January 2010 PDF Print E-mail
Written by Maya   
Wednesday, 03 February 2010 13:25

Januari 2010

Nieuwjaarsdag

Pregmant

Oliver komt op de fiets van Klaas voor onderdelen. Sakkie heeft met de tractor namelijk de waterleiding van de tank naar de staffquarters kapotgereden. Sakkie rijdt altijd als een halve gare voegt hij er aan toe. Dat had Jan ook al een paar keer gemerkt en Sakkie (kennelijk tevergeefs dus) op z地 rijgedrag aangesproken. En Oliver maakt zich zorgen, want Geikie blijkt weer zwanger (pregmant zoals hij het noemt), heeft daarvoor de zak gekregen bij Abrie/Tholo en hij vreest dat alle kos nu met nog meer mensen gedeeld moet worden. Gisteren heeft Sakkie bijvoorbeeld de 5 liter bak ijs meegenomen omdat hij geen vis wilde die ik hen bij wijze van extraatje/aardigheidje ook gegeven had voor een braai. En baas Jan had nog zo gezegd: nie meer kleintjies maak nie Sakkie vervolgt Oliver. Er hangt trouwens nog een fantastische alcohol walm om hem heen, maar hij praat verder normaal. En of hij assablief de fiets van de missizz mag hebben want hij moet altijd maar lopen. Hij kan niet meer met de tractor meerijden omdat dat te veel hobbelt en de pijn in z地 onderrug weer triggert. Als ik ooit tegen een tweede hansje aanloop, wie weet, maar de fiets van de missizz is en blijft van de missizz. En waar is trouwens de fiets gebleven die je van Alfie had gekocht? Verpatst natuurlijk voor drank.

Raaaaaaaazend

Ik maak me wel zo razend om die onverantwoordelijke stompzinnige idioot van een Sakkie. Aangekleede Baviaan. Want er blijken, integenstelling tot hetgeen wij altijd dachten, niet reeds 3 maar al 4 kinderen te zijn. Er scharrelde vaak wel een 4e bij, maar over de herkomst daarvan werd altijd een beetje schimmig gedaan. En straks dus nummer 5. Ik ben benieuwd hoe die allemaal onderhouden moeten gaan worden. Dat belooft weer een heleboel gezeik om sjeld en kos. En waarschijnlijk ruzie onder de staff onderling. We moeten hem gewoon zien te lozen. Want ik heb daar wel zo地 minachting voor dat ik het niet meer zal kunnen opbrengen om gewoon tegen hem te blijven doen.

Pat belt met de beste nieuwjaarswensen en vertelt en passant dat Geikie door Abrie niet vanwege de zwangerschap op straat is gezet. Ze was tijdens Erica痴 en Abrie痴 afwezigheid/ vakantie on duty, maar vertrok desalniettemin met Sakkie naar Shongoane en liet de tent daar gewoon in de steek. Erica was des duivels.

Zaterdag 2 januari

Na de 52 mil regen van vannacht hebben we weer een bijzonder warme dag achter de rug, zwembadje van 30ー, en van Theo Maassen genoten. Luna geniet minder want die zit weer achter iets aan dat hem plotsklaps 3 sprongen in z地 achteruit bezorgt en waarna hij hevig aan z地 voorpootje begint te likken. Het blijkt een klein 2 cm lang schorpioentje te zijn dat zich inmiddels in de rand van de schuifpui heeft verschanst. Daar helpt onze glazen doos niet dus moet er een pincet aan te pas komen om hem bij z地 staartje te pakken en naar buiten te bonjouren. De steek doet waarschijnlijk flink zeer, maar gevaarlijk is het niet. Het schorpioentje heeft namelijk een lang dun staartje, die hoeft het van zijn gif om prooi te verlammen dus niet te hebben.

Zondag 3 januari

Mannenoverschot

De nala痴 zijn wel 3 keer komen grazen bij het huis, en dus ook brokkies gekregen. Luna vindt dat altijd er spannend en zit pal voor hun neus in het grind. Niet alleen het meisje van vorig jaar is een jongetje aan het worden, ook het enig overgebleven kleintje van dit jaar begint minuscule puntjes op z地 koppie te krijgen. Straks hebben we dus een mannenoverschot.

Aan het eind van de middag duiken er opeens twee blou wildebeeste op bij de NWS. Dat is echt heel lang geleden dat ik hen hier gezien heb. Plus twee vlakvarks met hele jonge biggetjes. Dat is altijd zo地 koddig gezicht. Zo hard als hun korte beentjes het toelaten, achter hun moeder aanhollend met het staartje recht om hoog.

Maandag 4 januari

Ik kan er niets aan doen, maar heb me het hele weekend lopen opwinden over Sakkie en nu staat hij al weer te bedelen om extra kos vanavond want hij heeft het hele gezin hier kennelijk weer ondergebracht zonder het te vragen. Jan vertelt hem dat de hele handel uiterlijk morgen vertrokken moet zijn. Het zijn staffquarters en hij krijgt kos voor alleen hemzelf, dat zit nu eenmaal in het arbeidsvoorwaardenpakket. En daarmee basta.

Een goed begin?

Maar de hoofdprijs voor vandaag gaat naar Oliver. Sy kind is baie baie siek, hy moet saam met die Liesbeth by die dokter loop en R300 want die sjeld is klaar. Ik ontplof bijkans en met Jan is het niet anders. Begin december R3300 op de bank gestort gekregen, alle vreterij rond de Kerstdagen en Oud en Nieuw, Kerstkadootjes voor de hele meute, R100 voor Oliver als verjaarsdagskadootje. En wat blijkt: vrijwel alles verzopen. Ik ben wel zo ontzettend woedend, gefrustreerd, teleurgesteld maar kan er geen uitlaatklep voor vinden. En ik kan toch moeilijk Jan een rotschop verkopen voor het wangedrag van het personeel. Hebben we ze net nog zitten ophemelen dat ze zich het vorig jaar over het algemeen keurig hebben gedragen, en dan beginnen we het nieuwe jaar zo.

En of het kind werkelijk ziek is? Ze gaan voor elke scheet die dwars zit naar de dokter. Het state hospital is gratis, maar ze moeten pers naar een private dokter. Elisabeth blijkt achteraf al met Abrie naar Ellisras te zijn gegaan, Oliver gaat er geheel opgedoft achteraan om het geld te brengen. We hebben Slechts R200 in huis en willen geen dood kind op ons geweten hebben, maar een half uur lang moet hij m地 donderpreek ondergaan, dat dit toch echt de laatste keer is (niet lachen!) en dat het tijd wordt dat hij dink in plaats van drink. Moedeloos staart hij me aan: ja missizz ons het die sjeld klaargedrink. Is nie reg nie missizz. Tja, vertel mij wat. Met gebogen hoofd en staart tussen z地 benen verdwijnt hij. Berouw komt na de zonde en hoe hij zich daaronder voelt en/of zich er ook maar iets van aantrekt?

Bijna inmiddels 3 jaar doen we ons stinkende best om ze als normale mensen te behandelen, niet kinderachtig om te gaan met de feestdagen, geduld te tonen, begrip op te brengen, te praten, te trainen, te leren, goede voorbeelden geven, proberen ze aan het sparen te krijgen met een flinke bonus, het heeft allemaal volstrekt geen enkele enkele zin. Eens een k.r altijd een k.r. We moeten gewoon vaststellen dat er, ondanks alle inspanningen, gewoon niets van te maken is. Maar de ontwikkelingshulp moet wel blijven komen, want de dranken-winkels zijn altijd goed gevuld, en des te armer het dorp, des te meer liquor stores. Goed voor de economie!

Jan gaat naar buiten en daar blijkt onze krokodil voor de deur te liggen. Het beest schrikt zich rot, Jan eveneens, en gaat er als een hazewind vandoor tot onder de eerste beste begroeiing. Als ik probeer om een foto te maken gaat hij er definitief vandoor. Uit de route die hij neemt kan niet anders worden afgeleid dan dat hij die wel vaker loopt.

Het is de hele dag zwaar bewolkt en het onweert de gehele dag, maar regen wil er niet vallen. En de mobiel laat geen ringtone horen terwijl ik hem nog wel op high alert had geprogram-meerd. Ik loop dus een telefoontje van Mirjam mis, Nino en Marc hebben na 3 pogingen meer succes. Onze oude buurtjes die naar Portugal verhuisd zijn. Het is daar ook niet allemaal halleluja, maar terug naar NL? Geen denken aan.

Tegen zessen staan de njala痴 al weer naar binnen te gluren of ze tekenen van leven zien. Het mannetje van vorig jaar begint nu in rap tempo zwart te worden. Ik ben benieuwd hoelang het nog duurt voordat hij ook zo地 shabby zwarte coat aanheeft zoals een volwassen mannetje betaamt.

Dinsdag 5 januari

Sakkie heeft het echt helemaal verbruid want naast z地 verzoek om extra voer gisteren, liet hij Jan bovendien weten dat de vis absoluut niet gewaardeerd werd en dat Oliver het ook niet lekker vond. Dat liegt hij dat hij groen ziet want Oliver vertelde het tegenovergestelde. Bovendien hadden een doos met 15 of 16 hamburgertjes gekregen. En we hadden het helemaal niet hoeven doen trouwens dat oudejaars extraatje.

Alles kommer en kwel??

Case 1: retrenchment

Ik begin steeds kwaaier te worden. En aangezien we al vaker tegen elkaar gezegd hebben dat we met 2 man personeel ook toe moeten kunnen, gaan we dat nu in de praktijk brengen. Oftewel: Jansen we zouden niet weten wat we zonder je zouden moeten beginnen, maar we gaan het nu proberen, was een veelgehoorde grap bij Plukon tijden ons arbeidszame leven daar. Per 1 april kan Sakkie vertrekken, krijgt tijd om een andere baan te zoeken en krijgt nog een fatsoenlijke oprotpremie. Maar we vertellen het hem pas maandag a.s. want eerst moet de garage nog af. We moeten wel practisch blijven natuurlijk. En verder ga ik hen zo veel mogelijk uit de weg, echt ik kan ze wel schieten. Maar genoeg daarover nu, anders lijkt het hier alleen maar kommer en kwel..of?

Case 2: lekkende solar geyser

In het weekend in de solar geyser gaan lekken en veroorzaakt kortsluiting. Veel geluk met dat ding hebben we niet echt en de leverancier laat het ook mooi afweten. Ondanks tig telefoontjes en emails met gedetailleerde probleemomschrijving, wordt ik maar niet terug-gebeld.

Case 3: website

En Francois de nieuwe webhoster heeft het ook totaal laten afweten dus had ik hem in het weekend een nogal gepeperd mailtje gestuurd en de deposit teruggeist inclusief rente. Dat hielp, eerst kreeg ik een mailtje waarin hij zijn falen ruiterlijk toegeeft, excuses aanbiedt plus het aanbod om een totaal nieuwe site te bouwen die woensdag a.s. om 15.00 uiterlijk gereed zal zijn. Hij heeft zo ongeveer de gehele nacht doorgewerkt (aan de tijdstippen waarop mailtjes binnengekomen zijn te zien) aan de nieuwe website. De oude kon helaas slechts gedeeltelijk gekopieerd, maar mischien wen ik aan de nieuwe lay-out ook wel. Morgen zal de site helemaal klaar zijn en kunnen de laatste puntjes op de i gezet wordt mij zo ongeveer elk uur herbevestigd.

Moses

We hebben de hele Bijbel hier zo ongeveer aan het werk (gehad). Abram, Aaron, Salomon, Samuel, Jozef, Maria, Elias (van de verhuiscontainer), Jesaya (Sakkie痴 originele naam), en daar komt nu dus Moses bij. Andries heeft Moses voor ons opgespoord omdat hij een goede timmervakman is. In het gastenhuis moeten nog steeds een paar kozijnen vervangen worden inclusief flyscreen. En omdat deze, vanwege de afwijkende maatvoering, niet standaard te koop zijn, moet er dus maatwerk van worden gemaakt

Moses belt, en praat goed en beschaafd engels. Hij is voornemens om maandag a.s. naar de klus te komen kijken, zodra hij z地 opdracht in Ellisras klaar heeft. Andries komt ook nog even langs voor de laatste hand aan de garage op de nok. Die klus is binnen 2 uur klaar en Jan brengt hem naar Vaalwater terug want er moeten toch boodschappen worden gedaan. Bekloeg ik mij eerder over het aantal kerstkaarten: die zijn na het nieuwe jaar alsnog aangekomen. Hartelijk dank voor de alle prachtige kaarten! Een pakje van Mirjam dat met DHL had moeten komen is ins Blaue hineingegangen. DHL zegt het ergens afgeleverd te hebben aan ene meneer of mevrouw Marks, maar hoe wat en waar? Iemand zal het wel interessant gevonden hebben, want zo is de Toucan ook immers verdwenen. En een pakket uit Joburg ook nooit aangekomen waar voor derden echt waardeloze zooi in zat. Een paar klemmen van afwijkende maat t.b.v de firefighterslang. Mischien heeft iemand er oorbellen van gemaakt?

Woensdag 6 januari

Een verjaardagsmailtje naar m地 ex. Die wordt volgend jaar ook al 60. Wat worden we toch allemaal oud en waarom gaat het zo snel? En intensief contact met Francois over de website. De nederlandse en duitse vlag zijn bijv. verwisseld en dat ligt vast erg gevoelig. En de route map is kwijt, maar wordt na enig speurwerk weer teruggevonden. Dagboek nog niet helemaal in de goede volgorde. Kleinigheidjes dus. Nu nog op bijles om zelf te site te kunnen beheren, onderhouden en nieuwe kunstjes te leren. Moses belt weer: hij komt morgen al tussen 09.00 en 10.00. Hij komt liftend dus of we hem aub willen komen ophalen bij het kruispunt. Andries heeft hem uitgelegd waar hij ons kan vinden.

E駭 van de tien plagen

In de kas staat nog 鳬n krop andijvie, de rest is allemaal door de sprinkhanen (order orthoptera), opgevreten. We hebben ze in alle kleuren en maten: grote en kleine bruine, zwarte met gele strepen (Phymateus morbillosus en in tegenstelling tot andere sprinkhanen-soorten in groepend levend), zwarte met rode stippels, grote en hele kleine groene die op een groenblad vrijwel niet opvallen. Het toeval wil dat Jan gisteren op de parkeerplaats bij de Spar iemand tegen het lijf liep die aan 田rop protection bleek te doen aldus het logo op z地 bakkie. Hij zal eens kijken of er iets speciaal voor/tegen sprinkhanen is. We hebben er een ontzettende hekel aan om te moeten spuiten, maar dit is ook niet leuk meer. De boerenkool hebben ze het nog meest op voorzien want daar kunnen ze zich zo leuk tussen de krullen verbergen en inmiddels en grote gaten in vreten.

痴 Middags begint eindelijk de zon weer door te breken. Vanaf vrijdagmiddag is het zwaar-bewolkt geweest.

Donderdag 7 januari

Om half zeven gaat m地 mobiel die in de kamer staat op een plek waar zeker ontvangst is. Voordat ik er naar toegehobbeld ben, duurt even. Het is Moses die nu al op het kruispunt staat. Jan schiet met een noodvaart in de kleren om hem op te halen. Voordat ik op gang ben inclusief lenzen inzetten, neemt wat meer tijd in beslag, vandaar.

Mission statement and core values

Moses zit keurig in de kleren, praat nog steeds beschaafd, noemt mij madam箱 en heeft zelfs een flyer bij zich van zijn bedrijf MOSMARC Teak Furniture met daarin zelfs een mission statement en core values zoals daar zijn

Accountability

Integrity

Excellent Customer Satisfaction

Honesty

Reliability

Puncuality and

Professional

Toe maar! Kozijnen, vlonders, plafonds. Kortom: alles met hout. We gaan kijken wat er moet gebeuren, en hij gaat later alles netjes opmeten en tekeningen maken. Hij zou niet weten wat het moet kosten, maar hij is zeker niet duur zo verzekert hij ons. Vlonders etc. berekent hij per m2. Dan doe je toch een tarief per dag, oppert Jan. Nou dat is wel zo地 dom plan volgens Moses. Want dan zou hij bijv. halverwege de dag al kunnen zeggen: I am tired, om zo het aantal dagen te rekken. Ik vraag of hij iets wil drinken: anything madam!. Dus breng ik hem een glas anything. Cola dus want daar lopen ze op, zoals een bakkie op bezine of diesel.

Na het opmeten gaat Jan samen met hem terug naar Ellisras om de materialen te kopen. Dat valt nog niet mee, en ze zijn er de hele ochtend mee bezig ondertussen heel Ellisras afschuimend. Ze hebben ook voedsel voor Moses gekocht (op een aparte rekening teneinde later te kunnen verrekenen). Hij zal z地 intrek in room nr 2 nemen. Die kamer staat niet vaak leeg de laatste tijd.

Na de spullen te hebben uitgeladen moet Mozes naar Vaalwater naar z地 twee kinderen die hij al een tijd niet gezien heeft en waar het eea voor geregeld/gekocht moet worden, en hij heeft geen safety boots bij zich. Ik kan m地 oren niet geloven, want het woord safety is onder de werkende bevolking hier een totaal onbekend begrip. Maar morgen komt hij weer heel vroeg terug. En passant meldt hij de madam dat hij R100 wil hebben voor transport. Heb je hier een ATM gezien dan vraag ik hem. Dat niet, maar binnen is er mischien wel een bank? Veronderstelt hij. Inderdaad, om op te zitten. Maar hij laat z地 hele gereedschapskist hier achter, dus we hebben onderpand! En Jan kan er altijd nog wel wat bij gebruiken in z地 workshop. Temeer nu hieruit een aantal grote dingen zoals ladders etc naar de garage verhuizen. Dan kan er best weer wat bij.

De hele familie was dus vroeg uit de veren en Raja en Luna willen naar buiten. Dat gaat helaas niet want er zitten Bobbejanne in de buurt. De bastards blijven de hele ochtend rondhangen, luid schreeuwend en krijsend. Alsof ze vermoord worden. Als dat zou kunnen!!

Ik breng Maria naar huis en wil even bij Pat, Brian en Letty buurten. Want Letty vertrekt volgende week definitief en ik wil weten of er nog een gelegenheid komt om afscheid te nemen. Eigenlijk niet volgens Letty, maar er komen een paar mensen langs verspreid over verschillende dagen. Ze vindt het verre van leuk, maar kan het standpunt van haar kinderen wel begrijpen. En met George weet je het maar nooit, die kan van de een op de andere dag de farm zo maar verkopen. Nu kan ze haar eigen regie voeren in plaats van voor voldongen feiten te worden geplaatst.

We drinken een biertje en bespreken de actualiteiten zoals het personeel en hun (wan-) gedrag. En dan krijg ik het verhaal te horen dat tijdens onze vakantie aan de Hoop, Sakkie elke dag Jerry mee naar het werk nam tot grote ergernis van Abram en Oliver die zich daarover bij Pat beklaagden. Pat had nog aangeboden ons te bellen, maar ze wilden ons niet nodeloos lastig vallen.

Het is de natuur maar

Weer terug op onze farm zie ik een slang op het pad liggen met een flinke bos gras in z地 bek. Nou ja, het is groen dus denk ik direct aan gras, maar begrijpen doe ik het niet echt. Ik ken geen vegetarische slangensoort eigenlijk. Ik parkeer het bakkie naast de slang-met-gras. Blijkt het een grote groene cameleon te zijn. Zo een die vorige maand over mijn handen en armen klauterde. De slang heeft hem arme beestje in z地 zij te pakken. De cameleon probeert de slang te bijten, maar met niets voorstellende tandjes heeft dat geen enkel effect. Z地 armpjes en handjes maaien in het wilde weg om uit deze greep weg te komen, maar tevergeefs. Als Luna of Raja iets in hun bek hebben dat mij niet zint, dan haal ik het eruit, maar iets bij een slang uit z地 bek te halen lijkt me toch een beetje hachelijk avontuur. Ik herken het merk slang niet, dus ook niet of hij al dan niet licht, matig of erg giftig is. Bovendien, anders dan R&L die gratis kost en inwoning hebben, moet zo地 slang toch maar zelf z地 kostje bij elkaar zien te scharrelen. Maar ik had toch liever een muis in z地 bek gezien. Bovendien is de cameleon wel zoveel groter, dat ik in de praktijk nog niet zie hoe die slang het beest gaat verorberen. Ik kan en mag niet ingrijpen, dus verlaat ik het doodstrijdtoneel. Ik vraag Jan of hij nog iets gruwelijks wil zien en vertel hem het voorval. Hij gaat op de quad, maar komt terug zonder de slang-met-cameleon gezien te hebben. Alleen de sporen resteerden nog. Ondanks dat ik m地 mobiel bij me had, vergat ik een foto te nemen.

We hadden dus een dubbeldeurs vrieskast-uit-de-erfenis van George en Lesley die we vanwege z地 overmatige Eskom-gebruik hebben afgedankt. Sakkie had al gevraagd of hij het ding mocht hebben, maar we hebben het hem afgeraden vanwege het stroomgebruik en wat moet je met zo地 grote vrieskist. Maar zelf weten, zelf baas, dus Jan heeft hem gezegd maar een bod te moeten uitbrengen. Sakkie vertelt mij dat baas Jan er R100 voor wil hebben, maar dat mag ik deze maand niet van z地 salaris inhouden. Geen geld, geen vrieskist denk je dan toch nietwaar? Blijkt de vrieskast al pontificaal in z地 kamer te staan.

Vrijdag 8 januari

Moses zou heel vroeg komen, maar het regent in Vaalwater laat hij telefonisch weten. En in de regen gaat hij niet op een taxi staan wachten. Hij komt zo gauw het weer droog is. Tegen de middag arriveert hij in zijn werkoutfit en veiligheidsschoenenen en gaat onmiddellijk aan de slag in de workshop. Moses heeft dan wel een goed gevulde toolbox, maar Jan heeft natuurlijk veel meer waar hij ook handig gebruik van kan maken. Er moeten 4 kozijnen en een flyscreen schuifdeur worden gemaakt en we weten nog steeds niet wat het moet kosten. Ik had het natuurlijk kunnen weten: Moses is geen zuid afrikaan maar komt uit Malawi. Aan de manier van doen heeft hij wel iets weg van Alexander van The Capitol House in Pta. Ook een Malawiaan en net zo netjes en beschaafd. Het kan dus wel..

Vreemd fenomeen

Al snel nadat wij hier kwamen wonen, liet Jan een mooie agave van de stafffquarters naar onze tuin箱 overbrengen. De agave groeide als kool, en was echt beeldschoon. Maar een paar maanden geleden begon er een piemel, oftewel bloeistengel, uit z地 hart te groeien. Dat betekent uiteindelijk de dood voor zo地 plant. Ook de piemel groeide als kool en bereikte een hoogte van zo地 3,5 meter. Aan de stengel zaten allemaal donker gekleurde driehoekjes. Net envelopjes. En uit die envelopjes (9 etages boven elkaar) kwamen etage voor etage weer aparte bloemstengeltjes te voorschijn. De bloemen hebben de afgelopen weken gebloeid. Elke dag kwam er een nieuwe etage bloemen uit en elke dag tussen vijf en zes uur kwam er een zwerm bijen op die net uitgekomen bloemen fourageren. Vandaag is de laatste etage in bloei gekomen en is uitgebreid door de bijen bezocht. De uitgebloeide bloemen beginnen te veranderen in dikke groene zaadknoppen, althans dat is mijn best guess. De plant zelf is in rap tempo afgetakeld tot een uitgeleefd/uitgeteerd lijf zo lijkt het wel. Maar is niet vergeten om voor nieuwe uitlopers te zorgen. Voor zover te zien een stuk of 3.

Zaterdag 9 januari

Jan gaat boodschappen doen en Moses wil graag praten als hij weer terug is over z地 fee zodat we beiden weten waar we aan toe zijn. Hij werkt de hele dag stug door en vraagt alleen om koud water. Want uit de kraan komt alleen maar lauw water.

Ik behandel de houten panelen in de garage die straks het zoldertje in de garage moeten gaan vormen. Volgens Jan is dat helemaal niet nodig, maar hier verrot alles waar je bijstaat. En om nu eerst duur hout aan te schaffen om het vervolgens weg te laten rotten gaat mij echt te ver. Het zijn 8 platen en steeds komt Moses helpen om ze om te draaien en/of nieuwe op de bokkies te leggen. En als hij me met een verfblik ziet worstelen om het open te krijgen, snelt hij te hulp: let me open it for you madam.

Onderhandelingen

Aan het einde van de dag zijn alle kozijnen in ruwbouw klaar behalve de schuifdeur. En dan is het tijd voor de onderhandelingen. Moses vraagt eerst of er nog meer werk in het verschiet zit, maar wij denken van niet. Than I charge you 4.2 (R4200). Nou Moses, wij dachten van niet hoor, dat is meer dan het dubbele dat wij in gedachten hadden. Dan kunnen we er three-point-something van maken aldus Moses. Dat is prima: 3.0. En daar eindigen we op. Hij is veel duurder dan Andries, maar Andries komt zonder tools, in afgetrapte schoenen en kleren, heeft geen CC dus hoeft geen belasting en verzekering te betalen. En steekt dus alles zwart in z地 zak. De R 3,000.00 is inclusief BTW die Moses moet betalen en wij kunnen aftrekken.

Na de onderhandelingen vertrekt hij naar room nr 2 met wat braaihout om z地 vlees te kunnen braaien. Ik breng hem weg, want Jan heeft een reuze interessante voetbalwedstrijd te pakken op TV. Oliver is niet thuis, dus Moses heeft het rijk voor zich alleen.

En bij ons komen de Njala痴 hun brokkies bietsen.

Zondag 10 januari

We horen de houtbewerkingsmachines vanuit bed al weer vroeg loeien in de workshop, maar om tien uur is Moses uitgewerkt wegens gebrek aan materiaal. De schuiframen moeten over een 澱ottomtrack , een soort rail, schuiven en die kon Jan gisteren in Ellisras nergens krijgen. Ja, iedereen kan wel bestellen maar dan moet je maar afwachten wanneer het komt. Moses heeft de workshop helemaal schoongeveegd en gaat dus naar huis. Hij vertelt de madam dat het eigenlijk gebruik is om een deposit te betalen voor opdrachten. Dat is inderdaad wel gebruikelijk, maar lang niet iedereen vraagt erom. Andries zou het niet in z地 hoofd halen, alhoewel hij het eigenlijk wel zou moeten doen. Want het aantal wanbetalende clinten is hier ook aanzienlijk en stijgende. Er wordt dan gewoon gezegd dat het werk niet goed gedaan is. Beste jongen je hebt al R537,49 van ons gekregen, breng ik hem in herrinnering. Maar hij wil R 1,000.00. Daarmee hebben we dan de helft van de aanneemsom betaald, de rest bij afronding van het werk indien naar tevredenheid uitgevoerd. Aldus geschiedt en wordt op papier gezet.

Hij wil het bedrag graag cash, maar dat hebben (en willen) wij niet in huis. Als je pretenteert goed en slim zakenman te zijn Moses, dan wordt je geacht banktransfers te accepteren. Zo gaat dat nu eenmaal in de zakenwereld. Dus hij schrijft zijn banking details voor me op.

Jan brengt hem naar de tarroad en ik maak het bedrag over. Moses belooft maandag a.s. als eerste de hem bekende bedrijven in Modimolle te bellen met de vraag of daar die bottom-tracks wel verkrijgbaar zijn. Oliver was nu wel thuis, maar voor de middag al straal bezopen. Dat was hij gisteravond ook al volgens Moses. Waar haalt hij het geld vandaan om aan drank te komen? Was de ziekte van z地 kind gewoon een K-smoes or what. Nou ja, we hadden de moed om er nog wat van te maken al opgegeven. En we zijn nu eenmaal niet de baas over hem in z地 vrije tijd. Maar geld voorschieten in noodgevallen, waar wij doktersbezoek dus tot nu onder lieten vallen, is er ook niet meer bij.

Eind van de middag belt Sakkie. Jan neemt op, maar smijt algauw de hoorn weer neer. Dan gaat mijn mobiel: weer Sakkie. M地 bloed begint alweer door m地 aderen te gieren. Met z地 zeurstem vertelt hij dat sy kind baie baie siek is en hy mre by die state hospitaal moet loop want hy het nie die sjeld nie om dokter toe te gaan. En dan probeert hij nog een heel verhaal op te hangen, maar ik zeg hem op ijskoude toon: je doet maar, en hang op. Niet valt in te zien waarom hij naar het ziekenhuis moet terwijl Geikie op d池 luie reet werkeloos thuiszit te zitten. Want voor Sakkie (en de anderen trouwens ook) geldt: een dag niet gewerkt, een dag niet betaald.

Maandag 11 januari

Moses laat weten in Modimolle de ontbrekende materialen te hebben gevonden met de vraag of Jan hem komt oppikken in Vaalwater om samen naar MM te gaan. Oliver heeft nog wat reparaties aan het fench verricht en zegt vrijdag een klomp Waterbokke te hebben gezien met kleintjies. Ook veel Kudu, ook met kleintjies.

Als een dief in de nacht zitten de Bobbejanne plotsklaps overal rond het huis. Raja is buiten. Ik roep haar en zie haar tot mijn grote opluchting verschijnen. Tot vier keer toe moet ik die rotapen wegjagen, maar of het voor lange duur zal zijn? Er staan op het ogenblik overal wilde-vrucht-dragende boompjes en struiken, dus daar zullen ze heus wel niet bij wegblijven. En intussen zitten R&L te balen als een stekker binnen.

Een lening

Eind van de middag is Jan weer terug met het materiaal. Hij heeft dus een paar uur samen met Moses in het bakkie doorgebracht. En naar goed gebruik: er wordt van alles geprobeerd. Hij heeft een lening van R 600.000 (jawel zo地 60.000 EUR) nodig voor uitbreiding van z地 houtbewerkingsmachinepark. Bij de overheid vangt hij overal bot ondanks de diverse hulp- en aanmoedigings-programma痴 die er voor starters lopen. Maar de overheid werkt hier niets, anders dan voor het eigen belang van de ambtenaren, dus daar moet je het ook niet van hebben.

Bij Builders discount staan zogenaamde 菟letters waar je mooie planken mee kunt zagen. En dat is nou precies wat Moses ook hard nodig heeft. Kosten R 6000.00 dus het verzoek om de lening wordt overeenkomstig verlaagd naar R 6000.00. Bij Jan spookt het bezit ervan trouwens ook al heel lang door z地 hoofd.

Bij de supermarkt zet Moses z地 lunch in Jan z地 mandje. Maar dat wordt echt keurig bij het lijstje 途eeds verstrekt deposit箱 bijgeschreven. Ik hou me aan afspraken, hij dus ook. En als hij het niet zelf doet, dan help ik hem daarbij wel een handje. Het enige wat we voor hem kunnen doen is z地 business plan (dat hij zegt te hebben) met hem door te nemen en aan te passen aan hetgeen een bank wil horen en zien om een lening te verkrijgen.

Sakkie exit

Bij einde werktijd hebben we een gesprek met Sakkie dat er op neer komt dat er gewoonweg niet langer werk is voor 3 personen op de farm en dat het financieel helaas ook niet meer uitkan. Inclusief eindejaarsuitkering en voedsel en andere faciliteiten zijn we zo地 EUR 700 per maand kwijt aan personeelskosten en dat is echt niet vol te houden.

Gelet op z地 houding de afgelopen week moet hij iets voorvoeld hebben. Hij vraagt of hy 地 fout by die plaas gemaak het. Te veel om op te noemen, maar over die boeg gooien wij het niet: geen werk meer en financieel kan 稚 niet uit. Ik beloof hem een mooi getuigschrift te schrijven waarmee hij de hele volgende week mee op pad kan. Hij krijgt onbetaald verlof gedurende die week om iets anders te vinden. De formele einddatum is 28 februari 2010. Het is best wel sneu, maar het gaat gewoon niet meer. En de kans dat hij hier in de buurt aan de bak komt is vrijwel nul omdat zijn reputatie inmiddels wel gevestigd is. Veiligheidshalve schrijf ik de buren een email met een korte uiteenzetting om de bushphone voor te zijn die mogelijk de verkeerde boodschap de wereld inhelpt.

Dinsdag 12 januari

Afscheid van Letty

Er zijn weer documenten voor Pat en Brian bij mij binnengekomen die ik uitprint. Ik bel Pat dat ik ze vanmiddag wel kom brengen om gelijk afscheid van Letty te nemen. Even later belt Letty zelf om ons uit te nodigen want ze heeft a couple of beers. Ik pak een fles lekker badschuim voor haar in (Radox; echt heerlijk spul) in zilverkleurig papier met zilverkleurig lint en schrijf een afscheidsbriefje waarin ik haar o.a. bedank voor haar fantastische opvang toen wij hier 3 jaar geleden kwamen wonen. Ze heeft zich ogenschijnlijk in haar lot geschikt, maar niet van harte. Ze komt op een soort compound bij Kroondal/Rustenburg waar ook dekbedden en kussens worden gemaakt. Waar de eenden zitten weet ze eigenlijk niet. De tuin schijnt er wel erg mooi te zijn met mooie grote schaduw- en lommerijke bomen. Het meest zal ze nog de njala痴, rooibokkies etc. missen. Alle huisraad is ingepakt en morgen komt haar zoon Andrew dit met een grote truck van diens bedrijf opladen. Andrew mest kuikens voor Rainbow Chickens. Ze rijdt er zelf met haar twee honden en beddengoed achteraan zo is het plan.

Ik vind het erg jammer dat ze weggaat. Niet dat we elkaar vaak zagen of spraken, maar gewoon de wetenschap een hele goeie buur te hebben die mij destijds toch maar mooi kwam helpen en naar de dokter bracht ten tijde van val van de zwembadmuur. Met een bezwaard hart zoen ik haar ten afscheid.

Bij de NWS tref ik aan het eind van de middag nu al een paar dagen twee blou wildebeeste met een kleintje. BW-kalfjes lijken in niets op hun ouders en zijn lichtbruin van kleur. Zo vertederend.

Woensdag 13 januari

Bijles

Ik ga naar Ellisras om het beheer en onderhoud van de nieuwe website bijgebracht te krijgen. Francois had uitgelegd waar hij ongeveer woont. Als ik in de buurt ben moet ik hem bellen zodat hij mij verder kan loodsen. Als ik eenmaal voor het hek van een compound sta, blijkt mijn telefoon het niet te doen. Dus hoe vind ik Francois nu? Vorige week moest hij naar Pta voor een onderhoudsbeurt aan z地 auto. Ik vroeg hem toen nog waarin hij reed als je helemaal naar Pta moet. Een Rolls Royce, Jaquar, Hummer, (en dat allemaal van mijn centen? denk ik erbij). Dat niet volgens Francois, maar wel een Volvo. Voor alle andere auto痴 dan een Toyota moet je gewoon naar de grote stad voor een onderhoudsbeurt.

Ik kijk dus hoopvol rond of ik ergens binnen het hek een Volvo bij een huis geparkeerd zie staan. Er staan een stuk of 10 12 huizen op elkaar gepakt en ik zie maar twee auto痴 waarvan 鳬n inderdaad een Volvo. Dat wordt dus gewoon even heel hard toeteren in de hoop dat hij me hoort. De deur van het huis-met-Volvo gaat open en Francois komt naar buiten om met de afstandsbediening het hek open te maken.

Francois rookt als een ketter, maar in huis heeft hij een alternatief. Een nepsigaret die je met vloeibaar teer kunt vullen om zonder de omgeving er mee te storen toch je verslaving in stand te kunnen houden en voortzetten. Met de website waarop hij die rotzooi kan bestellen altijd onder handbereik.

Het is een piepklein huisje met open keukentje en een woonkamer die net groot genoeg is voor een tweepersoons zitbankje, een bureau en een TV die conform goed gebruik staat te brullen. Het heeft geen zin om te vragen dat ding uit te doen, ze kunnen gewoon niet zonder een heleboel kabaal aan hun kop die zuid afrikanen. Z地 vrouw is kennelijk naar haar werk (je zou echt gek worden als je met z地 tween de hele dag ik zo地 kleine ruimte opgesloten zat; de cellen in nederlandse gevangenissen zijn echt groter) en hun dochter van een half jaar naar de creche om er de eerste beginselen van rottigheid uithalen bijgebracht te krijgen.

Het lijkt allemaal erg eenvoudig, maar het probleem van ieder whizkid is dat ze nix kunnen uitleggen aan een leek. Flits flits flits terwijl ik driftig probeer mee te kijken en mee te schrijven. Het zal wel een kwestie zijn van vaak doen denk ik hoopvol.

Na twee uur sta ik weer buiten en ga de mij opgedragen boodschappen doen.

Thuis kan ik niet met m地 website aan de slag omdat er een heleboel werk te wachten staat zoals het in de olie zetten van de nieuwe kozijnen die Moses klaar heeft. Het hout drinkt de olie zodat de behandeling wel drie keer herhaald moet worden.

Raja zoek

Maar bij thuiskomst staan mij heel andere zorgen te wachten: Raja staat niet achter de deur, ik kan haar ook nergens vinden, en die verdomde apen zitten overal in de tuin. Jan is er ook niet. Op goed geluk bel ik de buren of hij daar toevallig is om mee te helpen laden oid. Hij is er inderdaad, maar zit in de lapa aan het bier. De truck met Letty痴 huisraad is nog maar net vertrokken want er was veel tegenslag met lekke banden. Pat en Letty moesten dus nog achter nieuwe banden aan in Ellisras voordat de caravaan uiteindelijk om vier uur kon vertrekken in plaats van twaalf uur zoals gepland. Want het is zeker vier uur rijden naar Rustenburg e.o.

Jan weet zeker dat Raja binnen is, maar ik heb het hele huis doorzocht en ben een toeval nabij. En dan opeens zie ik haar met een bek vol met hele grote veren. Madam heeft prooi en haar kop niet opengedaan. Want wat wil het geval: Jan had een grote dode roofvogel althans de veren ervan) gevonden en die mee naar huis genomen om uit te zoeken wat het was. Aan die veren zat nog een stuk karkas en dat had hij in de woonkamer ergens in een doek gewikkeld neergelegd. Ik vond het al zo vreemd toen ik binnenkwam: overal hele grote veren over de vloer verspreid.

Mijn opluchting kent geen grenzen.

Donderdag 14 januari

Jan is ziek en ik krijg hem zover om mee naar dokter Poortier te gaan. Die kan op het eerste oog niets vinden en neemt bloedmonsters voor nader onderzoek. Jan voelt zich echt honds-beroerd en het wordt er niet beter op, de situatie verslechtert nog verder. Maar hij wil de uitslag van het onderzoek eerst afwachten en gaat naar bed.

Kom van dat dak af!

Bij thuiskomst hoor ik iets zwaars op het dak lopen. Ik ga naar buiten en zie de krokodil op het dak. Ik probeer het met 徒om van dat dak af, maar ze kent of Peter Koelewijn of het liedje niet, want ze geeft geen sjoegen. Er liggen ook overal grote plukken wol uit de schapenvacht die in de bieb ligt. Ik snap er geen hout van. Ik loop naar de bieb en kijk uit het raam naar de plukken wol en daar blijkt mevrouw ook reeds bij het raam gearriveerd. Ze is bezig om een gat te graven en een nest te bouwen. Ik doe het raam open en zeg haar dat dit echt niet de bedoeling is. Ik wil best een kraamkamer voor je maken, maar niet in het dak. Ze begint te blazen en haar longen vol te zuigen om nog imponerender over te komen dan ze al is. Jan ligt in bed te kreperen, dus die ga ik niet storen. Dan maar Moses om hulp gevraagd. Met dikke handschoenen aan proberen we haar te pakken om in een voerzak te stoppen zodat we haar een paar kilometer verderop weer los kunnen laten. Mission impossible want ze vlucht verder het dak op.

Moses stelt voor een lange lat met een oog te maken waar een touw doorheen kan om een lus te vormen die we om haar kop kunnen wurmen. Zo gezegd zo gedaan. Als we haar kop dan eenmaal in de lus hebben (het klinkt eenvoudiger dan de werkelijkheid) racet ze het dak verderop Moses min of meer achter zich aan sleurend. Het is nogal een hilarische vertoning, maar ook stressvol omdat ik haar absoluut geen pijn wil doen of wurgen. Na een half uur worstelen en met een extra stok weten we haar uiteindelijk aan de grond te krijgen omdat ze zich met haar grote klauwen stevig vasthield aan het kippegaas op het dak. Ik hou de voerzak voor haar kop waar ze invlucht met het touw nog om haar nek. Moses probeert het eraf te halen waarbij ik op haar moet neerhurken en haar lijf en klauwen tussen mijn knin klemmen zodat ze met haar scherpe klauwen niet op Moses kan inhouwen. Ze is gewoon doodsbang en doet er alles aan om te ontsnappen. We besluiten het touw nu maar even het touw te laten en in de zak naar haar nieuwe bestemming te rijden. Moses achterop het bakkie met de zak in z地 hand. Als we een geschikte plek gevonden hebben volgt hetzelfde ritueel: ik klem haar tussen m地 knin en Moses weet het touw van haar kop te krijgen waarna ik haar loslaat en ze er als een speer vandoor gaat. Het zal mij benieuwen hoe lang het duurt voordat ze terug is onze krokodil. Hopelijk houdt ze er niet al te veel trauma痴 aan over en heeft ze niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk een hele dikke huid.

Truuk speciaal

Sakkie komt vragen of ek mre miskien by die dorp loop om met my saam te loop. Ek loop by die dorp Sakkie, maar jy loop mooi met mis Pat saam. Sy vat jou by die bank en jy gaan haar mooi bataal. Daar had hij niet op gerekend dat ik van z地 enorme betalingsachterstand bij Pat op de hoogte was. Onnozele hals om te denken hiermee het terugbetalingsonheil te kunnen omzeilen. Maar eerlijk gezegd begrijp ik ook niet dat Pat er opnieuw ingestonken is nadat ik vorig jaar ook al een keer geld inhield op z地 salaris op haar af te betalen en ik haar liet weten dat dit niet de methode is. Het is immers een zaak tussen hen beiden waar ik niet tussen wil zitten.

Vrijdag 15 januari

Elisabeth

En weer moet ik op pad richting Ellisras. Dit keer om glas te laten snijden voor de nieuwe kozijnen plus nog een heleboel andere nagekomen berichten. Bij Shoprite stuit ik op Elisabeth. Wat doe jij hier? vraag ik haar. Ze is op zoek naar werk hetgeen soms in een 鳬ndagsbaantgje resulteert. Ze is met het kind vorige week maandag inderdaad naar de dokter geweest maar van Olivier slechts R150 gekregen. Hij wilde er van ons 300 maar we hadden er slechts 200 in huis plus een handje koper geld voor de taxie. De rest dus zoals reeds vermoed gewoon verzopen. Ze had hem al gevraagd hoe kom jy gaan nie terug by die werk toe nie? Ik vertel haar van het voorval en vraag haar waarom ze geen beetje geld op de bank achterhoudt voor noodgevallen zoals deze. Het antwoord is even simpel als onthutsend. Als Oliver naar Ellisras komt, moet zij er ook zijn om zijn hele salaris van haar rekening (Olivers salaris wordt op haar rekening gestort omdat hij er zelf niet in slaagt om een bankrekening te openen) te trekken en aan hem te overhandigen. Maar krijg je dan geen geld voor de kinderen vraag ik haar. Nix nix nix. En dan vervolgt ze zoveel spijt te hebben van haar besluit destijds om het kind niet te laten weghalen omdat ze bang was voor Olivers dreiging dan naar de politie te gaan wegens moord op zijn kind. Ik had een mooie baan vervolgt ze en door zijn toedoen ben ik die kwijtgeraakt, zit ik in de problemen en onderhoudt hij z地 kind niet. Hy het my ook nie getrou nie en is net lief vir die bier . Had ik maar naar die missizz geluisterd. Jy het my so ges nie meer babas nie en ek het jou nie mooi gehoor nie. Ik kan dit ook niet voor haar oplossen hoe sneu ik het ook vind. En dan vervolgt ze dat ze bij haar ontslag ook al niets van ons gekregen had. Pardon: doorbetaald zwangerschapsverlof gedurende 5 maanden en R5000 op je bankrekening. En zo sta je met beide voetjes heel gauw weer op de grond, een eventueel opkomend gevoel van medelijden daarmee hardhandig en rigoreus de kop indrukkend.

Stopverf

Ik heb m地 hele boodschappenlijstje keurig afgewerkt en heb me 5 kilo stopverf in de maag laten splitsen. Zoveel heb ik helemaal niet nodig sputter ik tegen, maar volgens de geleerden bij Bou en Hardeware echt wel. Het kost bijna niets, maar hier kan ik een hele stad mee van ramen laten voorzien volgens mij. Een gedachte die bij thuiskomst door iedereen wordt bevestigd. Op Jan se Pad tref ik een groep van tussen de 20 30 dwarf mongooses. Zulke kleine schattige diertjes waarvan er altijd, zoals bij meerkatte/stokstaartjes een aantal rechtop op wacht moeten staan.

Ik ben eigenlijk bekaf van al dat een en weer gerij maar ik kan direct weer aan de slag met olin van kozijnen nu Jan uit de roulatie is.

Hamerkop

Na het zwemmen staan de njala痴 al weer hoopvol naar binnen te loeren en valt mijn oog op iets geks in de vijver voor het huis. Het lijkt een eend, maar het is de Hamerkop die rustig zit te wachten op de kikkervisjes die zo nu en dan een beetje te dicht bij de wateroppervlakte komen. Ik begreep het al niet dat het gebroed van de foamtreefrog dat wij zo listig hadden weten te redden totaal verdwenen was, maar nu dus wel.

Zaterdag 16

Pat en Brian hadden gisteren nog even langs zullen komen, maar de documenten voor de verkoop van hun huis die bij mij waren binnengekomen, moeten in origineel per post naar de makelaar. Ik vraag haar of ze haar geld van Sakkie terugbetaald heeft gekregen. .. neen. Hij was al vertrokken voordat zij naar Ellisras ging, maar kwam hem onderweg toch liftend tegen. Ze heeft hem meegenomen naar de bank, maar hij zei dat zijn pasje bij Geikie was. Eerder toen ze hem om z地 pas vroeg loog hij dat het pasje in z地 kamer lag. Nu liegt Sakkie altijd en kan Pat naar d池 centen fluiten. Ik zal het van z地 retrenchmentvergoeding aftrekken.

Moses heeft tot vier uur gewerkt, Oliver ook. Die kon kiezen: z地 afwezigheid van vorige week maandag wordt of van z地 salaris afgetrokken, of hij werkt vandaag over om Moses te helpen. Het was het laatste geworden. Maar om vier uur heeft hij er tabak van, terwijl Moses nog niet klaar is. Moses besluit dus om naar Vaalwater te gaan en of ik hem aub naar de tarroad wil brengen. Dat wil ik wel, maar dan wil hij ook geld. En dat nu is niet aan de orde. Vorige week duidelijk papieren afspraak gemaakt: rest van de verschuldigde aanneemsom bij oplevering naar algehele tevredenheid en daar wijken we niet van af. Maar het restant werk is slechts een peulenschil blijft hij maar volhouden. Nou stop it Moses or I am going to get very mad at you. Als je de zakenman wil uithangen, gedraag je dan ook als zodanig in plaats van te jengelen als een klein kind. De boodschap komt over en hij gaat zonder geld naar huis. Als hij uitstapt zegt hij dat hij bij ons echt niets te klagen heeft, waarschijnlijk om z地 gezeur over geld goed te maken.

Zondag 17 januari

Jan ligt nog steeds te bed, valt kilo痴 af, eet niet en drinkt nauwelijks en ziet er inmiddels uit als een spook, maar zoiets zeg je natuurlijk niet hardop. Ik maak me wel zorgen want het ziektebeeld verandert maar toch wil hij wachten op het bloedonderzoek ipv opnieuw naar de huisarts. Ik ben de hele dag bezig met allerlei klussies om te herstellen wat anderen hebben laten vallen. Postief puntje is dat Abram belt dat hij weer terug by die plaas is. De njala痴 melden zich voor hun brokkies, maar die zijn helaas op. Ik probeer dit gemis te compenseren met doorgeschoten sla uit de kas en dat gaat schoon op.

Maandag 18 januari

Leugentje om bestwil

Jan is er werkelijk ongelofelijk beroerd aan toe en ik bel Poortier of de uitslag al bekend is. Jawel: geen bijzonderheden. Behalve een verhoogde bloodcount dat zou kunnen wijzen op een bacteri infectie. Ik zeg Topsy dat we er nu aankomen en meldt Jan dat de dokter hem weer wil zien. Klein leugentje om bestwil nu de gezondheid in het geding is.

We gaan op weg naar Poortier en ik meldt Moses (ik had hem beloofd om nog wat ontbrekende latten te kopen) dat het later gaat worden omdat we bij de dokter zitten. En dat toch echt prioriteit geniet.

NU

Bij Poortier wordt de meest recente gang van pijnzaken besproken en na een nieuwe onderzoek komt hij op de suggestie dat het mogelijk galstenen zijn en die daarenboven ook nog eens een infectie veroorzaakt hebben. Poortier belt onmiddellijk dr. Grobbelaar in Pta en die zegt; stuur hem maar langs. NU. Fijn, kunnen we eerst terug naar huis (de totaal verkeerde kant op) om medicijnen en kleding op te halen en dan dezelfde weg terug naar Pta. Moses z地 toolbox staat achter op het bakkie, maar ik heb nu geen tijd om die ergens bij hem thuis te gaan afladen. Er is hier gewoon sprake van een noodgeval want ik moet om uiterlijk drie uur in Pta in het ziekenhuis zijn.

Eenmaal thuis zoekt Jan z地 handeltje aan medicijnen en kleren bijeen, ik instrueer Moses, maar die is van mening dat het binnen een uurtje allemaal gepiept is en ik best kan wachten. En dan komt opeens de baas in mij naar boven: I am not looking for a rush job but a perfect job. Ik herhaal het 10 keer en wel steeds hardhandiger en nu geen gezeik. Ik heb andere dingen aan m地 kop. Maar ik heb er geen vertrouwen in dat hij de opdrachten die ik hem gegeven heb, ook uitgevoerd gaan worden. Als de kat van huis is .

Kwelgeest

Ik ben genoodzaakt het met de verkeersregels dit keer niet zo nauw te nemen maar weet toch twee speedtraps handig te omzeilen dankzij mijn voorliggers. Thank you! Om klokslag drie uur staan we voor 稚 zuid afrikaanse hospitaal en melden we ons bij dr. Grobbelaar. En die heeft me een spreekkamer wel zo chique. Hij lijkt in niets op een hospitaal. Mooie fauteuls in bordeaux rood, zelfde kleur vazen en nepblommen, kunst aan de muur. Dr. Grobbelaar doet een echo en spot Jan痴 kwelgeest. Inderdaad een galsteen. De Dr bespreekt onmiddellijk een zaal en stuurt ons door naar de naast gelegen slagerij. Kwestie van een deposit betalen, formulieren invullen en naar je kamer. Jan moet aan de drip om de ontsteking die de galsteen veroorzaakt heeft te bedwingen en ook z地 bloedsuiker lijkt inmiddels nergens meer op. Als dat allemaal niet in orde is, kan er niet geopereerd worden. Grobbelaar is inmiddels ook aan het bed verschenen en ook dr van den Berg (Jan痴 diabetes internist) wordt opgetrommeld (zit in hetzelfde ziekenhuis).

Er worden pijnbestrijders en slaappillen aangerukt just in the case en ik ga weer naar huis want ik wil 稚 liefst voor het donker is in ieder geval Vaalwater hebben bereikt. De weg tussen Modimolle en Vaalwater is wel zo beroerd slecht, daar wil je met het donker niet rijden. Ik scoor nog snel witlof bij Woolworths en dan kan ik er weer 300 K tegenaan. Om tien voor acht ben ik weer op de farm en heb dan 700 K op de teller staan die dag. Na het ontbijt niets meer gegeten of gedronken (nou ja anderhalve liter water) dus ik begin aan een feestmaal van witlof met een grote bel rode wijn. Het heeft helemaal geen zin mee te lijden met Jan, daar wordt hij niet beter of slechter van. Ik bel Abram dat ik weer thuis ben, maar hij had het bakkie natuurlijk allang gehoord. Raja doet alsof ze niets te eten gekregen heeft (dat liegt ze, want ik zie aan de positionering van de voerbakken dat ze het wel gekregen heeft) maar ze krijgt het voordeel van (geen) twijfel. Ze schrokt een tweede portie naar binnen terwijl Luna slechts een paar hapjes uit beleefdheid neemt.

Dinsdag 19 januari

Om zeven uur telefoon: Moses die opgehaald wil worden. Ik vraag hem of hij niet goed snik is, dat ik nog in bed lig en wil slapen omdat ik doodop ben van die uitputtende reis van gisteren. Nou valt dat echt reuze mee, maar ik heb geen zin om voor m地 werkvolk het bed uit te komen. Daar komt nog bij dat hij vanochtend met iemand anders hier zijn toolbox zou komen ophalen en Abram zou het hek voor hem zou openmaken. Het was immers helemaal niet zeker of ik gisteren terug had zullen/kunnen komen. Hoe laat dan wel, wil hij weten. Deze week in ieder geval niet meer. Als ik in bad lig, staat hij opeens bijna voor m地 neus. Hij is toch met die iemand anders gekomen. Ene witte Tom voor een tweedaagse klus in Welgevonden.

Klerezooi

Moses wil dat ik naar z地 werk kom kijken want het is klaar. Het glas zit er in, maar ik heb zelden zo地 knoeiboel gezien. De stopverf is op goed geluk in de sponningen gemikt lijkt het wel zodat er op de meeste plaatsen niets zit, en waar het wel zit piept het aan alle kanten met grote klodders en lange slierten uit de sponingen. Ook de kieren en naden zijn niet dicht-gemaakt. En hoekjes die moesten worden afgewerkt, heeft hij gewoon stopverf opgesmeerd in plaats van houtvuller. Ik wordt hier toch wel zo kwaad om. Zou je het zelf accepteren in jouw huis vraag ik hem: neen dat niet. Waarom hier dan wel? Ik wordt steeds kwaaier want ook het bureau dat ze beloofden weg te zetten om het tegen beschadiging te beschermen staat nog waar het stond met 3 diepe krassen erin. Ik sla met vlakke hand keihard op het bureaublad zodat iedereen er als bevroren bijstaat. Ja, als ik eenmaal over het randje geduwd ben dan kun je maar beter niet in de buurt zijn. Moses kan vertrekken en vrijdag de rotzooi in orde komen maken.

Moses haalt het gelukkig niet in z地 hoofd om over afrekenen te praten, want Oliver vertelt mij later gniffelend dat hij Moses gisteren al had ingepeperd: jy gaan so nie regkom met die missizz nie! Sommige boodschappen blijven kennelijk soms toch hangen.

We zullen een lijst voor Moses maken wat er allemaal nog moet gebeuren vrijdag a.s.: alle glas eruit bijvoorbeeld, brandschoon poetsen, alle stopverf verwijderen en dan zal ik hem eens mooi voordoen hoe het wel moet. Hij had het zelfs gepresteerd om een gebarsten raam te plaatsen. Wie doet nou zoiets? Alle dagen mooi gewerkt, maar als de kat van huis is ..

Woensdag 20 januari

Jan is vanmiddag geopereerd, maar pas begin van de avond krijg ik hem aan de bel. Hij heeft pijn en omdat z地 galblaas ernstig ontstoken bleek, heeft hij ook nog een drain gekregen. Hij probeert maar zoveel mogelijk te slapen om hopelijk gauw weer boven-Jan te zijn.

Kikkervissen

Als ik m地 baantjes aan het trekken ben, vliegt de hamerkop over. Die is ongetwijfeld weer wezen kikkervissen. Want inmiddels hadden we een tweede lading foamtreefoglarven gered. Die zullen ook wel snel vertrokken zijn als de hamerkop elke dag komt snacken.

En afgelopen nacht blijkt er een bruine hyna langs het huis te zijn gemarcheerd. Dat is eigenlijk heel erg leuk als ik 痴 ochtends naar de workshop of kas ga, om sporen te lezen en te zien wat zich afgelopen nacht zich min of meer onder je neus weer heeft afgespeeld.

Donderdag 21 januari

De tractor heeft een lekke voorband, maar onze grote jack (krik) is volgens de jongens stuk, dus haal ik er een bij Brian. Een heel kleintje waarmee ik nog niet zie gebeuren dat de tractor kan worden opgekrikt, maar Brian legt Abram uit hoe hij met moet doen. Ik had Abram veiligheidshalve maar meegenomen in de veronderstelling dat ik met een loeizwaar ding thuis zou komen. Daarna wijdt ik me aan huishoudelijke taken omdat Maria deze week niet kan komen schoonmaken. George en Lesley worden in het weekeinde verwacht, dus dat moeten de gastenverblijven er pico bello bijliggen. Ik vind het een pokke (maar absoluut noodzake-lijke) baan. De aantallen spinnen in allerlei vormen, maten en kleuren, die ik in de loop der tijd al heb moeten opruimen is niet meer bij te houden. Er zijn plekken waar je elke dag gewoon even met de duster langs moet. Dat zijn nu de geneugten van een grasdak.

痴 Middags breng ik de jack terug naar Brian en ben aangenaam verrast dat Oliver en Abram het wiel er af gekregen hebben. We hebben ooit een off-load-ramp gemaakt voor eventuele dieren die we nog eens zouden willen aanschaffen, maar nu blijkt het een hele goede plek om het wiel op de auto te rollen. Want het is echt ontilbaar. Als het wiel op het bakkie belandt ben ik bang dat het door z地 veren gaat. Morgen gaat het wiel mee naar het tyre cente in Ellisras en hopelijk is het alleen maar een gaatje dat gerepareerd kan worden.

Gemarineerde schorpioen

Bij het opentrekken van het poolcover spot ik een grote schorpioen op de bodem. E駭 met een hele dikke staart en hele dikke scharen. Het lijkt een parabuthus, die door het chloor en zout mogelijk lichtelijk verkleurd is. Ik vis hem eruit en kieper hem over de rand. Als hij nog leeft kan hij vandaar af zijn levenspad vervolgen, anders komt er wel een predator langs die wel zin heeft in een gechloreerde cq gemarineerde schorpioen, want zo地 lekkernij kom je niet elke dag tegen.

Ik probeer Jan te bellen, maar hij neemt niet op en z地 mailbox is vol. Ik bel regelmatig met het ziekenhuis. Jan is helemaal niet goed te pas en heeft veel pijn en ongemak van de drain. Volgens mij hoef je in een ziekenhuis toch geen pijn te lijden, maar hij is er beroerd aan toe. Ziet en spreekt het liefst niemand en probeert zoveel mogelijk te slapen. Het klinkt nogal liefdeloos, maar om in deze situatie naar Pta te gaan en daar te blijven logeren om 3xdaags een uurtje op bezoek te zitten terwijl het hem eigenlijk allemaal te veel is, heeft niet zoveel zin.

痴 Avonds belt Ria uitgebreid. Meestal als telefoongesprekken lang duren, wordt zomaar opeens de verbinding verbroken, maar we waren wel zo地 beetje weer op de hoogte van elkaars wel en op dit moment veel wee.

Vrijdag 22 januari

Volgens het ziekenhuis gaat het iets minder slecht met Jan. Hij klinkt inderdaad iets beter en ik een kort gesprek met hem voeren, maar 痴 middags is het al weer veel minder en z地 arts is iemand van heel weinig woorden en nog veel minder tijd aan het bed. Het is echt zo waardeloos als je partner ver weg ligt te kreperen en je er geen zak aan kunt doen, behalve hopen dat het snel weer de goede kant opgaat.

Ik heb weer een hele waslijst in Ellisras af te werken. Het tractorwiel, nieuw raam, glaslatten, supermarkt, verf etc.etc. Ik heb met Moses afgesproken dat hij morgen komt, want dat komt ons allebei wel zo goed uit. En aangezien de vader van Emmy weer een vrachtje dood hout komt opladen, kan hij Moses mooi meebrengen had ik zo gedacht. Maar bij thuiskomst blijkt pa nu reeds gearriveerd. Daar gaat m地 plannetje hetgeen des te vervelender is omdat er in heel Ellisras geen glaslatten te vinden waren. Die had Moses mooi uit Vaalwater kunnen meebrengen als hij toch met pa z地 bakkie zou meekomen. Wat nu? Als u morgen nu nog een vrachtje komt ophalen en Moses dan gelijk meeneemt stel ik voor? Er wordt druk overlegd (met kleine Abram en Frikkie die ook meegekomen zijn) en daartoe zijn ze wel bereid. Ze kunnen Moses zelfs thuis ophalen, want kleine Abram weet waar hij woont.

Ik dacht aanvankelijk dat er niet zoveel hout op pa z地 bakkie zou passen, maar ze hebben verticale stokken in de hoeken gezet zodat je daar toch een behoorlijk grote hoeveelheid hout tussen kunt optasten en dat alles met touwen vastgesjord. Het hout is bedoeld om eten te koken, want met Eskom kan het niet meer uit. Zij zijn zo mooi geholpen en bij ons ruimt het lekker op al die dode bomen die her en der in het veld verspreid liggen.

Goed gedaan manneke!

Op de heenweg naar Ellisras trof ik een verkleurmannetjie op het Witkoppad. Ik stapte uit, want voor een niet oplettende chauffeur, rij je er zo overheen. Manneke we gaan je mooi aan de kant van de weg zetten, maar het manneke doet liever z地 eigen zin. Ik probeer hem met m地 voet voorzichtig in de goede richting te dwingen, maar daar wordt hij boos om. Hij spert z地 bekkie wagenwijd open, blaast zijn buikje bol en klimt resoluut op m地 schoenen. Dat komt mij wel goed uit, want dat is een betere transportmethode naar de kant van de weg dan de aanvankelijke manier. Maar het blijft niet bij mijn schoen, hij klimt met een noodvaart tegen m地 broekspijpen op, strijdlustig nog steeds z地 mond dreigend wijd open. Hij vervolgt de reis via m地 shirt naar mijn rug en schouders waar ik hem niet meer kan zien. Nu staan er langs de kant van de weg allemaal boompjes en struiken, dus ik loop naar een struik, buig me voorover onder een tak en stel het manneke voor op een tak te klimmen. Hij snapt direct wat de bedoeling is, en stapt over op een tak waar ik hem nog even een klopje op z地 rug geef: goed gedaan manneke.

Met Jan is het nog steeds kommer en kwel en hij heeft liever dat ik niet meer bel. Hij belt zelf wel als hij daartoe in staat is, want het kost het teveel moeite en pijn om zich te bewegen. Wat een absoluut waardeloze situatie.

Zoals gebruikelijk komen de njala痴 hun brokkies bietsen, maar een beetje aan de late kant en al vrijwel donker. Het is dat ik toevallig naar buiten keek anders waren ze hun brokkies misgelopen.

Bij Matthijs is Hetty Blok (90!!!) op bezoek. Ik was vroeger gek op die serie en het is moeilijk voor te stellen dat het allemaal al zo lang geleden is en zij inmiddels zo stok en stok oud. En Marjanne Timmer er door een totaal bekend meisje uitgeschaatst voor de 500 meter op de Olympische Spelen. Zonde.

Zaterdag 23 januari

Slijmbal

Om tien uur arriveert het gezelschap en Moses laadt z地 gereedschapskist weer af. Toen ik hem gisteren belde, zei hij erg blij te zijn dat ik terugbelde. Kennelijk had hij verwacht niet meer terug te hoeven komen na het zooitje wat hij er maandag van gemaakt had. Ik vroeg hem of hij toevallig de nog afmetingen van het gebarsten glas uit z地 hoofd wist. Dat niet, maar hij was er zeker van dat ik het heel goed kan opmeten because you are a very clever lady madam. You can do everything. Slijmbal!

Moses haalt de 10 glaspanelen uit hun sponningen en ik boen het glas brandschoon. Als ook alle stopverf verwijderd is begin ik met het draaien van de stofverfdrolletjes om in de sponningen aan te brengen waarna het glas er tegenaangedruk kan worden. Elke keer als ik hem vraag of hij het snapt zegt hij yes, I am with you madam! Moses moet handschoenen aan om geen vieze vingers meer op het glas te krijgen, want achter 5 van de 10 panelen kan ik niet meer komen vanwege het vliegennet dat daar is aangebracht. Het gaat tergend lang-zaam want hij wil het niet opnieuw verprutsen kennelijk want hij krijgt graag nog meer klusjes.

Tijdens het werk komt er wel eens iets te sprake. Dat Frank (Jan痴 zoon) en zijn gezin in mei op bezoek komen bijvoorbeeld. Hij vraagt of dat dan ook niet mijn zoon is. Neen want ik heb en wilde geen kinderen. Daar wil Moses alles van weten, want hij heeft er twee en dat moeten er vooral niet meer worden. Maar z地 vrouw heeft het niet zo op prevention (condooms dus). Dan ga je gewoon naar dr. Poortier en vertel dat er een knoop in moet dan krijg je wel een verwijzing naar het ziekenhuis waar het een fluitje van een cent is om een en ander onge-daan te laten maken. Dat lijkt hem een goed plan. En ik kan dit maar niet genoeg promoten: Knoop erin, want de wereld barst nu al uit haar voegen.

Om half zes meld ik me off-duty en ga zwemmen.

Zondag 24 januari

Op ziekenbezoek

Nu er nog geen zicht is op Jan痴 thuiskomst, ga ik op bezoek met schone kleren, medicijnen etc. Op de een of andere manier wil Moses niet alleen blijven of alleen werken. Hij rijdt dus mee naar Vaalwater en ik pik hem vanavond gewoon weer op. Hij was trouwens om kwart over zes al begonnen om het gebrekenlijstje af te werken. Ik vraag Abram het bakkie vol te tanken en dan bekent hij dat hy 地 fout gemaak het. Nie groot fout nie, maar toch. Gisteren was Emmy痴 pa dus weer hier om en Moses te brengen en nog een lading hout te stouwen. Daarbij hadden ze een houtzaag gebruikt om er handteerbare stukken van te zagen en was de zaag per ongeluk op pa痴 bakkie achtergebleven.

Hoe het komt weet ik niet, maar iedereen weet opeens dat Sakkie voor de Kerst ongevraagd een rol electriciteitskabel had meegenomen naar Shongoane en veronderstelt nu dat dat de reden voor ontslag is. Dat is het dus niet, maar als het helpt om zo de orde een beetje te handhaven, vind ik het allang best.

Ik heb er geen hekel aan om naar Pta te gaan, maar dat ellendige stuk weg van 60 kilometer tussen Vaalwater en Modimolle blijf ik een verschrikking vinden. Er is gelukkig nauwelijks verkeer op de weg en om elf uur sta ik bij Woolworths om lekkere dingen voor Jan te kopen. Want eten en drinken doet hij nauwelijks en het ziekenhuisvoer is ronduit vies, aldus Jan. Veel fruit, zoals ananas, meloen, bosbessen, druiven, fruitsapjes, melk en (ongezonde) snackdingen. Als ik hem maar aan het eten krijg is op dit moment belangrijker dan de mate van verantwoord of niet.

Gourmet meal

In het ziekenhuis loop ik z地 diabetes arts Janie van den Berg tegen het lijf. Ze komt elke dag even langs. Jan zelf ligt nog te slapen zodat ik nog snel een krantje voor hem kan gaan kopen in de kiosk. Hij ziet een beetje bleekjes en met 2 drains plus een drip een al met al een behoorlijke slangentoestand. Een toiletbezoek is dus een hele operatie om maar in passende ziekenhuistermen te blijven. De lunch wordt gebracht en inderdaad het lijkt nergens op. Aardappelpuree, worteltjespuree en een grijzig bruine droge korrelige substantie dat op rul gebakken gehakt moet lijken of zo. Echt het ziet er niet uit en dat krijgt hij elke dag. Er is namelijk maar 鳬n lichtverteerbaar menu voor diabetspatienten. Zelfs dr. Van den Berg trekt een vies gezicht en vraagt of dat nou echt niet beter kan. Neen dus. Maar voorlopig kan hij teren op de twee boodschappentassen vol Woolworths heerlijkheden.

Ik lees de SMSjes voor, laat hem de mailbox uitluisteren zodat ik de telefoon weer kan opschonen en er weer nieuwe berichten kunnen binnenkomen.

Om drie uur is het weer tijd om te vertrekken want ik moet wat boodschappen doen en wil voor het donker thuis zijn. Het is wel zo vervelend om Jan achter te moeten laten met al z地 pijntjes, ongemakken en ziekenhuisleed.

Alle winkels in Brooklynmall zijn al gesloten behalve Woolworths, maar die blijkt compleet geplunderd, althans wat de verse producten betreft. Moses heeft ook een boodschappenlijstje ingeleverd. Hoofdbestandddeel: 2 (!!!!!) kilo vlees. Hij eet meer vlees dan hij per dag verdient als je het mij vraagt. Daarna nog snel naar Buildersware House voor een rail die ik bij ons in de buurt nergens kan krijgen. BWH staat op sluiten, maar mij wordt doodleuk medegedeeld dat de verkoper van die rails vandaag niet werkt, en ze dan dus ook die spullen niet verkopen. Dat liegen ze, want die dingen staan gewoon los in een bak die je zo mee kunt graaien. Het is wel duidelijk dat ze de clint liever de tent uitkijken dan spullen op de valreep te verkopen.

Pot met goud

Bij Bela Bela kom ik een ongelofelijke hoosbui terecht. Links van mij schijnt de zon, boven mij hoost het en rechts staat een perfecte regenboog. Aan het eind daarvan zou een pot met goud staan aldus mijn moeder destijds. Ik heb er tevergeefs wat achteraan gelopen.

Ik pik Moses in Vaalwater weer op en die heeft een vriendin meegenomen (na mij terzake eerst telefonisch te hebben geconsulteerd) om zijn kamer schoon te maken. Toe maar. Tegen zevenen ben ik weer thuis. Ik heb rustiger zondagen gekend.

Maandag 25 januari

Bietser

Halverwege de middag meldt Moses dat hij het lijstje helemaal heeft afgewerkt. En hij heeft twee extra klussies gedaan. Ter compensatie zijn de boodschappen van gisteren voor mijn rekening. Want hij blijkt het vlees gisteravond ook nog met Abram, Sakkie en Oliver te hebben gedeeld. Dus hij is ook de beroerdste niet. Ik inspecteer het werk en het kan de goed-keuring wegdragen. We maken een optelsom van hetgeen hij al verteerd heeft en nog te goed heeft: ruim R 1,100.00. Hij probeert er nog airtime bij te bietsen, maar alleen het tot op de cent nauwkeurig uitgerekende verschuldige bedrag wordt uitbetaald en eventueel airtime daar dus van afgetrokken. I like you madam, I like you very much. We can talk business. Hij bedoelt waarschijnlijk dat hij er respect voor heeft dat ik op mijn strepen sta en blijf staan. Ik breng hem en de vriendin naar de tarroad nadat hij nog geprobeerd heeft of ik hem naar Vaalwater wil brengen. De kamer ziet er inderdaad spic en span schoon uit en is keurig opgeruimd.

Jan sms稚 dat de drain er uit is en en woensdag naar huis mag.

Dinsdag 26 januari

Het gastenhuis moet opnieuw geschilderd want bij de werkzaamheden zijn hier en daar beschadigingen opgetreden en ik vond de gele kleur altijd al te citroenerig. Ik ben van negen uur tot half zeven 痴 avonds bezig. Abram doet de hogere gedeelten waar ik zelf niet bijdurf. Dat valt me nou toch wel zo tegen van mezelf, maar met m地 instabiele linkervoet durf ik echt niet meer op een hoge ladder te jongleren met kwast, roller en emmertje verf. Abram heeft niet alleen de muren geschilderd, maar ook zichzelf. Z地 hele werkoutfit is geel van voren. Oliver heeft tot taak om de ladder stevig in bedwang te houden om ongelukken te voorkomen.

Om half zeven heb ik er best wel ongelofelijk tabak van en wil gewoon even helemaal nix. Maar dan belt Abram dat Felida van Tswana voor het blouwe hek staat en mij wil spreken. Maar ik zit zelf nog onder de verf, moet nog douchen en heb er gewoon geen zin in. Ze moet maar bellen of een andere keer komen hoor. Abram zal de boodschap overbrengen.

Woensdag 27 januari

Het voornemen om om half acht te vertrekken is gelukt. Abram heeft het bakkie weer vol-getankt en moet in de slaapkamer van het gastenhuis de nok nog schilderen. Ook als ik er niet bij ben Abram, moet je netjes werken hoor en niet zoals Moses vorige week. Dat loopt niet goed af zoals je weet. De reis verloopt zeer voorspoedig en ik spot gelukkig tijdig alle 3 speedtraps between Kranskop en Pta.

Jan zit aangekleed te wachten. Hij ziet er bleekjes en loopt vandaag in ieder geval geen marathon meer. Maar na 10 dagen ziekenhuisbed ben je gewoon een vaatdoek. Hij heeft al afscheid genomen van z地 lieve zustertjes/assistenten/mede zaalgenoten en de administra-tieve kant van de zaak afgehandeld inclusief ontslagbewijs.

We gaan naar Woolworths en opnieuw naar Builders Warehouse. Inderdaad, die rails staan gewoon in een bepaald schap en kun je zonder enige interventie van wie dan ook meenemen naar de kassa.

In Vaalwater pikken we Emmy op; ze gaat morgen het gastenhuis schoonmaken. Haar zoon Abram staat er ook en zegt dat hij geen geld heeft voor bepaalde schoolspullen. Je weet toch wel dat je voor geld moet werken Abram? Ja dat weet hij heus wel. Hij komt of in een weekend, maar in ieder geval bij de volgende schoolvakantie. Hij krijgt de schoolspullen en staat 2,5 dag werken bij mij in het krijt.

Een echt gourmet meal

Jan gaat lekker uitgebreid onder de douche. Daar knapt een mens heerlijk van op. Bad of zwemmen mag voorlopig nog niet. Sommige wonden zijn gehecht, maar die van de drain niet. Moet kennelijk uit zichzelf dichtgroeien. Z地 rug is bont en blauw. Het zal er tijdens de operatie dus wel heftig aan toe zijn gegaan. Hij laat zich nog even aan de staff zien, want die hebben elke dag gevraagd hoe het met baas Jan ging. Ze zijn blij dat hij er weer is en gauw weer helemaal de oude zal zijn.En dan is het genieten van een feestmaal van alle heerlijkheden die hij bij Woolworths in de trolley had gestopt.

Onze eigen instorting

Tijdens het eten koken staat Abram opeens voor het keukenraam. Het is al donker dus ik heb het eerst niet in de gaten. Sy het 地 baie probleem. Die watertank het geval en gebreek en met armgebaren en bijpassend geluid wordt gedemonstreerd hoe dat er aan toe ging. De 2500 liter watertank staat op steigerwerk dat mogelijk doorgerot of geroest is, maar het zal me inderdaad wel een rotklap gegeven hebben. Maar het journaal zal het wel niet halen. Slachtoffers zijn er ook niet te betreuren behalve de tank zelf.

Donderdag 28 januari

Bolletje wol

Ik ben al om half zes wakker. De vleermuis in het kleine kamertje in het gastenhuis houdt me bezig. Het beestje woont daar al 3 jaar en hangt overdag als een klein bolletje wol aan een lat. Nu dat kamertje helemaal is dichtgemaakt met een kozijn kan hij er niet meer uit. De afgelopen 4 avonden heb ik de deur toch open laten staan en ben elk uur gaan kijken met een zaklamp of hij al uitgevlogen was om te gaan fourageren (zodat ik de deur definitief voor hem kan sluiten), maar steeds bleek hij er nog te hangen. Gisteravond heb ik de deur dichtgehouden om aan het vrije spel van de muizen een eind te maken. Ze vreten echt alles kapot. Maar die aktie zit me toch niet lekker. Het bolletje wol hangt er nog en met een duster probeer ik hem zachtjes, doch beslist te laten uitvliegen. Dat lukt uiteindelijk waarbij het kleine bolletje wol een wingspan van wel 20 cm blijkt te hebben. Het is best sneu, maar er zijn nog andere grasdakken genoeg waar hij vrij toegang tot heeft om overdag te kunnen hangen.

Emmy maakt het gastenhuis schoon samen met Abram, en Maria ons huis. Pat laat Maria aankondigen zat zij en Brian vanmiddag op bezoek komen. Oliver en Sakkie verwijderen gras en snel opschietende takken die de solargeyzer bij H&G het zicht op de zon ontnemen. Ik moet daar ook even in de buurt zijn in het generatorhok waar ook verfspullen opgeslagen staan en liggen. En dan opeens blijkt Sakkie weer achter me aangelopen en dat betekent altijd ergens om zeuren. Sy sissie het hom gebel en sy ma is baie siek en by die hospitaal in Pietersburg. Hy wil by sy my kyk en die missizz gaan hom assablief help en die sjeld g. M地 bloed giert weer door m地 aderen en waarom beginnen m地 handen toch weer zo te jeuken? Nee, nee, nee en nog eens nee. Duidelijk? Zielig/hard/onmenselijk? Welnee, 99,99% kans dat het regelrecht uit z地 duim komt. Hoeveel borden kan een mens voor z地 kop hebben?

Om vier uur komen Pat en Brian. Pat heeft een klein tuiltje bloemen gemaakt voor Jan en we drinken gezellig koffie op de stoep. Ik zet een aantal foto痴 op een DVD稚je die haar zus Gloria mij eerder stuurde. We zullen het ongelofelijk gaan missen.

Filida heeft weer gebeld, ze zou aanvankelijk vanmiddag komen, maar het wordt nu zaterdag omdat ze nog niet klaar is met haar werk. Het zal mij benieuwen wat er aan de hand is, maar de bushphone laat er weinig misverstanden over bestaan wat er op Tswana aan de hand is. Maar we willen het uit haar mond horen en vooral: waarom kom je het aan ons vertellen in plaats van aan Groot Baas Gerrit?

Onverwacht gezelschap

We zitten in de bieb naar Mathijs te kijken. Het is buiten weliswaar pikkedonker, maar binnen toch redelijk helder verlicht. Jan houdt er namelijk niet van in het donker te zitten. Maar ondanks het licht komt er toch een schorpioen onder de boekenplanken vandaan gewandeld. Het heeft hem kennelijk allemaal al veel te lang geduurd, heeft honger, en wil niet langer wachten tot het donker is. Echt heel ongebruikelijk dat een schorpioen zich laat zien als het nog licht is. Jan houdt hem in de smiezen en ik ga onze plastic doos ophalen. Want gezelschap is leuk, zo lang we het zelf maar uit kunnen kiezen. We manoevreren de tamelijk flinke schorpioen met dikke staart en dikke scharen het doosje in en Jan kiepert hem naar buiten. Bij de voordeur blijkt er ook nog een heen en weer te marcheren op zoek naar prooi.

Vrijdag 29 januari

Oliver en Sakkie sorteren de nog bruikbare delen van de watertank-stellage uit. Ook de hoog-zit wordt gesloopt want daar durf ik ook niet meer op vanwege alle roestvorming. Het zal je toch gebeuren dat er gasten inklimmen en neerstorten met de handel. Als het met de water-tank kan, waarom daar dan niet?

Er begint weer een beetje leven in Jan te komen, en voorzichtig begint hij zich weer met de gang van zaken te bemoeien. Hij meldt 4 waterbokken gezien te hebben in de buurt van de factory. De waterbokken blijven meestal bij de rivier en volgens zeggen hebben we er inmiddels 9 van het teelpakkie van 6 dat we samen met de Kameelperde kochten.

Oliver en Sakkie zijn begonnen aan een nieuw fundament voor de watertank. Ze hebben geen water, behalve de 10 liter flessen die ze bij ons halen om eten te koken. En dan zou je toch denken: ik maak deze klus lekker af in het weekend zodat er zo spoedig mogelijk weer een nieuwe tank geplaatst kan worden, we weer lekker kunnen douchen en het toilet doorspoelen. Neen hoor, om vijf uur houden ze het voor gezien. Maandag is er weer een dag (en weer zonder water).

Zaterdag 30 januari

We kunnen lekker lang uitslapen en zelfs R&L houden zich koest. Maar rond een uur of negen belt Filida weer en doet uitgebreid haar verhaal met het verzoek dat toch alsjeblieft aan grootbaas Gerrit over te brengen. Ik beloof haar dat te zullen en Els en Gerrit moeten maar kijken of en zo ja, wat ze met de informatie doen. En weten zul je het nooit wie er nu wel/niet liegt.

Tijdens het gesprek met Filida hoor ik gestommel bij het gastenhuis. Dat is raar, want Moses heeft niet gebeld, die heb ik dus niet opgehaald en kan het dan ook niet zijn. Maar ik zit er mooi naast. Moses is al uren bezig. Is vanaf de tarroad komen lopen, over het hek geklommen, daar een half uur gerust en toen naar het huis gelopen. Hij vond dat hij het niet kon maken om ons om zes uur te bellen in verband met baas Jan die nog aan het herstellen is en vraagt wat er in hemelsnaam bij de staffquarters gebeurd is vanwege de kapotte watertank. Hij gaat aan het eind van de middag weer naar huis omdat hij niet verder kan, want ik moet de nieuwe slider/gaasdeur nog tweemaal in de olie zetten. Morgenochtend komt hij terug.

Zondag 31 januari

Moses komt op een wat christelijker tijdstip en meldt zich om negen uur. Halverwege de middag is hij klaar met deze klus en ik kan het gastenhuis opnieuw dweilen. Hij wil graag meer werk, en als hij kan lassen, mag hij de handrail komen afmaken. Jan zie ik voorlopig nog niet zwaar aan het klussen en die handrail moet toch echt een keer af. Zeker nu in mei Wina, Frank, Mart (6) en Luuk (4) op bezoek komen. Dat wordt ongetwijfeld een geweldige tegenvaller voor die kleine jochies, want die denken vast dat er achter elke boom een leeuw verborgen ligt. Die leeuwen gaan we wel bekijken in Madikwe op Morukuru bij Anka en Ed.

We wikkelen de financin af en ik breng hem weer naar de tarroad. Daar staat toevallig ook Klaas te liften, keurig gekleed met een cowboy hoed op. Ik herken hem eerst niet eens.

Het is al weer dagen lang zwaar bewolkt, maar regenen ho maar. We hebben deze maand slechts 100 mil gekregen (vorig jaar 180) en dat is veel te weinig voor de tijd van het jaar. Bij de NWS duiken 4 kudu痴 op. Broer en zus van nu drie jaar oud, plus een 4 jaar oude broer en een hele grote bull. Die heeft het ongetwijfeld op het vrouwtje voorzien. Maar het vrouwtje is mogelijk nog te jong voor reproductie. M地 handboek verschaft terzake geen opheldering. Kudu痴 hebben overigens eenzelfde draagtijd als de mens: 9 maanden dus en kunnen tot 22 jaar oud worden.

Last Updated on Wednesday, 12 May 2010 10:04