas. Hij weet uiteindelijk twee halve rollen in Ellisras te traceren. De rest komt hopelijk vrijdag. En Riaan van Telkom komt uiteindelijk weer. Dit keer hebben we bijna 7 weken zonder landline gezeten. Een nieuw record. Maar wat wil je met 鳬n technician in de hele provincie Limpopo die bijna net zo groot is als heel Nederland. En het is een probleem van niets. De backup batterij is pap aldus Riaan. Nooit geweten dat er een in het kastje hoog aan de paal een backup batterij zit. Hebben we met de generator ook helemaal niet nodig lijkt me. De landline werkt weliswaar weer, maar voor hoelang? We durven er nauwelijks naar te kijken, laat staan de hoorn op te pakke, uit vrees dat dit de volgende storing al weer met zich meebrengt.

Het is raar bedompt weer. Mischien krijgen we nog regen dat echt heel hard nodig is. Dit regenseizoen is er veel te weinig gevallen. Niet dat we snel een waterprobleem zullen hebben met voldoende bore-hole water en de rivier, maar wel een nijpend voedseltekort. 痴 Avonds is het weer bal in de nok ondanks de dichtgesmeerde gaten. Maar het blijkt een slang die door de nok van het huis kronkelt. Z地 dunne lange achterlijf bungelt in de ruimte. Hopelijk houdt hij zich goed vast en klettert hij niet naar beneden voor m地 voeten. Ik kan daar natuurlijk erg moeilijk en ingewikkeld over doen, maar ik zou niet weten hoe dat beest in m地 eentje op 7 meter hoogte uit de nok te krijgen. En het stikt opeens van de kleine vliegjes. Met goed fatsoen is er geen boek of krant te lezen want ze dansen bij voorkeur voor je ogen op en neer. Dit zijn meestal slechts 鳬ndagsproblemen. De volgende ochtend zijn ze allemaal dood zonder gebruik te hoeven maken van chemische bestrijdingsmiddelen. Daar hebben we het niet zo op. De Doom komt alleen voor de Hornets uit de kast.

777

Ik krijg een reclameboodschap van KLM met het verleidelijke aanbod om voor R777 ex taxes naar Amsterdam te vliegen om de introductie van de triple seven (777) tussen Johannesburg en Amsterdam te vieren. Al kreeg ik geld toe. !!

Petitie

Mijn kleine zussie (50) is een petitie gestart. Ze is al haar hele leven bezig om allerlei beesten te redden die worden afgedankt vanwege leeftijd, vakanties, niet meer helemaal gezond of wat er maar aan kan mankeren waardoor hun baasjes niet meer voor hen willen zorgen. Eeuwen geleden, ik schat dat ze toen een jaar of 4 was, nam ze een dode mol mee van de tuin die daar zojuist door onze pa met een flinke tik op z地 neus om het leven was gebracht. En dat vond ze z zielig. Ze nam het dode beestje mee naar huis, en legde hem in haar bedje met z地 koppie op het hoofdkussen en 創 voorpootjes net boven het lakentje uit. Ondanks dat hij dood was, zag het er heel erg vertederend uit, maar bezorgde onze ma bijna een rol beroerdte.

Ze woont in Duitsland waar ze een grote boerderij heeft om alle wezen en gehandicapte beesten op te vangen. Zo heeft ze zich bijvoorbeeld ontfermd over een blind paard, en een hond met 3 poten. Maar er is veel geld nodig om de levende have van voer te blijven voorzien, dus heeft het idee bij haar postgevat om een Stiftung zu grnden zodat ze op legale wijze geld kan inzamelen voor het goede doel. Ze hoopt op 1000 handtekeningen om zo de noodzaak van de Stiftung aan te kunnen tonen. Elke handtekening is meer dan van harte welkom en telt dus surf aub naar:

http://www.thepetitionsite.com/1/hilfe-fur-alte-und-behinderte-tiere.

Waarvoor dank! Let niet op haar duits, there is room for improvement, de boodschap is desalniettemin overduidelijk!

Last Updated on Wednesday, 12 May 2010 09:58
 
April 2009 PDF Print E-mail
Written by Maya   
Wednesday, 06 January 2010 09:52

In Africa, April 2009

Woensdag 1 april

We gaan richting Pretoria en nemen de aanhanger met een aantal planken mee. Trailer en planken laten we in Nylstroom achter voor een behandeling van de planken tegen houtwurm, insecten en weersinvloeden. Jan liet daar al eerder planken behandelen. Abram is geinstrueerd wat Raja betreft, en hij kwam vanochtend vroeg de sleutel van de achterdeur al ophalen. Andries c.s. legt de laatste hand aan het grasdakkie van de lookout en daarna beginnen ze aan het herstel van het dak van het gastenhuis. En natuurlijk hebben we het bakkie weer vol lifters die naar Vaalwater moeten.

Verstekeling

Het bedrijfje in Nylstroom ziet er verbazingwekkend keurig uit. Palen netjes gesorteerd naar lengte en dikte en er staat een afgesloten metalen tunnel waar de palen en planken in behandeld worden. Want het is een bijzonder smerig goedje dat onder hoge druk in het hout wordt geperst wordt en dat vooral niet in het milieu terecht moet komen. Bij het afkoppelen van de aanhanger roept Jan: kom nou eens kijken! En wat blijkt? Een van onze eigen kikkers, die kennelijk zijn intrek in de trailer had genomen, heeft 110 kilometer lang zich vast weten te klemmen aan de zijkant van de trailer. Wat zal dat beestje het slecht gehad hebben. Ik kan hem maar nauwelijks losgewrikt krijgen en 鳬n van z地 pootjes bloedt een beetje. We kunnen hem moeilijk meenemen naar Pretoria. Ik zet hem dus in het lange gras waar hij beduusd blijft zitten. Hopelijk vindt hij z地 draai weer zo ver van huis.

Jan heeft vanmiddag een afspraak bij z地 cardioloog, we kunnen dus eerst nog even bij Hirschs langs om de afdichtring en ontkalker voor de Miele steamer op te halen. Ik kreeg vorige week een telefoontje dat de spullen waren aangekomen nadat ze in augustus vorig jaar reeds werden besteld. Veiligheids-halve neem ik de versleten rubberring mee, want we kregen in een eerder stadium van Charley al de verkeerde, dus ik ben er niet helemaal gerust op. Eenmaal bij Hirschs aangekomen blijken het weer de ontkalkingspillen voor de koffiemachine te zijn in plaats van de vloeistof voor de steamer en de rubberring is er helemaal niet. Ik begin hier nu toch wel knap doodziek van te worden. Er wordt langdurig vruchteloos getelefoneerd tussen Hirschs en Miele, maar met lege handen vertrekken we weer.

Bij Brooklyn shoppingmall stap ik uit en Jan rijdt door naar het ziekenhuis. Ik koop z地 lievelings koffie-bonen en een paar, in Afrika, handgemaakte schoenen. Tsonga. Klinkt h鳬l duur maar ze kosten R350. Ik loop dan weliswaar weer, maar kan m地 linkervoet nog steeds niet goed neerzetten, hetgeen ik aan het plaatje wijd, en slijt dus schoenen bij de vleet. Twee uur later meldt Jan zich weer. Hij is langdurig onderzocht en volgens Dr. Osrin is hij gezonder dan hij zelf in de gaten heeft. Alleen de medicatie wordt enigszins aangepast om de recente klachten die er waren, en vandaar dus ook dit dokters-bezoek, het hoofd te bieden. We slapen weer bij Capitol House en gaan 痴 avonds naar de Japanner. Pat is weer helemaal hersteld van haar auto ongeluk en staat op het punt om naar Zimbabwe te vertrekken. Haar visum is bijna verlopen, dus dan moet je even naar het buitenland om weer aan een nieuw toeristenvisum te komen. We vragen haar waarom ze eigenlijk geen permanent permit heeft. Ze (amerikaanse) is immers getrouwd met een Zuid Afrikaan. Maar ze heeft jarenlang als internationaal correspondent gewerkt en geen enkel land kan/wil haar een police-clearance verstrekken. Een van de noodzakelijke voorwaarden om een permit te krijgen. En die wij dus ook van het nederlandse Ministerie van Justitie kregen. Voor ons wordt nog steeds hetzelfde tarief gehanteerd als twee jaar geleden en worden bij aankomst gezoend. Voor de overige gasten is de prijs behoorlijk gestegen. Het is vaak ambassade personeel of amerikanten, en die kunnen dat wel lijden. Mondje dicht hoor fluistert Pat痴 echtgenoot Jake mij regelmatig toe. Overbodig, want ik ga m地 eigen glazen toch niet ingooien? Zelfs Alexander, 鳬n van hun zwarte medewerkers, komt ons welcome-back knuffelen.

Donderdag 2 april

Na het ontbijt gaan we naar Woolworths voor verse groenten en een bulkpack Paaseieren voor de staff en hun Nachwuchs. Bij Adendorff wordt de kolomboor aangeschaft en het bezoek aan de Makro levert dan weliswaar het equivalent van de beertender op, maar is verder zoals gebruikelijk nutteloos teleurstellend bezoek. Maar ook Buildersware House heeft dit keer niets te bieden. We zijn op zoek naar een compostton en er staan er 6. Maar ze zijn allemaal kapot. De zwarte verkoper schaamt zich te pletter en uit tig keer zijn veronderschuldigen. Zelfs als we alle losse onderdelen van die 6 tonnen uitsorteren, komen we nog niet aan 鳬n complete hele ton. Ook de koperen deurgrepen hebben ze niet. Bij de uitbreiding badkamer werden er in de schuifpuien koperen handgrepen aangebracht. Maar de runderen die het hout gelijktijdig met Silkwood bestreken, smeerden dat ook op de handgrepen. En daar kunnen ze niet tegen. Ik had er al twee flessen 澱rasso op geleegd, maar het koper is door het Silkwood gewoon aangetast, en zijn en blijven groen en zwart uitgeslagen.

We halen de trailer weer op in Nylstroom en zijn rond 1800 thuis. Raja heeft haar avondmaal al achter de kiezen, het lookout grasdakkie is helemaal klaar, inclusief het kippegaas en de bedden in de kas zijn bijna allemaal gevuld. Tot onze verrassing is er 15 mil regen gevallen tijdens onze afwezigheid.

Vrijdag 3 april

Runaways

Sakkie slasht de weidjes, Abram walks the fench en Oliver kruit het laatste bed in de kas vol met zand. Het is tamelijk vruchtbaar zand dat hiervoor wordt gebruikt. We beschikken zelf over 3 verschillende soorten, en hier kun je gemakkelijk groenten op verbouwen indien van compost voorzien. Andries c.s. leven zich uit op het dak van het gastenhuis waar ze inmiddels ook met het kippegaas (voldraad) aanbrengen begonnen zijn. Er wordt geen meter gaas verspild; alles wordt keurig op maat geknipt. De jongens zijn altijd vrolijk, lachen en kwekken de godganse dag. Voorzie ze van voldoende kos en hun dag kan echt niet stuk. Op hun eerste boodschappenlijstje stonden runaways. Wat denk jij dat runaways zijn, vroeg Jan mij. Het eerste wat in me opkwam is bier, maar het lijkt me wel een rare brandname voor bier. Helemaal fout: looptenen. Waar moet je die dan halen, vroeg ik hem vervolgens Bij de goedkoopste supermarkt voor swartmense in Ellisras. Eet smakelijk!

Zaterdag 4 april

Oog om oog, tand om tand

We zetten Andries c.s. tegen vieren bij room nr 2 af. Waar ze allemaal vandaan komen is me een raadsel, maar ik tel zeker 10 kinderen. Ik geef Elisabeth een hand en spreken ons medeleven met Aaron uit. Die kreeg vrijdag een sprinkhaan in z地 oog en moest naar de dokter. Het oog zit bijna helemaal dicht dus Elisabeth moet een zalfje smeren en natuurlijk pille vir die pain. Maar het komt weer goed. Maria is er, en ook Klaas van Buurman Ben Schutte is op bezoek. Klaas zegt ek het gehoor julle het weer 地 kat verloor. My hart is baie baie seer vir die missizz. Ek dink die Python het hom ge-eet. Nee ek is seker die Bobbejanne het hom klaar ge-eet komt Oliver tussen beide. 誰 Black Mamba het my hond dood last month doodgemaak en ek het die BM in sy kop geskiet, vervolgt Klaas zijn verhaal weer. Hond dood, dan ook BM dood is zijn redenering. Past helemaal bij de mijne, maar zonder rifle kom ik niet ver. Maar dis soos die lewe is filosofeert hij verder. Ek het gehoor ons moet lief wees vir die Bobbejanne het die missizz ges. Dat heb jij helemaal niet gehoord Klaas, jij hebt gehoord julle moennie lief wees vir die Bobbejanne nie! Het is werkelijk zo地 aardige kerel en als z地 ogen niet twee verschillende kanten uitkeken, zou je hem gewoon handsom kunnen noemen. Er staan diverse pannetjes op de kookplaat te pruttelen en Abram maakt thee voor zich zelf waar een aantal flinke scheppen suiker in gaan en een flinke scheut koude melk. Het theezakje blijft er een lijk in drijven.

We halen de card uit de camera trap en er blijken een paar aardige plaatjes op te staan. Andries c.s. die verwonderd naar het Kamelperd kijken die z地 kop boven de bomen uitsteekt. Blou Wildebeest, de Kudu Male in het duister, een paar Jakhalsjes, Zebra痴 en een slang. Verder nog iets onherkenbaars, maar aan de contouren te zien zou het een Hyna kunnen zijn.

Zondag 5 april

Het is vandaag 鳬n jaar geleden dat ik Taiga op zondag verdronken vond. Ik zet een roosje bij z地 graf en liefkoos de steen en de bronzen rozen. Ik heb nog 鳬n bronzen roos; die is voor Simba. Hij moet nog in beton gegoten, want anders is hij in no time verdwenen. Twee jaar geleden jatten de Bobbejanne immers ook al een grafroos die we toen nog niet in beton verankerd hadden. Andries c.s. heeft het gastenhuis klaar en het ziet er schitterend uit. Nu is het de beurt aan de workshop en daarna the mainhouse.

In de kas komt de spinaze al op en de kerstomaatjes beginnen zich rood te kleuren. En aan de probeer-boon hangen zowaar al kleine boontjes.

Dinsdag 7 april

Andries in de bocht

Andries heeft gisteren aangekondigd naar huis te willen met zijn hulpjes. Ze hebben 13 dagen onafge-broken gewerkt en de lookout, het gastenhuis en de workshop zitten mooi strak in het gaas. Aan het grote huis beginnen ze na Pasen. En aangezien er toch medicijnen opgehaald moeten worden in Vaalwater, kunnen ze mooi meerijden. Ook Solly van de overkant gaat mee hetgeen mij verbaast. En uiteraard worden er onderweg nog diverse lifters opgeladen. Eenmaal in Vaalwater krijgen ze allemaal een Paasei maar Andries blijft in de auto zitten. Hy soek die geld vir sy mense. (Andries zegt gewoon 堵eld ipv 都jeld). Maar Andries, Mauritz heeft je toch betaald en wij zouden toch afrekenen als alles klaar is? Maar Mauritz heeft helemaal niet betaald en ze hebben geen rooie cent om eten te kopen. En ik heb slechts 500 Rand in m地 knip, net genoeg voor de medicijnen. De bankcreditcard is verlopen en we krijgen geen nieuwe en m地 bankpas is eveneens verlopen. En dat alles zonder enige vorm van verdere mededeling of toezending van nieuwe passen. Ik heb mijn beklag inmiddels bij SB gedaan, maar daar heb ik nog geen nieuwe bankcard mee om geld uit de muur te trekken. En op een reactie hoef je ook helemaal niet te rekenen behalve zo地 no replay autoresponse melding.

Waarom heb je het gisteren niet gezegd, dan had ik het gisteren nog via internet kunnen regelen zodat je nu flappen had kunnen tappen? E駭 van z地 hulpjes zegt: jy sien Andries; ek het jou gister ges; moet die missizz om die geld vr.

Andries heeft een bankrekening en ik beloof hem het geld voor de lookout vanmiddag onmiddellijk te zullen overmaken. Maar naar welke rekening moet het? Hij laat me z地 Visacard zien. Maar jongen, daar staat alleen een cardnumber op; geen bankrekening. We staan toevallig tegenover de FNB en ik stuur hem met z地 creditcard naar de bank om via deze omweg z地 bankrekeningnummer op te vragen. En dat moet hij dan maar doorbellen of SMSen.

Sakkie heeft om suurmelk gevraagd en pas bij de 3e winkel heb ik beet na .tig van het kastje naar de muur te zijn gestuurd. Bij die winkel tref ik kakpraat John die ooit een dagje meehielp bij ons samen met Frank. Hij vraagt me of we Frank nog wel een zien. Neen, dus. Dit kom deur die nuwe meissie, aldus John. Wij zijn niet de enigen waar hij verstek laat gaan. Als ik bij de apteek klaar ben, staat Andries weer voor m地 neus met z地 bankrekeningnummer en z地 naam. Kolele Andries Nkuna. Solly is dus voor Piet Snot meegereden naar Vaalwater en meldt zich weer bij m地 bakkie om mee terug te gaan. Jan belt nog een boodschap door en ik moet nog even naar de Spar. Kom Solly, ons vat 地 milkshake. Kost 20R; hij verdient er 60 op een dag. Dus in 5 minuten tijd heb je 1/3 dagsalaris zitten opslobberen. Met Crystal Roederer zou mij dat ook nog wel lukken, zo ik nog inkomen uit arbeid gehad zou hebben. Maar helaas, ik teer op Jan z地 zak. Solly is een zoon van Maria-van-de-overkant en heeft een vrouw en 鳬n kind in Shongoane. Nu heeft hij niets om mee naar huis te gaan. En geen geld voor kos. Je kunt met mij naar het huis om nog wat klussies te doen. Dan krijg je een halve dag salaris en eten voor vanavond. Dat doet hij maar al te graag.

Als we weer thuis zijn wijs ik Solly de klussies, Aaron (oudste zoon van Elisabeth) helpt hem mee. Op enig moment zegt Solly missizz ek is baie honger; ek het nog nie kos gekry vandag nie. Voor Jan heb ik een vers knapperig witbrood gekocht en de ervaring leert dat daar meestal de helft van naar de beesten gaat. Die helft gaat nu met boter en dik kaas naar Solly met een beker melk. Solly is degene in het clubje van Andries die de thee en koeldrankies ronddeelt en keurig de afwas doet onder de koude kraan. Er gaat wat doorheen aan koeldrankies en koekies met zoveel mensen rond het huis. Solly krijgt z地 kos en ik vraag Aaron wat hij nodig heeft voor school. Die ga ik g鳬n geld geven voor de karweitjes die hij doet. Een grijze lange broek en geel shirt met lange mouwen.

8 april

Simba zou vandaag 鳬n jaar geworden zijn. Ik leg een roos bij Taiga z地 monumentje en zeg dat de roos natuurlijk voor Simmetje is, want voor hem heb ik nog niets gemaakt. En verder heb ik er een nieuw karweitje bij: tweemaal per dag watergeven in de kas. De spinazie is al opgekomen, de aarbeienplanten lijken aan te slaan en er zijn al 3 bonen om te oogsten. Voor een veggie-addict like me een beetje aan de magere kant.

Na de lunch vertelt Abram dat hij een haas voorbij heeft zien rennen die onder het huis verdween. Abram, ben je dronken of zo? Maar hij houdt voet bij stuk en geeft aan hoe groot de haas ongeveer is. Leuk voor Raja. Mischien kan ze er vriendschap mee sluiten want ze heeft het niet echt naar haar zin op sommige momenten lijkt het. Maar we bekijken alles met mensenogen natuurlijk.

9 april

Kinderarbeid

De dieseltank is leeg, dus bestel ik een nieuwe voorraad en de stone crusher is stuk. Althans de motor wil niet meer starten. Het ding is twee weken geleden dan eindelijk in gebruik genomen om kleine steentjes te maken om de paden te verharden. Dat gebeurde tot nu toe met zand, maar na elke regenbui is het zand ook weer weggespoeld. En zoals gebruikelijk ligt de verdenking bij de jongens natuurlijk. Morgen komt de reparateur, en de CFO maakt zich toch wel zorgen over het tempo waarin het geld de deur uitvliegt. Aaron is in de tuin bezig om die van allerlei ongewenste plantengroei te ontdoen. Een beetje kinderarbeid op z地 tijd kan heus geen kwaad. Een goede leerschool om te weten dat alleen de zon voor niets opgaat. Want tot mijn verbazing (teleurstelling) is Solly niet komen opdagen. Die had hier nog een dag bij kunnen klussen om zodoende nog een extra dagsalarisje en voedsel te scoren. Dat had ik hem aangeboden omdat het ik dinsdag nogal sneu voor hem vond. Ik kan hier met mijn verstand echt niet bij. Wat is dat toch voor beroerde mentaliteit? Liever klagen dan de handen uit de mouwen. Voor iedereen die medelijden heeft met die arme zwartjes: kom een poosje hier wonen, dan genees je vanzelf.

10 april

Goede Vrijdag

De monteur staat al vroeg op de stoep, maar Jan is hem voor en probeert veiligheidshalve toch de stonecrusher maar even. En die slaat gewoon aan. De monteur verhelpt een ogenschijnllijk probleem en als hij weer vertrokken is, doet de crusher het weer niet!

Er belt een mevrouw voor accommodatie voor morgen met man en zoonlief. Kan prima want we hebben geen boekingen. Ze zal nog even terugbellen voor de bevestiging en ik ga alvast aan de slag in het gastenhuis. Want de Gecko痴 maken daar een ongelofelijke bende met hun poepies everywhere. Maar ik wordt niet teruggebeld. Er zijn toch werkelijk zulke onbeschofte horken in dit land. Maar het gastenhuis moet toch schoon voor Dr. Blaine en z地 zoon die volgende week komen overnachten en al 50% vooruitbetaald hebben. Ze hebben een trouwerij hier in de buurt van een familie lid of zo.

Zaterdag 11 april

De staart hangt nog steeds in de nok, maar nu op een andere plek. Vanochtend hebben we even het idee dat het een grote Pantser Akkedis is. Hoe we ook met de ragebol op een hele lang stok tegen hem aanporren, er zit nauwelijks beweging in. Volgens Jan is het beest dood, maar z地 staart beweegt wel. Ik begin al weer een slecht gevoel te krijgen. Iedereen en alles wat met mij van heel dichtbij te maken krijgt, gaat dood. Raischa, Taiga, Simba. Alleen Jan blijkt resistent. We besluiten om later op de dag met een door Jan verzonnen list te proberen om het beest alsnog uit de nok te krijgen, maar we moeten eerst naar Ellisras voor boodschappen en om onze belofte aan Aaron in te lossen. Ik zie het al voor me: de hele meute stapt waarschijnlijk in en wordt het 鳬n grote bedelsessie. Tot mijn verrassing echter komen alleen Aaron en z地 etterbakkerige broertje Salomon op het bakkie af. Elisabeth zwaait en Oliver komt met 120 rand voor mielemeel en Namaqua. Een 5 literpak wijn. Ook Sakkie short mieliemeel, dus hij ook asb een zak. Maar hij heeft geen geld. Dat staat op de bank in Ellisras, maar daar is hij nog niet geweest. Er zijn een paar winkels in Ellisras waar de schoolkleding verkocht wordt. Voor Aaron geel shirt, grijze broek, bijpassende schoenen en groen regenjack omdat hij aan Highschool begint. Salomon is nog primary en daar zijn de kleuren wit en blauw shirt en zwarte broek. Maar Salomon heeft geen hand uitgestoken, dus die krijgt niets. We vinden dat wel een heel klein beetje zielig en tijdens een milkshake bij Wimpy痴 vraag ik de maten van hem, Maria, kleine Solly en Johanna. Salomon weet dat precies. Bij PEP gaan we dus nog 4 shirtjes halen en Salomon probeert ons toch z地 complete school outfit te ontfutselen. Maar we zijn niet te vermurwen: Aaron heeft gewerkt, jij niet dus dit is toch al een beetje buiten m地 principes. Hij sprak me trouwens vanochtend aan met 溺aya. Neen, Salomon het is missizz Maya. Wij hebben in mijn jeugd echt niet samen geknikkerd.

Ik ga tussendoor ook nog even m地 nieuwe bankpas bij de bank ophalen. Voor Jan lag er tenslotte ook 鳬n klaar dus waarom niet voor mij: omdat ik 菟roof of residence moet meebrengen volgens de juffrouw. Want die moet 堵e-update. Er valt niets te updaten, want er is niets gewijzigd. Maar ik kan mooi zonder pas naar huis. Hier kun je je dus ook behoorlijk over opwinden over zoveel administra-tieve stompzinnigheid.

Bij het tuincentrum halen we nog wat compost en twee Frangipangies. De kleintjes kosten 20 rand, de grote 15. Het zijn erg decoratieve planten en de blommen ruiken echt heerlijk. En dan gaan we weer op huis aan. Elisabeth zit nog steeds op dezelfde stoel als vanochtend in vrijwel de zelfde houding, Maria het kom kuier en er loopt weer een kleuterschool van aan jeugd. En het stikt van de troep rond het huis. Vooral snoepjes papiertjes. Opruimen die zooi, kommandeer ik, want anders wordt er bij een volgende vakantie hier niet meer gekuier. Oliver en Sakkie beginnen om z地 hardst de kinderen op te dragen de troep op te ruimen. Ik begrijp dit niet. Ze zitten er midden in. Zijn ze blind? Interesseert het ze geen ruk? Ik had nog een reuze papaya meegebracht voor ze en Jan iets lekkers voor bij de koffie of thee. Dat is nu het verschil tussen ons beiden: ik zorg voor gezonde dingen die geen rotzooi in het milieu achterlaten, Jan voor de zoetigheid metdie rottige papiertjes.

Tea at the Queen

Pat, Brian, Letty, Sherene en Claudio komen op bezoek. Sherene is de dochter van Letty痴 zoon Pieter die twee jaar in Londen heeft gewerkt en (samen met 2000 anderen) bij de Koningin op de thee mocht komen. De Queen zelf zag ze alleen in de verte, maar wel gezellig met Princess Ann gekeuveld. Claudio is haar vriend met portugeese roots, maar in Z.A. geboren. Het huis en surroundings wordt weer bejubeld and Sherene vindt het allemaal stunning. Zij wist zich de oude situatie nog prima te herinneren. Ze laat Claudio weten dat ze ook zo地 badkamer en keuken wil hebben. Claudio is de zoon van een autohandelaar, dus wie weet zit het er financieel in mocht de relatie al standhouden.

Nieuwe huisgenoot

Jan heeft een hele lang stok waar hij een oogje in gedraaid heeft. Door dat oogje heen een stuk waslijn/lus die je onderaan kunt aantrekken of laten vieren. Het is definitief een slang volgens Brian, want ze zien nu ook z地 koppie. Hij ligt zich waarschijnlijk af te vragen wat voor raar circus hier aan de gang is. Jan weet een aantal keren z地 staart in de waslijnlus te vangen, maar elke keer als hij de waslijn aantrekt, vliegt de staart er met een elegante boog weer uit. Dan maar op z地 kop gemikt en ook dat lukt Jan twee keer om die in de lus te krijgen, maar hij durft de lus niet al te stevig aan te trekken, bang dat hij het beestje pijn zal doen of wurgen. Hoe briljant het idee ook, maar het moet als mislukt worden beschouwd. We berusten er node maar in dat we er een nieuwe huisgenoot bij hebben. Een slang die hier komt hibernaten oftewel z地 winterslaapje komt houden. Maar hij zou niet zo地 rotzooi moeten maken; elke dag kan ik grasjes ruimen. Als volgende week het gaas op het dak komt, moet Andries de slang er maar uithalen van bovenaf. Want hoe gezellig ook, maar als het een vrouwtje, is dat ongetwijfeld een keer gaat baren, zitten we niet met 鳬n, maar 15 slangen in het dak. En mischien hebben we het beest vandaag wel zo getreiterd, dat hij/zij een beter heenkomen gaat zoeken.

Eerste Paasdag

Jan heeft de ontbijttafel mooi gedekt de knapperige broodjes en eieren komen van mij, inclusief de 8 mooie rooie kerstomaatjes uit de kas. Ik heb er ook 6 grote mooie bonen uitgehaald als sidedish voor vanavond. Het is weer een prachtige zonnige dag.

Even verkeren we in de veronderstelling dat de slang inderdaad vertrokken is, want nergens een staart te bekennen. Maar dat blijkt ijdele hoop, het inmiddels bekende ritseltje in de nok is er weer. Toen ik vrijdag in het gastenhuis bezig was, kwam ik tot een vreemde ontdekking. Ondanks het feit dat de geyser altijd uitstaat, kwam er bloedheet water uit. De geyser wordt uitgeschakeld op het Main Distribution Bord daar waar plug nummer 30 en Geyser bij vermeld staat. Er klopt dus iets niet. We schakelen het hele rijtje met pluggen uit en gaan 鳬n voor een proberen waar de geyser op reageert. En dat blijkt helemaal niet nr 30 maar nr 27 te zijn. Ergo; we zitten al 26 maanden lang een geyser van 150 liter voor Piet Snot, en zonder dat we het weten, heet te stoken. Ik schreef al eerder dat de leidingwerk en electra hier een hopeloze puinzooi is waar we stukje bij beetje verder achterkomen. Dit moet in de energienota te merken zijn.

Dinsdag 14 april

Andries heeft gisteren gebeld dat hij vandag weer gaan kom. Als hij bij de kruising is belt hij om opgehaald te worden bij de tarroad. Ze gaan aan ons eigen huis beginnen. Eerst kammen, daarna patchen en tenslotte seef d池 over. Zo noemen zij het kippegaas, dus wij ook maar. Mauritz heeft hem inmiddels betaald, maar te weinig. Hij gaat uitzoeken of een lawyer daar wat aan kan doen. Het probleem is natuurlijk dat er niets op papier staat, dus zelfs al heeft Andries 100% gelijk, hoe bewijst hij dat? Wij hebben ook niets op papier, maar het komt niet in me op om ze te belazeren of niet uit te betalen waar ze recht op hebben. We vertellen Andries c.s. dat er een groot beest in de nok huist, een slang of grote Pantser Akkedis. Want elke keer als ik die staart zie hangen heb ik toch grote twijfels bij een slang. Hij heeft geen slangenmotiefje en z地 staart is niet glad. En z地 gedrag is ook helemaal niet 都langs. Maar een Pantser Akkedis heeft geen kleurtjes (zwart/wit/grijs), die is alleen maar saaibruin. Binnenkort zullen we het weten.

Van binnenuit wordt er ijzerdraad door het dak naar buiten gestoken zodat ze er aan de buitenkant palen aan kunnen bevestigen die als voetssteun dienen tijdens de werkzaamheden op het dak. De jongens lopen gewoon over de balken (zoals Raja, en destijds ook Simba). Jan krijgt er buikpijn van als hij het ziet. Net echte Bobbejanne. In dit vak moet je g鳬n hoogtevrees hebben.

Woensdag 15 april

Om 0730 worden we door Miele gebeld dat Charley onderweg is. Gelukkig zijn we thuis. Waarom niet gewoon een dag tevoren gebeld alvorens een onzekere reis van 6 uur v.v. te aanvaarden? Om 08.30 staat hij al voor de deur met zowaar de goede rubberen ringen voor de steamer en een ongekraste deur (inmiddels nummer 4) voor de koffiemaschien. Geen ontkalker; that is discontinued. Dat is het helemaal niet want gisteren een mail van Miele NL gekregen met de bestelnummers en dat ze best bereid zijn het spul ergens binnen NL te versturen. Naar ZA mag niet, want ze hebben daar immers een eigen vestiging (die dus niet levert). Het gekke is dat het bestelnummer wel in Charley z地 laptop zit. Ik laat het wel ergens in NL bezorgen in de hoop dat vrienden of kennissen het een keer willen meebrengen.

Operatie Krokodil

We moeten boodschappen gaan doen, maar als dat moment bijna daar is roepen de jongens op het dak dat ze het beest gevonden hebben. Een Krokodil! Dat lijkt me stug; het is waarschijnlijk dus toch een Pantser Akkedis. We drukken hen op het hart het beest vooral niet te bezeren of dood te maken. Ze willen stokken, bezems, handschoenen en voerzakken want ze zien het toch niet helemaal zitten om de Krokodil te pakken. Nadat ze goed zijn uigerust met de door hen gewenste attributen, nemen ze met z地 vieren het beest te grazen en wurmen het in een voerzak. De zak wordt aan Jan overhandigd en het beest steekt z地 nagels naar buiten. Flinke scherpe nagels. Ook onze staf komt erbij. Maar de zak blijft dicht om ontsnapping van het monster te voorkomen. We moeten hem ver weg brengen volgens Andries, anders komt hij weer terug. We brengen hem naar Room number 4 (Abrams kamer). N鳬鳬 niet doen ek is bang roep Abram verschrikt. Schijtlijster plagen we hem. Met de camera in de aanslag rijden we een stuk richting Staffquarters omdat daar toevallig de tankwagen is gearriveerd om de dieseltank te vullen. Halverwege stappen we uit, bij een mooie rotspartij, om de 適rokodil los te laten. Het begint in de zak vervaarlijk te blazen en te hissen en sissen. Ik knip de twee clips los die Jan er om heen heeft gedaan en kijk in de zak. En wat ik daar zie is wel zo ongelofelijk mooi! Een hele grote Rockmonitor die z地 gespleten tong vervaarlijk heen en weer laat flitsen. Ik zou hem wel willen oppakken, maar hij heeft loeischerpe nagels en net zoals een Varaan: een beet kan je vervelende infecties veroorzaken. Hij heeft net van die rotterige kleine Pirhana tandjes. Dus mooi vanaf blijven en vooral geen foto-sessie. Als hij eenmaal in de gaten heeft dat hij er gewoon weer vandoor kan, zet hij er toch de sokken in. Net een Mini Dinosaurus uit zo地 Jurassic Park film. Veel te vlug voor een mooie foto. Zo地 prachtig beest van zeker 鳬n meter lang die het kennelijk geweldig bij ons in de nok naar z地 zin had. Lekker warm. Nu moet hij weer wat nieuws voor de winter gaan zoeken. Onze arme Krokodil.

ID book klaar

Als we in Ellisras zijn, krijgen we allebei een SMS. Onze ID-books are ready for collection. Dus wij naar Home Affairs. Daar blijken vandaag 3 plastic zakken vol ID-books te zijn afgeleverd, maar die moeten eerst in de computer ingevoerd, alvorens ze weer te kunnen uitvoeren naar de recht-hebbenden ervan. En het computer-systeem is al afgeschakeld. William komt zich er ook even mee bemoeien en we schudden joviaal handen. Kom ze morgen maar brengen William, stellen wij voor. Morgen kan niet, want dan zit hij in Polokwane, maar vrijdag komt hij ze brengen. We zijn benieuwd! Bij het tuincentrum koop ik een Naartjies boompie en met het groentenaanbod bij de supermarkten is het weer uitermate droevig gesteld. Boontjes, boontjes en nog een boontjes. Nu ben ik daar wel gek op, maar 7 dagen in de week?

Donderdag 16 april

Sakkie heeft gisteren om pillen en pleisters voor Jerry gevraagd. Die heeft plekken op z地 benen. We hebben ontsmettingsmiddel meegegeven en pleisters. Maar nu ik de plekken zie, schrik ik toch wel even. Ook kleine Solly heeft ze, alhoewel minder, en ook hun moeder heeft dezelfde plekken. Zij is de stoep van het gastenhuis aan het schoonmaken. Ik druk Sakkie op het hart dat ze morgen allemaal naar de dokter moeten. Het lijkt wel de pest. Sakkie vertelt dat iedereen in Shongoane onder die zweren zit en dat komt omdat het water wat ze er drinken rechtstreeks uit de rivier komt. En daar drijven allerlei lijken van dieren in. Gewoon zwaar vervuild. G鳬n wonder dat je daar Cholera of zo van krijgt. Het stamhoofd krijgt weliswaar geld van de overheid voor schoon drinkwater, maar steekt dat mooi in z地 eigen zak. En blijft het water dus rechtstreeks uit de rivier het systeem in pompen. Aaron had mij al verteld dat hij in Januari teruggaat naar Pretoria. En wel om deze reden. Ik vraag Sakkie om de dokter een brief te laten schrijven waar volgens hem die afschuwelijke zweren vandaan komen. Als dat inderdaad water-gerelateerd is, kunnen we er mischien iets mee.

Vrijdag 17 april

Spookgasten

Ik check nog even de laatste punten in het gastenhuis in afwachting van Ted Blaine en z地 zoon. Maar wie er ook belt: zij in ieder geval niet. Maar het blijkt dat hun boodschap op de voicemail terecht is gekomen toen ik aan het stofzuigen was. Ze zijn bij Hartebeespoortdam en verwachten hier binnen een half uur te zijn, beluister ik hun bericht. Dat is volstrekt onmogelijk want dan is het zeker nog 2,5 uur rijden hierheen. Er bekruipt mij een ongerust gevoel en hang nog een paar uur in de buurt van de telefoon rond. Maar ik hoor niets meer en besluit hen te bellen waar ze blijven danwel of ze verdwaald zijn. Maar ze zijn op de trouwerij in Hartebeespoortdam at the Leopard Lodge. Ze hebben zich in onze locatie vergist zonder daar in onze richting nog enig woord aan te wijden. En dat terwijl ik nog uitdrukkelijk had geschreven/gemaild: please check our location on the website to make sure we are the right venue you are looking for, because sometimes people mix us up with Leopards Leap, the winebrand. Ik ben totaal flabbergasted over zoveel onbeschoftheid. Als klap op de vuurpijl krijg ik achteraf nog de schuld ook voor zijn inconvenience nu hij op zoek moest naar alternatieve accom-modatie waarvoor hij uiteraard ook moest betalen.

Voor de tweede achtereenvolgende week zit ik met een spic en span gepoetst gastenhuis en heeft Jan zich vanochtend uitgesloofd om lekkere ontbijtdingen voor de gasten te gaan kopen. We willen nu eenmaal graag dat ze het hier naar hun zin hebben (gehad) en hopelijk terugkomen of aanbevelingen anderszins doen. Ik kan er werkelijk niet over uit. Dit keer had ik een deposit bedongen en gekregen, maar voor de toekomst: 100% vooruit betalen en bij annulering binnen 7 dagen of korter voor boekingsdatum geen restitutie.

Emmy en William zijn dit weekende bij Abram op bezoek. Volgend weekend heeft hij lank naweek en dan neemt hij hen mee naar Beauty, naar z地 vader. Die ziet dan de eerste keer z地 kleinzoon. Jan heeft Emmy gezien terwijl ze tussen het hele gezelschap aan mannen het William de borst geeft. Het is voor haar te hopen dat ze in omvang zullen afnemen laat Jan mij ongevraagd weten.

Zaterdag 18 april

Andries het 地 probleem. Sy boetie is dood. En nou sy soek hom daar by Pietersburg. Hij vertelt het zonder enige vorm van emotie en wil morgenochtend weg om een taxi naar Rustenburg te krijgen, want daar moet hij eerst de spullen van z地 broer ophalen. Dat wordt een dure en lange 登peratie want Rustenburg en Pietersburg zijn nu niet bepaald naast de deur. Hij vraagt me of ik hem wat wil betalen. Het gastenhuis en de workshop zitten mooi strak in het gaaspak, dus er is geen enkel bezwaar tegen om dat af te rekenen. Maar het aantal m2 moet nog even worden opgemeten.

Jan is de hele dag in de weer met de watervoorziening voor de kas. De nieuw gezaaide bonen kun je bijna zien en horen groeien. The Move zongen vroeger al: I can hear the grass grow. Wij de bonen dus.

Bij de NWS zie ik een groot katachtig beest, maar kan hem niet goed onderscheiden ondanks de spotlight en de verrekijker ligt binnen. Altijd de verkeerde spullen op de verkeerde plek.

Maandag 20 april

WW?

Oliver meldt dat Elisabeth onderweg is met een papier van het Labour Dept wat die missizz mooi moet skryf. Waarom ze het niet aan Oliver heeft meegegeven weet hij ook niet. Ze probeert zich op allerlei mogelijke manieren een weg terug te vechten naar de farm. Omdat ik er via de 都choonmoeder van Frank er uiteindelijk in geslaagd ben om hem aan de bel te krijgen, moet ik de poort even gaan openen. En wie loopt er al op het pad? Jawel Elisabeth met d池 kleine baviaan. Ik erger me er kapot aan. Het blijkt een formulier dat we al ..tig keer hebben ingevuld en dat zeiknat uit haar tas komt en terplekke in twen scheurt. Want die sjeld is klaar en dan moet je weer bronnen proberen aan te boren, een werkloosheidsuitkering dus. Daarvoor betalen we keurig, maar ik vind het niet in de haak dat ze het zou krijgen omdat ze haar nieuwe baan geweigerd heeft. Ze wil gewoon weer hier terug, of anders die missizz moet 地 ander job soek. Het is wel goed met je, dat had ik al gedaan. Er komt nog steeds post voor haar in onze postbus en dat moet ook ophouden. Van instanties waar ze op krediet koopt. Dat is haar zaak, maar ik wens er niet mee opgezadeld te worden. Intussen is Frank gearriveerd en de reden waarom hij plotsklaps wegbleef is werkelijk te kinderachtig voor woorden. Ik zou hem een middag gekort hebben op z地 honorarium. Dat is in de eerste plaats helemaal niet waar, want ik hou dat nauwkeurig bij, maar waarom dat niet gewoon gezegd als het dat tenonrechte dwars in z地 strot zat? We hebben problemen met het door hem getimmerde dek: alle planken zijn kromge-trokken. Hij belooft te kijken wat hij er aan kan doen, maar voordat hij het erf goed en wel verlaten heeft, ligt er al een invoice wegens call-out-fee voor 100 kilometer terwijl hij bij z地 toekomstige schoonouders op 10 km afstand verblijft. Althans dat liet schoonmama vanochtend uit haar mond vallen. Over oneerlijkheid gesproken. Jan heeft inmiddels het verzopen document opnieuw van internet uitgedraaid en ingevuld, aangevuld met onze ontslag brief waarin staat dat Elisabeth een wel heel royale opzegtermijn heeft gekregen, en nog veel royalere ontslagvergoeding, en dat ze bovendien van de een op de andere dag aan een nieuwe job kon beginnen. Ik heb geen zin in de zwarte piet of een boete wegens onregelmatig ontslag.

Sakkie c.s. heeft van de dokter te horen gekregen dat ze het water eerst maar moeten koken alvorens te consumeren en dat hij niet van plan is om de oorzaak van de ziekte op papier te zetten. Hoe ik ook m地 best doe, maar ik krijg er bij de jongens niet uit over wat voor soort ziekte het gaat. Met gekookt water en een zalfje gaat het vanzelf weer over. Laten we het hopen.

Dinsdag 21 april

We hebben weer een hele waslijst met boodschappen en ik moet mee om m地 ID book op te halen. William Home Affairs is conform verwachting niet komen opdagen. En Jan moet weer een verklaring laten tekenen dat hij nog leeft. Dat wil het pensioenfonds nu 鳬nmaal. Ondanks het feit dat Home Affairs terzake ook bevoegd is, weigeren ze dit te verklaren. Zo地 verzoek is het waarschijnlijk nooit voorgelegd dus weten ze niet waar ze aan beginnen of dat ze ergens de fout ingaan. Dat wordt dus het politiebureau waar ze er inmiddels enige bekendheid mee beginnen te krijgen. In het ID book staat uitdrukkelijk dat we BUITENLANDER zijn en dus nooit mogen stemmen. Twee stemmen meer of minder om Zuma uit het zadel te houden zal ook wel niet helpen.

Bij de bank ligt zowaar ook m地 nieuwe bankpas. Binnen drie ipv 7 werkdagen. Met pincode dit keer die je zelf mag uitkiezen. Er zijn boodschappendagen dat bijna alles goed blijkt te gaan (er waren zowaar verse erwtjes bij Pick 地 Pay). Behalve de Latten dan. Dat zijn lange stokken waarvoor Jan normaal gesproken R70 per bos van 10 stuks betaalt, maar deze (enige) winkel in Ellisras vraagt er R200 voor. En dat vind Jan veel te gortig. Die transactie gaat dus niet door. Maar als we bijna op weg zijn naar huis zegt hij: zal ik toch maar .? Nix ervan. Terugkomen op de je principes, daar doen we niet aan. Bij het politiebureau is zonder enkele verdere vraag en/of toelichting getekend en gestempeld dat Jan nog leeft.

Halfmense foetsie

Ellisras is een wel zo treurig dorp waarvan de omgeving steeds verder wordt kaalgekapt voor woning-bouw. Lang leve de vooruitgang. Er was 鳬n lichtpuntje: op de afslag naar Pick 地 Pay en Onverwacht is er een soort verkeerseilandje waar waanzinnig mooie Halfmense stonden. Het waren eigenlijk Reuzemense geworden vanwege hun leeftijd die prachtig konden bloeien. Tot mijn ontsteltenis zijn ze gekapt zodat er nu een kale treurige plek resteert.

Op ons eigen Witkoppad rijden we bijna een Puff Adder van de sokken. Het lijkt een mooie rechte stok, maar als we de stok passeren blijkt deze een Puff Adder motiefje te hebben. We rijden terug, maar hij maakt zich zo snel hij kan uit voeten. Dan volgt er een kudde Tarentale (Pintades), Vlakvarks en Vervet Monkies. Binnen ons hek staat een kudde Kudu痴, maar nog steeds geen kleintjes. Mischien moeten we een paar nieuwe meiden aanschaffen want grote Bullen hebben we genoeg.

Nu Andries er niet is, is dat aan het dak te merken. Er is een stuk dat echt overmoet en ze trekken het gaas niet mooi strak aan. Het ontbrekende oog van de meester. Gisteren lieten ze een volle rol gaas tussen m地 Cana痴 vallen. Ik heb alle zwarte Cana痴 moeten afsnijden omdat ze geknakt waren. Ze komen wel weer terug, maar leuk is het niet. En de voet van de parassol werd er ook behoorlijk bij gekrast.

Woensdag 22 april

Voting day

Onze staff heeft een probleem. Nu hebben ze dat redelijk vaak. Dit keer is het de afstand naar het stembureau. Weliswaar aan het Witkoppad, maar toch zo地 15 kilometer verderop. En Frans van Motswedi gaat ook met het Plaasbakkie van z地 baas, maar die vraagt R20 p.p. heen en R10 p.p. terug. Swartmense onder elkaar zijn nooit te beroerd om elkaar een poot uit te draaien. Als jullie morgenochtend heel vroeg op pad gaan, dan zijn jullie donderdag heus wel tijdig terug bij de farm, pest ik hen. Voting-day is hier een officile vrije dag. Ik informeer Jan of hij wel genegen is deze taak op zich te nemen. Dat is hij wel, maar hij gaat niet uren staan wachten omdat zij in de rij moeten staan. En ik probeer nog te redden wat er te redden valt: stem maar liever op COPE (Convention Of the PEople) als je pers zwart wilt stemmen in plaats van het ANC want Zuma hy steel en mors net die sjeld. Maar ik vrees dat het wel ANC stemmers zijn. Ze betalen geen belasting dus of Zuma de belastingcenten er doorheen jaagt en er feest van viert, deert hen toch niet. Het enige wat ze zien is dat hij in een dom Zulu rokje staat te dansen en daardoor dus veel meer 鳬n van hen lijkt, dan die anderen die allemaal strak in het pak zitten en mogelijk zelfs gestudeerd hebben. Mbeki痴 broer bijvoorbeeld is political analist en daar komen toch heus heel verstandige woorden uit diens mond.

Jan is via Ellisras teruggereden want het Witkoppad is zo slecht geworden, dat hij vreesde voor het bakkie. En Ellisras kom je natuurlijk niet voorbij zonder een bezoek aan Wimpy. De jongens zeggen DA gestemd te hebben, maar ik kan dat eigenlijk niet geloven. En bovendien zijn ze van de eerste leugen niet gebarsten.

Een verstelde oude broek

Ik bel Andries met de vraag wanneer hij terugkomt want z地 jongens maken een zooitje van het dak van het huis. De andere 3 gebouwen zitten keurig strak in het gaaspak, op het huis golft het, hebben ze allerlei kleine stukjes gebruikt alsof je naar een verstelde oude broek kijkt. Kortom: broddelwerk. Dit hebben ze echt niet met opzet gedaan. Ze proberen alle afsnijdsels van elders te hergebruiken want het woord esthetica kom in hun woordenboek gewoon niet voor. Dus echt kwalijk nemen kan ik het hen niet, maar ik kan ook niet de godganse dag om hen heendansen als corrector. Andries staat bij de Spar in Vaalwater, maar omdat het een public (voting) holiday is, is er geen taxi of lift te bekennen.

Donderdag 23 april

Andries is gisteravond laat nog aangekomen in het donker. En ik wijs hem vandaag alle ongerechtig-heden op het dak. Hij zegt het allemaal op te kunnen lossen en reg te maak. En in Oliver痴 relatiekring blijkt weer eens iemand dood. Met het verzoek of we hem morgen naar de tarroad kunnen brengen. Tot mijn ergernis blijkt Elisabeth nog steeds in de staffquarters te zitten. Daar moet dus ook weer een preek aan gewijd: alleen in schoolvakanties. Nu zitten die 3 kinders van haar alleen in Shongoane zonder toezicht. Sakkie komt weer om geld bedelen bij Jan want hij moet met Jerry naar de dokter, aldus Jan. Maar daar is hij vrijdag al geweest. Hij liegt van alles bij elkaar. Dat bleek ook al uit een telefoongesprek met Pat gisteren waar hij op afbetaling koopt. Maar niet afbetaalt. Hij heeft haar op de mouw gespeld dat die missizz vir hom gaan betaal. Dat gaat inderdaad gebeuren, maar wordt wel op z地 salaris ingehouden. Gelukkig komt Pat er zelf mee om hem niets meer te verkopen als hij geen geld bij zich heeft, anders had ik het haar voor de zoveelste keer gevraagd. Want hij blijkt DVD痴 en een TV te hebben gekocht. Allemaal op afbetaling. Maar Pat bezwijkt wel weer voor z地 volgende K-smoes. Daar ben ik redelijk gerust op.

Pat vertelde verder in het weekend met Letty naar Polokwane te zijn geweest. Daar ligt Letty痴 zuster momenteel in het ziekenhuis. Die krijgt een nieuwe heup en is met speciale emergency papieren daarvoor uit Zimbabwe overgevlogen. Maar ze moet na de operatie weer terug, er is geen enkele mogelijkheid om haar hier te houden zonder een paspoort wat ze van de Zim-overheid niet krijgt. Mugabe heeft het hele land en haar bevolking goed in de tang.

De verkiezingen zijn een geweldig succes gebleken wat opkomst betreft, maar nog pas de helft van de stemmen is geteld. Er zijn wel stemmen naar COPE (de afsplitsing van ANC) gegaan, maar het uiteindelijke percentage (7,5%) valt me eigenlijk tegen. En Jan komt met een verrassing thuis. Een pakje van Anka met daarin een fotoboek over de Rhinocapture van 27 februari j.l. en een bonus voor mij: een poezenboek van Midas Dekkers. Het toeval wil dat Jan een pakje voor Anka op de bus ging brengen, alvast voor haar verjaardag met spulletjes die in Morukuru thuishoren, en met een pakje van haar thuiskomt.

Martin Bril

Ik vind DWDD leuk om naar te kijken, maar bij de aankondiging weet ik het al: Martin Bril is dood. Hij blijkt gisteravond te zijn overleden.Slokdarmkanker. Pas 49 jaar oud. Matthijs heeft Joost Zwagerman, Jan Mulder en Bart Chabot uitgenodigd. Ik wist dat het eraan zat te komen, maar desalniettemin treft het me als een mokerslag. De laatste keer dat ik hem zag bij DWDD vertelde Martin dat het goed met hem ging, maar ik dacht nog: mijn god, wat zie je er allerberoerdst uit. Wat me altijd is bijgebleven het stukje over z地 verdwenen kat. Ik heb het condoleance register getekend bij de Volkskrant. Martin heeft daar geen zak meer aan, maar voor z地 vrouw en dochters is het mischien een troost om te weten dat Martin zelfs op grote afstand 吐ans had die dol waren op zijn columns, en ook zijn optredens in DWDD.

Vrijdag 24 april

Andries staat onder tijdsdruk, want hij moet de begrafenis gaan regelen en wil om uiterlijk 11.00 uur weg. En de andere jongens willen mee. Dus dat wordt de laatste eindjes afraffelen. Ik stel hem voor nu een bedrag te betalen en volgende week nog een dagje terug te komen voor de finishing touch. Daar gaat hij mee akkoord. Ze meten het aantal m2 van het dak op samen met Jan. Bijna 1800m2. Nu hadden we zelf al uitgerekend dat het zo地 775 800 m2 was, dus hier klopt iets niet. Maar gelukkig hebben we een goed controle middel: het aantal rollen gaas dat verbruikt is. En dat stemt ca overeen met onze eigen schatting. We leggen hen voor dat wanneer ze inderdaad 1800m2 gedaan zouden hebben, dit ongeveer 16 rollen gaas zijn. Hebben jullie er zoveel gebruikt? Vragen we hen. Neen, slechts 9 rollen van 50 meter lang en 1,8 meter breed. Ik maak er een keurig documentje van wat ik hen overhandig zodat ze er zelf later ook nog eens op kunnen studeren en ze zich niet bekocht voelen. Want wat we hen uitbetalen (minus kos en restbedragje om er zeker van te zijn dat Andries terugkomt) is royaal naar boven toe afgerond.

Ik schrijf een cheque voor Andries, want een bankoverschrijving van SB naar FNB kost minimaal 2 werkdagen. Maar tegen de tijd dat ze in Vaalwater aankomen blijkt de bank gesloten. Gaat om 1400 al dicht. Andries belt dat hy 地 baie probleem het. Ik stel hem voor alvast verder te liften naar Nylstroom of Naboomspruit zodat hij morgenvroeg de cheque kan verzilveren en z地 jongens uit te betalen. Maar ik vind het wel ongelofelijk sneu en wat een belachelijke sluitingstijd. In Ellisras gaan de banken om 15.30 uur dicht. Ze hadden er uiteindelijk toch nog best iets moois van gemaakt, maar de afraffel-puntjes moeten inderdaad nog even over. Komt vast helemaal goed.

Ik heb ze naar de tarroad gebracht en nog een plastic zak met lekkers ingepakt. Ze hadden hun kamer keurig achtergelaten en alle wasgoed weer in de plastic box gedaan. Andries bood z地 veront-schuldigingen aan dat hij geen seep had om het beddengoed en handdoeken te wassen. Geeft helemaal niets, gaan zo in de wasmachine. Bij de tarroad stopte er onmiddellijk een hele mooie auto uit Botswana, maar de twee o zo witte tamelijk stevige dames (die samen royaal meer wogen dan mijn 5 zwarte mannekes tezamen) durfden het niet aan om 5 swartmense mee te nemen. Als hun auto een bakkie was geweest, was het natuurlijk anders uitgepakt. En twee kleine vrachtautootjes met swart-bestuuders reden zo maar door. Wat een wereld.

Toen ik aan het zwemmen was stond Sakkie plotsklaps op de stoep. Ik heb hem toegeroepen te moeten inrukken en maar op zoek naar baas Jan te gaan. Blijkt hij wederom om geld te komen zijn zeuren. Onder het mom dat hij nog een tegoed by die missizz het. In deze maand opgelopen schuld vanwege het mieliemeel en suurmelk zal hij bedoelen. Heeft nauwelijks z地 sink afbetaald dat we vorig jaar voor hem kochten. M地 handen jeuken om hem eens flink om z地 oren te meppen. Jan zegt niet toegegeven te hebben, maar dat Sakkie rustig op de zoveelste nationale feestdag mag komen werken voor een extraatje.

En vandaag zijn ook de deuren in de kas door Tienie geinstalleerd. Nu kan er geen Kudu, Vlakvark of Bobbejan meer in om m地 heerlijke jonge groentetjes voor mijn neus weg te kapen.

Zaterdag 25 april

Voor het eerst sinds lang kan ik weer eens lekker lang in bed blijven liggen. Jan dus ook. Maar als hij het kan heeft hij geen slaap. Als het niet kan heeft hij dat wel. Ik hoor hem al heel vroeg in de weer met van alles en nog wat. Maar ik sukkel weer weg totdat ik Raja hoor bl鑽en. Die zit achter de deur die Jan nu net zo lief voor mij had dichtgedaan. Raja kan dat urenlang volhouden. Daarna is het met het luxueuze gevoel van lanterfanten helemaal gedaan.

Onderdak gezocht

Al ik in de badkamer bezig ben zie ik een gespikkelde bosslang op het dek bij het zwembad. Hij doet verwoede pogingen om een weg naar binnen te vinden. Hij glijdt langs de hordeuren omhoog en kijkt aanhoudelijk naar binnen. Het is een volwassen exemplaar want hij is ruim 鳬n meter lang. Ik ga naar buiten om te vragen wat precies de bedoeling is. Maar als zoveel 堵esprekken met slangen, ook dit loopt totaal op niets uit. Hij blijft nog zeker een uur bezigmet z地 vruchteloze pogingen alvorens weer onder het dek bij het zwembad te verdwijnen. Ook hij is op zoek naar een lekker warme overwinte-ringsplaats kennelijk.

Jan is onverminderd bezig in de kas en heeft het cactuszaad gezaaid dat Anka voor hem meebracht. Zelfs de grond wordt gesteriliseerd in de magnetron. Want bij wijze van uitzondering heeft Jan eerst z地 gehele cactussen-oeuvre (12 boeken!!!!) erop nageslagen en daarna pas 堵edaan in plaats van andersom zoals gebruikelijk.

Tot mijn grote genoegen heeft het ANC niet de absolute meerderheid van 66,66-tot-ver-achter-de-komma gekregen zodat ze niet in hun eentje de grondwet etc. kunnen wijzigen. Ze moeten het met 65,9% doen en een D.A. onder Helen Zille dat aanzienlijk is gegroeid. Mischien komt het op politiek vlak toch nog een keer helemaal goed met dit overigens prachtige land.

Zondag 26 april

Hans Werner hat Geburtstag und ich suche eine schne Karte. Die vind ik uiteindelijk, maar het gebruikmaken van die gruesskarte site levert een ongelofelijk hoeveelheid aan shitzooi op. Allerlei ongewenste aanbiedingen buitelen over elkaar mijn domein binnen. Ronduit ergerlijk. De dagen worden steeds korter en om 17.45 uur is de zon al verdwenen waarna het ronduit stervens koud is. Kruikenweer dus.

Het boek 撤oes dat ik van Anka kreeg is uit. Allemaal kleine lieve poezenverhaaltjes waar je zoveel herkenning uit haalt. Ik nog eens extra want Midas heeft het helemaal niet op honden en de manier waarop hij ze weet af te serveren is ronduit meesterlijk. Maar hondenliefhebbers zullen het ronduit verwerpelijk vinden. Er zijn eigenlijk in de kern maar twee soorten mensen: katten en hondenlie-hebbers. Verder onderscheid is echt niet nodig. En de manier waarop hij onze 砺erslaving verder beschrijft is wel o zo treffend.

Maandag 27 april

Zwarte magie

Aan het einde van de middag hoor ik de tractor. Sakkie blijkt gewerkt te hebben en onze goed raad dus in daden omgezet. Voor een halve dag krijgt hij van Jan royaal te veel betaald, maar hij heeft in ieder geval initiatief getoond. Maar het geld gaat op aan iets totaal onzinnigs en onbegrijpelijks. Z地 vader is dood en ligt bij buurman Herman begraven. Hij werkte daar immers. Nu mankeert z地 moeder ook iets en daar moet een witch-docter bij aan te pas komen om dat te verhelpen. Sakkie moet daarvoor zand van het graf van z地 vader halen, dat moet dan met kippenbloed worden vermengd plus nog een heleboel lariekoek om z地 moeder weer reg te kry. Sakkie denkt daarvoor de tractor dus wel te kunnen gebruiken. Maar dat feest gaat mooi niet door. Het is geen taxi. Maar hij mag donderdag om 15.30 uur weg van Jan om naar Herman te lopen. Ik do (deed) daar 1 uur en 20 minuten over, als je een beetje doorstiefelt kan dat tweemaal zo snel.

Dinsdag 28 april

Businessplan?

Jan is aan de loopbrug naar de lookout begonnen. Daarin komen twee 努aaiers van planken vanwege de twee bochten. Ik schuur de zaagkanten van die waaierplanken netjes rond met de hand. De jongens moeten het resterende gaas verzamelen en oprollen. Twee grote stukken willen we zelf houden, Oliver krijgt de rest want Elisabeth heeft besloten in de Kippenbusiness te gaan. Eerder al nam Oliver een stuk handrail van de stoep mee, en daar moet nu het gaas omheen gespannen. Ik vraag me af hoe het business plan van Elisabeth eruit ziet en of ze zich realiseert wat de voerkosten zijn in verhouding tot de uiteindelijke opbrengst van R40 per gemeste kip. Het lijkt mij niet uit te kunnen, maar wie weet. Ze heeft in ieder geval weer een doel.

Jan z地 vriendin is ook weer elke dag van de partij. Hij is in de workshop iets aan het doen en hoort geritsel; blijkt ze weer binnen te staan bij de aangebroken voerzak. Dit keer hoeven ze niet samen gelijktijdig door de deur met alle nare gevolgen van dien. Ze heeft haar kroost van vorig jaar inmiddels figuurlijk buiten de deur gezet en heeft alleen haar kleintjes van dit jaar bij zich. Ik denk ook dat ze aan haar laatste levensfase bezig is, want ze ziet er mager uit terwijl er nog voedsel genoeg is.

Donderdag 30 april

Zwarte Koninginnedag

Ik krijg nog net het laatste staartje van heet belgische nieuws mee waarin ik hoor dat er in Nederland kennelijk iets afschuwelijks is gebeurd. Dan volgt het nederlandse journaal met de beelden van de zwarte Suzuki die tegen de naald in Apeldoorn knalt en mensen die door de lucht vliegen. Er is op dat moment nog niet veel bekend, maar duidelijk is dat de gek het op de koninklijke familie had voorzien. Maar intussen wel een aantal niets vermoedende onschuldige burgers dood of zwaar gewond. Deze gebeurtenis, en een totaal verslagen diepdoorgroefde Koningin, betekent ongetwijfeld het einde van deze folklore op 30 april. Niet dat ik iets met het Koninklijk huis heb, een belastinggeld verspillend en verslindend instituut, maar dit gun je helemaal niemand. En dat alles op de 100ste geboortedag van Juliana. Hoeveel godvergeten idioten kan een land herbergen? Het is jammer dat het motief nu niet meer achterhaald kan worden, maar wat een zegen dat de dader dood is. Kapitalen zou het hebben gekost aan medische-, juridische- en verblijfskosten in de Tronk gedurende lange tijd.

Nog meer leed

Onze oude buren in Wapenveld, Nino en Marc, zijn naar Portugal gemigreerd en hebben daar een prachtige hacinda gekocht in het grootste natuurgebied van Portuga. Ze wonen er inmiddels 3 jaar, en hebben er veel in geinvesteerd. Niet alleen hun spaarcentjes, maar vooral ook persoonlijke arbeid. Maar binnenkort is het hoogstwaarschijnlijk einde oefening en wordt de hacinda (plus alle omliggenden) onteigend. De portugese overheid heeft besloten door het natuurgebied een snelweg aan te leggen (zo is de Veluwe ooit ook verkloot en doormidden gesneden) waar niemand op zit te wachten, maar waarvoor 1200 miljoen door Europa ter beschikking is gesteld om Portugal aan de 砺ooruitgang te helpen. Weet waar uw belastingcenten blijven! Nino en Marc en andere 堵etroffenen hebben allerlei nationale en europese overheids- en natuur-instanties inmiddels aangeschreven, om dit onheil te keren. En ze zijn een petitie gestart op http://www.peticao.com.pt/ic6 . Voor wie eveneens van mening is dat dit niet mag en kan gebeuren, er wordt dagelijks al natuur genoeg verwoest en belastinggeld verspild, laat dit middels een handtekening op de petitie dan tot uitdrukking komen aub. Het maakt mischien allemaal niets uit en is alles al lang in kannen en kruiken, maar als we niets doen gaat de teloorgang van natuurgebieden (want daar hangt immers nog steeds geen prijskaartje aan) in een razend tempo door.

Last Updated on Wednesday, 12 May 2010 09:56
 
<< Start < Prev 1 2 3 Next > End >>

Page 1 of 3